ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ 


ΣΠΑΝΙΕΣ ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ.       

Μαργαρίτι 1571 - 22- Νοεμβρίου: Η μάχη για την άλωση του κάστρου Μαργαριτίου
Τον πινακα ζωγράφισε ο Αντώνιος Βασιλάκης από την  Μήλο κατά διαταγή του 
  Βενετου  στρατηγού Παολο Ορσινη.  Αντίγραφο του πινακα μας έστειλε το 1958 
ο Φιλόλογος  Θεοδόσιος Γκούσης (αδελφός του γιατρού τότε στο Μαργαρίτι
  Κώστα Γκούση), στην τότε κοινότητα Μαργαριτίου. Το πρωτότυπο βρίσκεται
  στην Βενετία. (Από ότι φαίνεται, στα αρχεία της Βενετίας πρέπει να υπάρχουν
παρα πολλά ιστορικά στοιχεια για το Μαργαρίτι).

Επιτρέψτε μου μια σημαντική επισήμανση:

Ένα μεγάλο μέρος των φωτογραφιών προέρχεται από Μαργαριτιωτες που
έδωσαν τις φωτογραφίες στην αδελφότητα Μαργαριτίου στην δεκαετία 1980,
τις οποιες μεγένθυνε ο πρόεδρος της αδελφότητας μας κ. Βαγγέλης
Μπακαγιανης και στη συνεχεια τις πούλησε ο σύλλογος μας στα μέλλη
του προς εξοικονόμηση εσόδων για το ταμείο του συλλόγου. Κάποιες
άλλες προέρχονται από το αρχείο του Βασίλη Μπακαγιάννη, που τις
παραχώρησε στην αδελφότητα για τον ίδιο σκοπό. Ένα ακόμη μέρος των
φωτογραφιών αυτων, είναι από το προσωπικό μας αρχείο. Αρκετές
από αυτές σας τις παρουσιάζουμε στο διαδίκτυο μέσο της ιστοσελίδας

μας, η οποια είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα επεξεργασμένες.
Συνεπώς επιτρέπεται να τις αντιγράψετε  μονο για ιδιωτική χρήση και
όχι για επαγγελματική και προσωπικό  όφελος. Τα δικαιώματα αυτά τα έχει
μονο η αδελφότητα Μαργαριτίου  και κανένας άλλος !
(Τα κείμενα που συνοδεύουν ιδιαιτερα τις παλιές φωτογραφίες, είναι βασισμένα στις μέχρι
τώρα πληροφορίες που έχουμε, από διαφορες πηγες. Όταν συναντούμε πληροφορίες
που πιστοποιούν την αυθεντικότητα τους, τα κείμενα διορθώνονται).

Η φωτογραφία αυτή είναι το γνήσιο αντίγραφο της τοιχογραφίας από το ανάκτορο
των Δόγηδων στη Βενετία την οποια αγόρασε ο Δήμος Μαργαριτίου πρόσφατα!
Την πρώτη όμως αυτή σπουδαία τοιχογραφία, προμηθεύτηκε η κοινότητα Μαργαριτίου
το 1958. Έχουμε στην διάθεση μας τις επιστολες που ανταλλάγησαν τότε μεταξύ του
Φιλολογου κ. Θεοδοσίου Γκούση με τον τότε πρόεδρο της Κονότητας Μαργαριτίου,
κ. Χρηστο Νικολάου τις οποιες θα δημοσιεύσουμε μελλοντικά.
Οι επιστολές αυτές και αλλα ιστορικά ντοκουμέντα είχαν εκδοθεί σε ένα
όμορφο βιβλιαράκι τον Οκτώβριο του 1981 από την Αδελφότητα Μαργαριτιωτων.

alosh-foto-archiv thomas.jpg - 132.76 KB

Η άλωση του κάστρου Μαργαριτίου την οποια ζωγράφισε ο Έλληνας
Αντώνιος Βασιλάκης κατ, εντολή  του στρατηγού του Παολο Ορσίνι.

Sample Image


Κάτω βλέπετε το  πρώτο αντίγραφο της άλωσης του κάστρου
που προμηθεύτηκε η κοινότητα Μαργαριτίου το 1958.

Sample Image


Η φωτογραφία κάτω είναι απο το παλάτι των Δόγηδων στην Βενετία.
Στο κέντρο διακρίνουμε τον περίφημο πινακα με την άλωση του κάστρου
του Μαργαριτίου, το έτος 1571. Ο φίλος μας Jason Kearney επισκέφθηκε το
παλάτι των Δόγηδων και του ζητήσαμε να βρει και να φωτογραφίσει
τον πινακα που δείχνει την άλωση του κάστρου του Μαργαριτίου.
Σε ευχαριστούμε Jason.


Dogen-palast-kastro-margaritiou.jpg - 127.21 KB



Η ΑΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

Ένα σπάνιο αντίγραφο λιθογραφίας  με θέμα την μάχη στο Μαργαρίτι
22 Νοεμβρίου 1571, που για πρώτη φορα  στα χρονικά  παρουσιάζεται
από την ιστοσελίδα του Μαργαριτίου. Αυτή η σπανια φωτογραφία που
βλέπεται,είναι μια κόπια από χαλκογραφία και απεικονίζει τις θέσεις
που είχαν τα στρατεύματα κατά την στιγμή της μάχης. Την βρήκα εντελώς
τυχαία σε μια γκαλερί στην Γερμανία τον Δεκέμβριο του 2008. Από ότι γραφει
επάνω στην χαλκογραφία ο καλλιτέχνης ήταν κάποιος Benrd. Jenichen γερμανός,
και την αντέγραψε από έναν πινακα που είχε δει άγνωστο ποτε και που.
Επικοινώνησα αμέσως με την γκαλερί και δυστυχώς μου απάντησαν ότι τον
πινακα δεν τον έχουν πια και επίσης δεν έχουν ούτε την χαλκογραφία η οποια
πουλήθηκε τον Οκτώμβριο του 2008 σε άγνωστο αγοραστή, για 400 ευρώ
σε προσφορα. Επάνω δεξιά της χαλκογραφίας γραφει ο Jenichen (σε παλιά
γερμανικά) ,  ότι αυτός που ζωγράφισε τον πινακα ήταν αυτόπτης  μάρτυς της
μάχης αυτής. Δεν αναφέρει όμως το όνομα του καλλιτέχνη.  Ο Jenichen κατά
την αντιγραφή έχει δυο λάθη, στο όνομα που το αναφέρει MALGARITIN και
τοποθετεί την πόλη σε λάθος γεωγραφική θέση, από αγνοια βεβαια. Μας
πληροφορεί επίσης ότι αυτό το γεγονος γράφτηκε στην εφημερίδα της
Βενετίας στις 29 Νοεμβρίου του 1571 και  περιγραφει τις εφορμήσεις των
Βενετικών στρατευμάτων πλαισιωμένες από Παργινους και Κερκυραίους,
κατά των Τούρκων.  Η επίθεση έγινε από την μεριά του κάμπου Ελευθεριου
και αφού έφθασαν σε απόσταση βολής έκαναν τρεις  διαδοχικές επιθέσεις
και κατέλαβαν την πόλη και το κάστρο το  κατεδάφισαν ολοσχερώς.
Η επίθεση σχεδιάστηκε στις 7 Νοεμβρίου, τα στρατεύματα πήραν θέσεις
με 2.000 άνδρες και 25 γαλέρες στο Λύχνος στις 15 του ιδιου μηνός και
περικύκλωσαν το Μαργαρίτι από την Χωνεύτρα έως και τις Κουλιες. 
Η τελευταία επίθεση έγινε στις 22  Νοεμβρίου του 1571,
η οποια στέυθηκε  με απόλυτη επιτυχία.


Sample Image

Μετάφραση του κειμένου από παλαιά γερμανικά στον πινακα (την οποια
έχουμε στην διάθεση μας), σε απλά γερμανικά,  από τον  Klaus Weichel.

EROBERUNG DER BURG VON MARGARITI 29 NOVEMBER 1571
Wahr haftige darstellung der belagerung und eroberung der Stadt Margariti
in .... nahe bei Korfu gelegen, so Türkisch gewesen und ist von den
Venetigern erobert worden, durch die Herren obersten Herr Franciskus
Cornar, oberster Kommandant (GUBERNATOR) zu Korfu 
und Herr Marcus Quirini Prodeditor.
Herr Antoni Canal und Herr Paulus Visinius....Oberster uber das kriegsvolk
zu lande welche hat nach drei stürmen und  ettlichen schamützeln,
Sich auf gnade erleben doch das man die einwohner und das kriegsvolk
mit der Bürgerweur lässt abziehen. Die Stadt ist geplündert, verbrannt
und bis auf den grund geschleift worden. Diese neue nachricht (Zeitung)
ist nach  Venedig gekommenden 29 November 1571.

Η σπουδαία αυτή αναπαράσταση που βλέπετε είναι μια κόπια από την χαλκογραφία
του Bernd Jenichen την οποια
εμείς ανακαλύψαμε και σας την παρουσιάζουμε.
Το σπουδαιότατο αυτό ιστορικό
κειμήλιο για την μάχη που έγινε στο Μαργαρίτι
το 1571 και γλαφυρότατα μας
δείχνει τόσες σημαντικές λεπτομέρειες π.χ.
τις θέσεις των στρατευμάτων κλπ, έχει τεραστια σημασία για την περιοχή μας
και το παραδίδουμε στον ιστορικό του μέλλοντος!!!

Θωμας Στ. Γκινης- 2008


 
Η ναυμαχία της Ναυπάκτου  (Lepanto) 7-10-1571
έργο του ιδιου καλλιτέχνη που έκανε και  του Μαργαριτίου.

Ευθύς ως εμαθητευθη η καταστροφή τουΤουρκικου στόλου, φόβος και τρόμος
κατέλαβεν τους εξισλαμισθέντες κατοικους της περιοχής της Ηπείρου και
ιδιαιτέρως τους
μουσουλμάνους του Μαργαριτίου. Ούτοι τότε το
έτος 1571 δηλαδή, φοβούμενοι
αντίποινα από τους Βένετους και τους
Παργινους
έσπευσαν να αναγείρουν Φρουριον σε χώρο προϋπάρχοντος
παλαιού, κατά πάσης ενδεχομενης
προσβολής των Χριστιανών.
Οι Τουρκαλβανοί,
προς τον σκοπόν της συντομου ανεγέρσεως και

αποπερατώσεως του Φρουρίου, εστρατολογησαν πάντα δυνάμενον
να εργασθεί.
Τότε ο Βενετος Ναύαρχος Βενιέρης που είχεν, το γενικόν
πρόσταγμα των επιχειρήσεων,
πληροφορηθείς την οχύρωσιν της περιοχής,
έστειλε κατά του Μαργαριτίου
εξακόσιους (600) στρατιώτας, Βενετους,

Κερκυραίους και Παργινους υπό την αρχηγίαν του Στρατηγού  Παύλου
Ορσινη,
με διαταγήν όπως το μεν Φρουριον καταστρέψει το δε Μαργαριτιον
επαναφέρει
εις την κυριαρχίαν της Βενετίας.
Πηγες: Αραβαντινός ιστορία Ηπείρου.

Με την συνθήκη ειρήνης μεταξύ Τούρκων και Βενετων την 7 Μαρτίου του
έτους 1573
το Μαργαρίτι παραχωρήθηκε στους Τούρκους και παρέμεινε
340 χρονια σκλαβωμένο μέχρι
της 23 Φεβρουαρίου 1913.


Φωτό από την Ναυμαχία της Ναυπάκτου, η οποια υπήρξε
καθοριστική για
την τύχη του Μαργαριτίου.

Sample Image


Άποψη του κάστρου Μαργαριτίου 1960. Είναι η δυτική πλευρά και διακρίνεται
ο πύργος, ύψους 6 μέτρον. Η είσοδος του κάστρου ήταν από την
ανατολική πλευρά, όπου ανέβαιναν με σκαλοπάτια, τα οποια όσα είχαν
απομείνει καταστράφηκαν όταν έγινε η δενδροφύτευση.


Sample Image


Οι σκοτεινές κατακόμβες του κάστρου Μαργαριτίου όπου
φυλακίζονταν οι κατάδικοι, γνωστες ως (οι φυλακες Κούτσουρο).

Sample Image

Τα υπόγεια και υγρά κελλία του κάστρου Μαργαριτίου ήταν οι τρομερές
φυλακες Κούτσουρο όπως μας λένε οι ιστορικοί μας Η. Σάρας και K. Σάθας
βλέπε ιστορικές Διατριβές σελ.256, όπου φυλακίστηκε ο Γάλλος
Πρίγκηπας Ροζέ από τον Αλη Πασα, που προσπάθησε να ξεσηκώσει
τους Τσιάμηδες κατά του Αλη. Στις ίδιες φυλακες φυλακίστηκε και
ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος το 1611 μεταφερόμενος προς την Κέρκυρα,
(λίγο πριν το γνωστο επαναστατικό κίνημα που οργάνωσε τότε).
Πηγες:  Η. Σάρας, Ηλίας Τησαρχόντου βιβλ. τα φρούρια της Κέρκυρας
και K. Σάθας Ιστορικές Διατριβές.

Έως το 1911 το φρούριο του Μαργαριτίου χρησίμευε ως στρατώνας, έδρα
του στρατιωτικού διοικητού της περιοχής και ως φυλακες για τους
βαρυποινίτες και τους επαναστάτες Έλληνες που αγωνίζονταν για
την ελευθερια της Πατρίδας.
Σε αυτές τις φυλακες είχε κλειστεί ο Ιωάννης Γκίνης του Θωμά, το 1915.
Η μικρότερη του αδελφή, η Αναστασία του πήγαινε ψωμί και νερό δυο φορες
την εβδομάδα. Το περιστατικό μας το αφηγήθηκε η Αναστασία όταν ήταν σε
ηλικία 86 ετών και είχε ως εξής: Ο πατέρας του Ιωάννη είχε τα γίδια του στην
Κληνια πάνω από την Καταβόθρα. Κάποια μέρα ένας μουσουλμάνος από το
χωριο αυτό του έκλεψε 5 ζώα από τα καλύτερα που είχε στο κοπάδι ο Ιωάννης.
Μετά από αρκετό διάστημα ο Ιωάννης γνώρισε τα γίδια του, τα οποια
είχε πλέον στο κοπάδι του ο μουσουλμάνος. Πήγε λοιπόν ο Ιωάννης και
τα πήρε πίσω και αφού πρώτα διαπληκτίστηκε με τον μουσουλμάνο,
τον έδειρε άσχημα. Ο μουσουλμάνος τον κατήγγειλε στην Υποδιοίκηση
Μαργαριτίου με αποτέλεσμα να δικαστή δυο μήνες φυλακή.


Sample Image

(Φωτό από το αρχείο μας), ο χωρος μέσα στο κάστρο είναι ανεξερεύνητος,
πολλές από της κατακόμβες έχουν γεμίσει με μπαζώματα και πέτρες από τα
τοιχία που έχουν πέσει στο πέρασμα του χρόνου. Αν όλα αυτά καθαρίζονταν
θα μπορούσαμε να δούμε περισσότερα και ασφαλώς θα ήταν περισσότερο
ενδιαφέρον για τους επισκέπτες, δεδομένου ότι το κάστρο με την πλούσια
ιστορία του είναι ένα από τα αξιοθέατα που έχει το Μαργαρίτι.
Κάτω βλέπουμε την νότια πλευρά όπου διακρίνονται οι πολεμίστρες.
Παλαιότερα εκεί βρίσκαμε κάλυκες (γκιουλεδια) από σφαίρες που
είχαν χρησιμοποιηθεί σε μάχες στο στο παρελθόν.


Sample Image

Το κάστρο Μαργαριτίου πριν ακόμη δεντροφυτευτεί το 1960.

 Το κάστρο λοιπόν αυτό δεν κτίστηκε το 1548 όπως γραφουν ορισμένοι, αλλα
πολύ πιο πριν, πιθανότατα το έχτισαν οι Έλληνες κάτοικοι της πόλεως Παναος, πριν
την Ρωμαϊκή καταστροφή που έγινε το 167 π.χ. Το 1548, το κάστρο χτίστηκε επάνω
στα ερείπια αλλου προϋπάρχοντος οχυρού, !!! Το ίδιο έγινε και στην περίοδο του
Αλη-Πασα των Ιωαννίνων, που όταν το χρειάστηκε το επισκευασε, για να το
χρησιμοποιησει στις επιθέσεις του κατά της Πάργας. Αν υπολογίσουμε τις
πολλαπλές επιδρομές που δέχθηκε η περιοχή μας από τους Γότθους,και τους
Σλαύους στο παρελθόν, πιθανότατα το κάστρο αυτό να χρησιμοποιήθηκε,
αλλα δεν έχουμε προς το παρόν περισσότερα στοιχεια.




Το μικρό καστράκι Κουλιες μετά την βρύση του Αράπη. Ήταν το προπύργιο
του Μαργαριτίου. Το 1801 το κατείχε ο εξωμότης Χόντος Γκοράνης
(Μπέης) και αργότερα ο Μουσα Αγάς.
Από ότι θυμάμαι το 1965 όταν περνούσαμε από εκεί στο μονοπάτι διπλα στις
Κουλιες βλέπαμε σορούς από πέτρες. Οι γονείς μας μας έλεγαν ότι
οι σοροί αυτοί ήταν κιβούρια (πρόχειροι τάφοι) από κάποιους που είχαν σκοτωθεί
εκεί πολεμώντας. Αν κάποιος κάθονταν επάνω σε ένα κιβούρι τον έπιανε ένα
μυρμήγκιασμα και δεν μπορούσε να ησυχάσει. Εκτος από τα κιβούρια εκεί
βρίσκαμε και γκιουλεδια  (κάλυκες) από σφαίρες. Κάτω ακριβώς από το κάστρο
στις Κουλιες ήταν μια μεγάλη συκιά, που στον ίσκιο της στάλιζαν τα γελάδια.
Διπλα από την συκιά ήταν ένας τεράστιος ογκόλιθος ύψους 1 μετρο και κάτι,
τετραγωνισμένος σε μακρόστενο σχήμα. Από επάνω ο βράχος αυτός ήταν
λαξεμένος και χώραγε έναν μεγαλόσωμο άνθρωπο. Εκεί παίζαμε όταν ήμασταν
μικρά, δεν ξέραμε τότε τι ήταν ο βράχος αυτός. Ήταν λαξεμένος  από ανθρώπινο
χέρι και όχι από τη φύση. Ήταν ένας αρχαίος κιβωτιόσχημος τάφος!!!
Στην περίοδο 1980 με 1982 ο βράχος αυτός εξαφανίστηκε και δεν τον
ξαναείδαμε πια. Πρέπει να τον σήκωσαν κάποιοι με Τσάπα η άλλο μηχάνημα.
Το ίδιο έγινε και με την παλιά πέτρινη βρύση στο Γερακάρι. Στο κάστρο
αυτό κατά την διάρκεια της κατοχής 1941-1944, οι μουσουλμάνοι του Μαργαριτίου
για να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες κατοικους, σκότωσαν τους
Μαργαριτιωτες πατριώτες Γεώργιο Γκερτζο και Αθανάσιο Παπαδιαμάντη.
Τα πτώματα τους βρέθηκαν οικτρά παραμορφωμένα και σκεπασμένα
πρόχειρα με πέτρες. Δράστης του διπλού αυτού στυγερού
εγκλήματος ήταν ο επίσης Μαργαριτιωτης μουσουλμάνος Χαμιτ Ρεφατης,
μαζί με άλλους δυο, μέλλη και οι τρις της συμμορίας του Σαντικ και του
Αβδουλά, οι οποιοι σκότωναν τους συγχωριανούς τους που μέχρι
πρότινος έπιναν καφέ μαζί !!!
Υπεύθυνος για το διπλό αυτό έγκλημα ήταν
ο Μαργαριτιωτης Αβδουλά Κασιμ, ο οποιος ήταν αρχηγός της Αστυνομίας που
είχαν δημιουργήσει αυτοί καταργώντας τις Ελληνικές Αρχές και ο πρώην
πρόεδρος του Μαργαριτίου, μουσουλανος Γιασίν Σαντικ, ο οποιος τότε είχε
επιστρέψει από την Αλβανια (που είχε διαφυγει πρωτύτερα), με τον βαθμό του
Ταγματάρχη και διοικούσε την τρομοκρατική Αλβανική οργάνωση ΚΣΙΛΙΑ που σκοπό
είχαν  με δολοφονίες και τραμπουκισμούς να εκφοβίσουν το ελληνικό στοιχειο
ούτος ώστε να μην αντιδράσουν στην ενσωμάτωση της ελληνικότατης Θεσπρωτίας
στην νεοσύστατη Αλβανια, που ήταν ένα κατασκευασμα των Ιταλών και Αυστριακών
με κλεμμένα εδάφη από την Ελλάδα και την Σερβια !!! 
Σε αυτό το σημείο εμείς δεν έχουμε βάλει μια πλακα με επιγραφή που να
θυμίζει στις νεότερες γεννιές τους άγωνες των συμπατριωτών τους !!!
Σε όλο το λοφάκι αυτό, που όπως προανέφερα είναι διάσπαρτο με κιβούρια, διότι
κάθε επίθεση κατά του Μαργαριτίου, το καστράκι αυτό ήταν το προπύργιο της
κωμόπολης και συνεπώς εκεί γίνονταν σκληρές μάχες για την κατάκτηση και στην
συνεχεια οχύρωση των επιθετιμενων. Αυτό αναφέρτε και στη μάχη της άλωσης
του κάστρου Μαργαριτίου το 1571, όπου οι Βενετοι πλαισιωμένοι από Κερκυραίους
και Παργηνους, πρώτα κατέλαβαν αυτό το καστράκι και οχυρωμένοι σε αυτό
εξαπέλυαν τις διαδοχικές επιθεσεις κατά του κυριως κάστρου της πόλις
του Μαργαριτίου το οποιο και κατέλαβαν κατεδαφίζοντας το ολοσχερώς !!!
Το κάστρο αυτό ξαναεπισκευαστηκε επί Αλη Πασα το 1805 που το χρησιμοποιούσε
στις επιθεσεις του κατά της Πάργας. (Αυτές τις σημαντικές λεπτομέρειες που σας
γράφω δεν τις αναφέρουν στα βιβλία που γράφτηκαν για το Μαργαρίτι) !!!

Sample Image


Το διοικητήριο προπολεμικά 1937;
Περιγραφή της κ. Τούλας Στεφανίδου Μαλακάτα στο βιβλίο της ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ σε.31 έως 33:
<<Από το δρόμο ανέβαινες δυο σκαλιά πλακοστρωμένα, όπως πλακοστρωμένος ήταν και
ο διάδρομος που ακολουθούσε καθώς και ο γύρω χωρος απο το κτίριο. Οι πλάκες
ήταν άσπρες, λείες γερές και πολύ καλά τοποθετημένες. Δεξιά κι αριστερά όμορφα σιδερένια
κάγκελα χώριζαν το διάδρομο απο τον κήπο. Λευκες καταπράσινες δέχονταν κάθε λογής
πουλια που γέμιζαν ηχους τον αέρα τα πρωινά και τ,αρωματισμένα δειλινά. Μέσα απο τα
κάγκελα θραψεροι θάμνοι αγκάλιαζαν στη βάση τους κορμούς απο τις λευκες και
δημιουργούσαν έναν ολοπράσινο φράχτη.
Την άνοιξη και το φθινόπωρο ήταν γεμάτοι απο μωβ λουλούδια.
Ο διάδρομος οδηγούσε σε αλλα σκαλιά που κατέληγαν σ,ένα μεγάλο προαύλιο αρκετά
υπερυψωμένο. Δεξιά υπήρχε ένα πηγάδι, γι αυτό και τόση πρασινάδα. Μπαίνοντας στον
προθάλαμο έβλεπες αριστερά κοιτώνες, τραπεζαρία, κουζίνα. Δεξιά ένας σκοτεινός χωρος
με μια πόρτα γερά αμπαρωμένη κι ένα πολύ μικρό άνοιγμα για παράθυρο, που χρησίμευε για
φυλακη των ποινικών. Από το άνοιγμα αυτό επικοινωνούσαν  οι έξω με τους μέσα.
Από κει ακριβώς άρχιζε μια άνετη σκάλα, θα είχε γύρω στα είκοσι σκαλιά που οδηγούσαν στο
ανώγειο. Με φόβο και αγωνια ανέβαινα τη σκάλα αυτή, σαν τύχαινε να είναι ανοιχτό
το παραθυράκι. Έβλεπες να γυαλίζουν μες το σκοτάδι τα ματια των φυλακισμένων με τ,αγρια
πρόσωπα τ,αξύριστα, τα λιγδιασμένα μαλλιά, τα βρώμικα χερια, σαν τα βγάζανε καμια φορα
απο μέσα. Και μια μπόχα που έρχονταν, την έκανε να κρατάει την αναπνοή της. Ρίζωνε τότε
αυτή στην άκρη της σκάλας κι έδινε ένα πήδημα να προσπεράσει τρέχοντας τα πρώτα σκαλιά.
Ύστερα ανέβαινε κανονικά, και στο διαστημα αυτό περνούσε η αγωνια και η ταχυκαρδία
κι έφτανε στο ταχυδρομείο, και στο τηλεφωνείο όπου υπήρχε ένα χειροκίνητο τηλέφωνο.
Σαν ......Ένας μεγάλος τετραγωνισμένος θάλαμος χώριζε αρκετές αίθουσες ηλιόλουστες
ψηλοτάβανες με μεγάλα παράθυρα. Ακριβά έπιπλα και ανάλογες κουρτίνες κοσμούσαν τα
γραφεία, ίδιως του Διοικητή. Στον προθάλαμο αυτό, το Πάσχα χορεύανε καμια φορα.....>>

Στην αυλή του διοικητηρίου υπήρχαν τα κανόνια τα οποια τα είχαν μεταφέρει
από το κάστρο. Τα θυμάμαι ακόμη, δυο ήταν από την δεξιά μεριά όπως κοιτάζουμε
το κτίριο και δυο αριστερά μόλις ανεβαίνεις τις σκάλες. Τα ιστορικά αυτά κειμήλια
της πόλις μας, μας τα πήραν οι Γιαννιώτες !!! Οι πρόεδροι μας μετέπειτα δεν
φρόντισαν να κρατήσουν τίποτα από την ένδοξη ιστορία του τόπου μας.
Τότε είχαμε τον Παπα-Βαγγέλη Χρηστίδη ιερέα στο Μαργαρίτι, και αυτός

σίγουρα είναι στην φωτογραφία, τους άλλους δεν τους γνωρίζουμε, ίσως
είναι και ο πρόεδρος του χωριου, ο Χαράλαμπος (Λιαμες) Σούλης, ο πρώτος
έλληνας πρόεδρος στο Μαργαρίτι μετά την απελευθέρωση του 1913.

marg-arxhgeio-ginis.jpg - 187.46 KB


Μια σπανια φωτογραφία στα σκαλιά του Διοικητηρίου Μαργαριτίου 20-4-1924.
Υπολογίζουμε να ήταν Πάσχα. Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της
κ.Τούλας  Στεφανίδου και ο κύριος με την ρεπουπλικα είναι ο Ιατρός του
Μαργαριτίου Ιωάννης Στεφανίδης.

Sample Image


Σε αυτόν τον χάρτη βλέπουμε ότι το Μαργαρίτι ήταν στην καρδια της αρχαίας Ελεάτιδας.
Ο δε κόλπος του Aη Γιαννάκη σήμερα, τότε ονομάζονταν κόλπος της Ελαίας.
Τώρα ποιες αρχαίες πολιτείες ήταν τότε εκεί θα μπορούσε να μας εξηγησει αυτός
ο τρισκατάρατος Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος που το 167 Προ Χριστού
κατεδάφισε κυριολεκτικά 160 πολιτείες της αρχαίας Θεσπρωτίας, διότι στον
πόλεμο τότε μεταξύ Ρωμαίων και Κερκυραίων, οι πολιτείες αυτές πήραν το μέρος
των Κερκυραίων και όχι αυτού του κανίβαλου !!! Εικάζεται ότι το Μαργαρίτι χτίστηκε
στα ερείπια της πόλεως Παναος. Άλλες πολιτείες που οι ιστορικοί δεν τις έχουν
προσδιορίσει ακριβώς, λόγο έλλειψης στοιχείον ήταν το Ηλιορατων, πιθανόν το Liourati,
 (η σημερινή Καταβόθρα Μαργαριτίου), η Λιμναία, η Ελεατιδα, η Έληνα που ο Hamond
την τοποθετεί στο Μαργαρίτι, και άλλες τέσσερις ακόμη. Για τις αρχαίες πολιτείες
που υπήρχαν στο Πυργί και στις Βρύσες, (σήμερα Ελευθεριου), στην περιοχή
μεταξύ Μαντουκας και Μορφατίου, και στην τοποθεσία Τούρι, δεν έχουμε
συγκεκριμένα στοιχεια. Στο Παλαιόκαστρο ήταν η πολη VRASTOVE.





Ξύλινο διάκοσμο στο ταβάνι δωματίου του διοικητηριου Μαργαριτίου.

Sample Image


Εδώ κάποτε ήταν η εκκλησια του Αγίου Γεωργίου, που η ιστορία της χάνεται
στα βάθη των
αιώνων. Όταν οι Μαργαριτιωτες εξισλαμίστηκαν, την
εκκλησια του αγίου Γεωργίου την
μετέτρεψαν σε τέμενος, το οποιο
βλέπετε στην φωτογραφία κάτω.
Όπως γνωρίζουμε, οι μετέπειτα
σπαχήδες της περιοχής μας πολεμούσαν μαζί με τα τουρκικα

στρατεύματα, φέροντας την σημαία του Αγίου Γεωργίου !!! 
Ένας από τους τέσσερις τουρκικούς μιναρέδες που υπήρχαν στο Μαργαρίτι,
το οποιο το 1815 αριθμούσε 8.500 κατοικους, σύμφωνα με τον ιστορικό Poukevil.
Η φωτογραφία είναι από το 1930 στη βρύση του αγα και όχι του Κεχαγιά. Σύμφωνα με
μαρτυρίες του Δημητρίου Μάτη που συνομιλήσαμε στις 4-2-2014 στο χώρο του
μιναρέ αυτού, πριν ήταν χριστιανική εκκλησια του Αγίου Γεωργίου την οποια μετέτρεψαν
σε μιναρέ οι εξισλαμισμένοι Μαργαριτιωτες.
Επισημαίνουμε ότι: για την εκκλησια του αγίου Γεωργίου, ο κ Δημ. Κακούρης μας είχε
πει τον Δεκέμβριο του 2013 ότι ήταν στην τοποθεσία Σκάλα του Μαργαριτίου, όπως
είχε ακούσει από παλαιότερους. Ο κ. Μάτης μας είπε ότι στην Σκάλα υπήρχε τέμενος μεταγενέστερο
και ότι είχαν αρχίσει να φτιάχνουν μιναρέ, αλλα δεν ήταν τελειωμένος. Για τον μιναρέ που ήταν
στην βρύση του αγα , αναφέρεται και η παλιά Μαργαριτιωτισα κ. Τούλα Στεφανίδου Μαλακάτα
στο βιβλίο της ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ σελ. 34, ότι εκεί ήταν ...το τζαμι της βρύσης του αγα, παλιά εκκλησια
που μετατράπηκε σε τζαμι... χωρίς να αναφέρει το όνομα της εκκλησιας.
Η εκκλησια λοιπόν του Αγίου Γεωργίου, που μετατράπηκε σε τέμενος ήταν εκεί που σήμερα
βρίσκετε το σπίτι του παιδιού. Εκεί, όπως μου είπε ο κ. Μάτης, παλαιότερα ήταν ένας λοφίσκος,
και ένας τεράστιος πλάτανος. Μετά την κατοχή επί προεδρίας του Χαράλαμπου Σούλη, όταν
η MOMA έφτιαξε τον δημόσιο δρόμο, ο πρόεδρος του Μαργαριτίου ζήτησε απο τον αξιωματικό να
του ισοπεδώσουν τον χωρο και κατεδαφίστηκε ο μιναρές και το τέμενος....
(Tην φωτογραφία πιθανόν να την έχει τραβήξει ο Aλη Σάμη Βέης, ο οποιος είχε φτιάξει τρία
άλμπουμ με φωτογραφίες, ένα για τις Φιλιάτες, ένα για την Παραμυθια και ένα για το Μαργαρίτι).
Οι φωτογραφίες των Φιλιατών και της Παραμυθιας υπάρχουν, του Μαργαριτίου δεν γνωρίζουμε
που βρίσκονται. Ίσως κάπου να είναι καταχωνιασμένες απο κάποιους που παράνομα τις κρύβουν,
στερώντας έτσι απο τις νεότερες γενεές την ιστορία του τόπου τους,
η οποια ειναι κτήμα και δικαίωμα όλων των Μαργαριτιωτων!!!


Sample Image


Ο Μαργαριτιωτης γραμματέας Βασίλης Κακούρης στο κοινοτικό γραφείο.


Sample Image


Μαργαρίτι 1930 ;
Το λαδοφάναρο στο πηγάδι της αγοράς το οποιο  αργότερα αντικαταστάθηκε
με γκάζι. Ίσως να ήταν το περίφημο παζάρι της Πέμπτης που γινόταν
στο Μαργαρίτι παλιά λαϊκή αγορά. Το μπαλκόνι που βλέπουμε πρέπει να
ήταν στου Μίτσιο Πάκου και του Χρηστο Γάτου τα μαγαζιά. Στο βάθος βλέπουμε
την (σκλεκα) βουνό, πάνω από την Παναγια της Κενταλης.


Sample Image


Μαργατιτι 1930, στο πρώτο μπαλκόνι αριστερά στεγάζονταν ο δεύτερος Λόχος
μου είχε πει ο Βαγγέλης Μπακαγιαννης. Ποιος θα μας πει για τους δυο κυριους
που ποζάρουν στην φωτογραφία;

Sample Image

Μαργαρίτι 1938. Η φωτό είχε δημοσιευθεί παλαιότερα στα Νέα του Μαργαριτίου,
τα κυπαρισσια που φαίνονται δεξιά, ήταν στα σκαλοπάτια της εισόδου του Διοικητηρίου.
Ποιος θα μας πει για τους παλιούς Μαργαριτιωτες που απεικονίζονται;;

marg-palia-th-gkinhs-kld.jpg - 121.04 KB



Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΟΥΛΗΣ
Μια πολύ χαρακτηριστική φωτογραφία στην Αγορά, με τον Πατερη που ήταν ο τσαγκάρης του
Μαργαριτίου, δεξιά όπως κοιτάζουμε πρέπει να είναι ο Νικόλαος Γιαννέλος. Ο Πατερης,
(Ανδρέας Πουλής) εκτος απο τσαγκάρης, ήταν και μουσικός στο παρελθόν. Το τσαγκαράδικο
το είχε μέχρι αρχές του 1960, Έπασχε απο παρκινσον ο δυστυχης, και όταν διόρθωνε
τα παπούτσια των πελατών, το κεφάλι του πήγαινε πέρα-δώθε. Ήταν ήσυχος
άνθρωπος και το χαμόγελο δεν έφευγε ποτε απο τα χείλη του.
Η κ. Τούλα Στεφανίδου Μαλακάτα, στο βιβλίο της ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ σελ. 25 γραφει για
τον Πατερη: <<Τον Αντρειά Πουλη που έφτιαχνε ολοκαίνουργα παπούτσια, η, διόρθωνε
τα παλιά, τον θαυμάζανε να κερώνει την κλωστή και να δουλεύει με δυο συγχρονως
βελόνες, η, να καρφώνει με ξυλόπροκες. Και τον πειράζανε καλοκάγαθα: Τι έχεις παππου
μέσα στο γόνα και το τρυπας με τη βελόνα; T,απογευματάκι κουρασμένος τα παρατούσε
κι έπιανε το κλαρίνο. Ήταν η καλύτερη ώρα. Αργόσχολοι χάζευαν απο τα γύρω μαγαζιά
κι άλλοι μαζεύονταν γύρω του. Τα παιδάκια τον κοιτούσαν με θαυμασμό!
Κι άφηνε αυτός τον καημό του να ξεχυθεί γεμάτος οίστρο και μεράκι και γέμιζε το παζάρι
απο ηχους και μελοδιες κι ήταν μια απόλαυση να τον ακούς. Κι ήταν μια ωδή, ένα δοξαστικό
για την ημερα που τελειωνε μια παράκληση για την ημερα που θ,άρχιζε>>.


pateris-margariti.jpg - 277.34 KB


Κατω, μια ακόμη παλιά φωτογραφία με τον Ανδρέα Πουλή, (Πατερης),
στην αγορά
, με τα περίφημα πεπόνια και τα καρπούζια του Μαργαριτίου.
Αριστερά του όπως κοιτάζουμε, πρέπει να είναι ο Βαγγέλης Τέκας, και δεξιά του
ο μικρός, μοιάζει να είναι ο Νίκος Σπ.Καρδανης. Η φωτό είναι της εποχής του 1967
περίπου,
κρίνοντας απο την ηλικία του Νίκου.  Ο κύριος με το καρπούζι,
προσπαθεί να καταλάβει εάν είναι ώριμο, όπως κάναμε παλαιότερα, που
πιέζοντας το, ακούγαμε ένα κραχ,δείγμα ότι ήταν ώριμο. Τα πεπόνια που
βλέπετε στην φωτό ήταν τα Σαγρί, μια ποικιλία που μονο στην περιοχή του
Μαργαριτίου, στον κάμπο της λίμνης Καλοδικίου,  στον κάμπο του Φαναριου
και στον μικρό κάμπο της Γκαμιλης Καναλακίου τα συναντούσαμε!!!


karpouzia-paterhs.jpg - 136.19 KB


Μια ωραία φωτογραφία με τον μικρό Θανάση Αντωνίου και το χαρακτηριστικό Σαγρί πεπόνι
του κάμπου Μαργαριτίου. Όταν ωρίμαζαν αυτά τα ξακουστά και πεντανόστιμα  πεπόνια,
δημιουργούνταν το σχίσιμο, όπως ακριβώς φαίνεται στην φωτό.

margar-peponi-ginis.jpg - 100.52 KB


Καστρόσπιτο βόρεια του Μαργαριτίου.




Αυτήν την φωτογραφία την έχει βγάλει ο Φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης
Σπύρος Μελεντζής το 1937. Την ανακάλυψα σε μια έκθεση του στην Αθηνα
και αφού γνωριστήκαμε με κάλεσε στο σπίτι του και ψάξαμε στο αρχείο του και
βρήκαμε ακόμη μια. Μου είχε πει τότε ότι από την Άρτα πήγε στο Μαργαρίτι,
ποτε με τα πόδια και ποτε με κάποιο άλογο που του δάνειζαν οι χωρικοί
από χωριο σε χωριο. Επίσης ότι το επόμενο συγγραφικό του έργο θα ήταν
τα ύδατα της στυγός και το παλάτι του Μορφεα στην περιοχή μας στο
Μορφάτι. Δεν πρόλαβε όμως διότι αρρώστησε και δεν μπορούσε πλέον
να ασχοληθει με τα ιστορικά της περιοχής μας που τόσο τον ενδιέφεραν.  
Τότε ήμουν μέλος και Ταμιας του Δ.Σ.της Αδελφότητας Μαργαριτιωτων της
Αθηνας. Τον σπουδαίο αυτόν φωτογράφο τον ξανασυνάντησα μετά από δυο
χρονια στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου τον είχε καλέσει ο Πρόεδρος της Ελληνικής
Δημοκρατίας σε μια επίσημη δεξίωση. Εγώ που τότε υπηρετούσα εκεί, τον πλησίασα
και τον ρώτησα αν με θυμάται και ο αξιαγάπητος αυτός άνθρωπος μου απάντησε,
βεβαιος σε θυμάμαι είσαι από το Μαργαρίτι και ήρθες και στο σπίτι μου !!!
Λίγα χρονια αργότερα έφυγε από την ζωή αυτός ο φωτογράφος που έβγαλε
κάποτε για το Μαργαρίτι συνολικά 5 βρήκαμε μονο αυτές τις δυο σπουδαίες
φωτογραφίες και ήθελε να ασχοληθεί με την ιστορία της περιοχής μας.





Η δυο μοναδικές φωτογραφίες του Σπύρου Μελεντζή με θέμα το
Μαργαρίτ 1937. Μου είχε πει ότι ίσως έβρισκε και ακόμη τρις, και
ότι το Μαργαρίτι του ήταν γνωστό καθώς και η ιστορία του.

Στην φωτό αυτή βλέπουμε το ιστορικό πηγάδι (σύμβολο) του Μαργαριτίου, δεξιά
το εμπορικό του Δημ. Πάκου, το καφενείο του Χρηστου Γάτου, το πανδοχείο του
Ανδρέα Σπύρου, το ψηλό σπίτι του Ιωάννη Στεφανίδη, και αριστερά το σιδεράδικο και
τσαρουχάδικο του γνωστού στους παλιούς Πατερη. Φωτογραφία με τον Πατερη πρέπει
να έχει ο Βασ. Μπακαγιαννης στο αρχείο του. Εκεί ήταν παλιά η πιάτσα του
Μαργαριτίου όπου γίνονταν κάθε πέμπτη το ονομαστό παζάρι του Μαργαριτίου
που το καλοκαίρι μοσχοβολούσε από τα νοστιμότατα πεπόνια της περιοχής μας.

Sample Image


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

Με πρωτεργάτη τον ακούραστο Βαγγέλη Μπακαγιάννη τότε τα Νέα του
Μαργαριτίου, που ανέδειξαν σε μεγάλο βαθμό την περιοχή μας, κτύπησαν
πολλές πόρτες σε δημόσιες υπηρεσίες του κράτους προβάλλοντας τα
προβλήματα της περιοχής μας.  Στην δεκαετία του 1980-1990 εκδόθηκε
από την αδελφότητα μας και ένα μικρό ας το πούμε βιβλιαράκι με θέμα
το Μαργαρίτι και τα Προβλήματα του, το οποιο είναι μέχρι σήμερα
επίκαιρο και θα έπρεπε να το έχει στο γραφείο του μπροστά του ο κάθε
Πρόεδρος,  η,  Δήμαρχος που εκλέγουμε διότι αυτές οι επισημάνσεις
και οι προτάσεις που γίνονται σε αυτή την ειδική έκδοση θα ανεβάσουν
το Μαργαρίτι και την περιοχή του  σε μεγάλο βαθμό. Στο διάστημα αυτό
αρκετά έργα προχώρησαν, αλλα όμως όπως ο κάμπος, η αξιοποίηση
του κάστρου, η επάνδρωση με δημόσιες υπηρεσίες και τράπεζες
δεν έχουν προχωρήσει.  Είναι μεγάλη απώλεια για την περιοχή μας
που ο ακούραστος αυτός εργάτης για τα κοινά του Μαργαριτίου για
λόγους υγείας και ηλικίας, ασχολείται μεν ακόμη, αλλα όχι όπως κάποτε.
Εδώ θα πρέπει να αναφερθώ και σε κάποιους λίγους συμπατριώτες μας
που τον πίκραναν με τις άστοχες και αδικαιολόγητες επικρίσεις τους για
ένα θέμα που ήταν ο χαρακτηρισμός ως παραδοσιακού οικισμού
το Μαργαρίτι. Δεν έχουν δίκιο και στο κάτω κάτω δεν κατακρίνουμε
κάποιον που έχει προσφέρει τα μέγιστα, που για πάνω από 30 χρονια
αφιερώνει χιλιάδες ώρες ασχολούμενος με τα κοινά του τόπου του,
χωρίς κανένα, μα κανένα προσωπικό όφελος, αλλα μονο από αγάπη
για το Μαργαρίτi και την ευρύτερη περιοχή του, εάν ένα από
αυτά δεν είναι κατά την γνώμη τους σωστό !!!


Sample Image


ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ  ΣΩΤ. ΜΠΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ
Πιλότος και Ιπτάμενος Μηχανικός Αεροσκαφών.
Ο Μαργαριτιωτης Βαγγέλης Μπακαγιαννης με το μπλε πουκάμισο, που επί
σειρά ετών εκλέγονταν πρόεδρος στην αδελφότητα Μαργαριτιωτων της
Αθηνας, ήταν ο ιδρυτής  αυτής και ο ιδρυτής της εφημερίδας τα Νέα του
Μαργαριτίου, υπεύθυνος για την σύνταξη της εφημερίδας, αγωνιζόμενος
ακούραστα για την προβολή του Μαργαριτίου, στην παρουσίαση του βιβλίου
του αειμνηστου Περικλή Κακούρη στο Μαργαρίτι τον Αύγουστο του 2011.
Ο Βαγγέλης είναι ένας άριστος συνεργάτης και χαίρεσαι να δουλεύεις
μαζί του. Αυτός με κόλλησε και μένα αυτή την κουραστική
αλλα ωραία (γρίπη) για τα κοινά.

Sample Image

Στην συνάντηση αυτή που είχαμε με τον παλαίμαχο Βαγγέλη Μπακαγιάννη το καλοκαίρι
του 2012, στην Πάργα θυμηθήκαμε τις παλιές καλές εποχές που συνεργαζόμασταν
μαζί για τα κοινά της περιοχής μας. Ο Βαγγέλης Μπακαγιανης παρα τα 80 του χρονια,
ανησυχεί και σκέπτεται ακόμη τα προβλήματα που απασχολούν την περιοχής μας,
μου εξέφρασε την αγωνια του για το θέμα του κάμπου που ακόμη δεν έχει επιλυθεί,
για την προβολή του Μαργαριτίου που δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από εμάς
τους Μαργαριτιωτες, για την αναδειξη της ιστορίας του τόπου μας και πολλά αλλα.
Στην δίωρη αυτή συνομιλία μας, τον άκουγα να μου επισημαίνει τι πρέπει
να κάνουμε στο μέλλον για το Μαργαρίτι και την περιοχή του, αναλύοντας τα
τρέχοντα θέματα με μια αγωνια και λαχταρα εφηβου, εκφράζοντας παράλληλα
την πικρία του διότι οι Μαργαριτιωτες δεν ασχολουντε με τα προβλήματα του
τόπου τους όσο θα έπρεπε για το καλύτερο αύριο της περιοχής μας. 

waggelis-thomas.jpg - 2.32 MB



Μια σπανια φωτογραφία που απεικονίζει τους δυο πρώτους αντιστασιακούς της
Θεσπρωτίας, εναντια στους κατακτητές και τους αλβανοτσιαμηδες συνεργάτες
τους, στην περίοδο του 1940, στην Θεσπρωτία.

Sample Image

Ο Αθανάσιος Μπάκας, οπλαρχηγός του Ελευθεριου Θεσπρωτίας, που μαζί
με άλλους συμπατριώτες του αντιστάθηκαν στα σχέδια των προδοτών
αλβανοτσαμηδων που κάποτε κατοικούσαν στην περιοχή μας.


Sample Image


Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΟΛΙΟΥΣΗΣ (ΣΠΑΝΟΒΑΓΓΕΛΗΣ)

Ακόμη μια σπανια και ιστορική φωτογραφία εποχής 1913 με τον Κρητικό οπλαρχηγό
Μανώλη Δεληγιαννάκη και τον Γρηγορη Κολιούση,  (πατέρα του Παπα-Κώστα Κολιούση
ιερέα του Μαργαριτίου). Ο Δεληγιαννάκης είναι μπροστά καθιστός με το μουστάκι και
διπλα του ο Γρηγορης Κολιούσης με την γενειάδα. Το ανταρτικο αυτό σώμα έδρασε
στην περιοχή της Θεσπρωτίας και αγωνίστηκε για την ελευθερια της περιοχής μας
ιδιαιτερα στην περιοχή της Παραμυθιας, κατά των αλβανοτσαμηδων και των
πατρώνων τους. (Περισσότερα για την ιστορία του Δεληγιαννάκη και του
Γρ. Κολιούση δείτε στην κατηγορια Γνωρίζετε ότι;). Πηγες: από τον συγγενή
του Δεληγιαννάκη, κ. Ιερώνυμο Βουρβαχάκη από τα Σφακιά Κρήτης, ο οποιος
επικοινώνησε μαζί μας για το θέμα αυτό. 

Sample Image


Αυτή την σπανια και ιστορική φωτογραφία μας την έστειλε ο Μανόλης Βουρβαχάκης
(συγγενής) του Δεληγιαννάκη τον Σεπτέμβριο του 2010. Στο επάνω μέρος
γραφει 1867--1957 και κάτω γραφει:
Ο Μάρκος Δεληγιαννάκης σαν άλλος Διγενής, τα όρη εδιαννελιζε και τα βουνά έπηδα...
Σε ευχαριστούμε αγαπητέ  Κρητικέ Βουρβαχάκη για αυτό το ιστορικό κειμήλιο που
μας έστειλες. Μας πήρε αρκετό χρόνο να αποδικοπιοισουμε το format αλλα
τελικά τα καταφέραμε !!!


Sample Image


Ο ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΟΛΙΟΥΣΗΣ (ΣΠΑΝΟΒΑΓΚΕΛΗΣ)
Ο Γρηγορης Κολιούσης από την Βερενίκη Παραμυθιας που αγωνίστηκε
μαζί με τον Δεληγιαννάκη στην περίοδο του 1912,
πατέρας του Παπα-Κώστα, ιερέα του Μαργαριτίου.
Περισσότερα διαβάστε στην κατιγορια, Γνωρίζετε Ότι.

Sample Image


ΑΗΔΟΝΗΣ ΣΟΦΙΑΣ.
Ο Αηδόνης Σοφιας από την Γκρίκα Παραμυθιας.
Οπλαρχηγός της Εθνικης Αντίστασης 1940. Ο Αηδόνης Σοφιας ήταν ένας αγωνιστής
εφάμιλλος του Μπαλούμη και του Κώτσιο-Νικόλα, που αγωνίστηκε στην
περίοδο 1940- 1945 στην περιοχή της Παραμυθιας και ευρύτερα.
Στο βιβλίο του ιστορικού Παραμυθιώτη Βασίλη Παυλίδη γίνονται εκτεταμένες αναφορές
για την οικογένεια αυτή και ειδικά για τον Αηδόνι Σοφια, ο οποιος ήταν
ένας γνήσιος πατριώτης και αγωνίστηκε σκληρά για την ελευθερια της
Θεσπρωτίας από τους κατακτητές και τους αλβανοτσάμηδες συνεργάτες τους.
Η οικογένεια του πλήρωσε βαρυ φόρο αίματος στους άγωνες αυτούς.
Μελλοντικά θα γράψουμε πολλά περισσότερα για τον Αηδόνι Σοφια
και τις μάχες που έδωσε στα χωρια της Παραμυθιας.

Sample Image



Ο Εθνομαρτυρας ΠΑΠΑΝΤΡΕΑΣ απο το Καρτερι.
Ο Παπἄ-Ανδρεας Γ. Βασιλειου χειροτονήθηκε το 1908 στο Καρτέρι.

Για τον εθνομάρτυρα της περιοχής μας, και την δραματκή ιστορία του,
δείτε περισσότερα στην κατηγορια ΚΑΡΤΕΡΙ.


Sample Image

Ο ΠΑΠΑΒΑΓΓΕΛΗΣ
Ευάγγελος Χρηστίδης 1875-1960 χειροτονήθηκε
ιερέας στο Μαργαρίτι το 1924.

papa-waggelis.jpg - 6.26 KB



Φωτό με τους μετέπειτα ιερωμένους  στον Αη Βασίλη:
(αριστερά ο Παπα-Κώστας (Κολιούσης) και ο Παπα-Θεόδωρος (Καρδανης).


Sample Image


Μια παλιά φωτογραφία εποχής 1913
στο Καναλάκι και όχι στην Παραμυθια όπως γραφει.


Sample Image



 
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΟΥΛΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ 1913
Περισσότερα δείτε στην Κατηγορια:
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Χαράλαμπος (Λιαμες) Σούλης.






Μαργαριτιωτες στην είσοδο του Διοικητηρίου, στην περίοδο της
δικτατορίας του Μεταξά, εποχής του 1936;;;
(Εάν κάποιος γνωρίζει τους κυριους, παρακαλούμε να μας πληροφορησει).

neolea-met.jpg - 127.34 KB


ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ (ΣΑΡΑΟΥΣΗΣ)

Στην φωτογραφία κατω, δεξιά είναι ο Βασίλης Σαραουσης, ο πρώτος ταξιτζής του Μαργαριτίου
στην δεκαετία του 1960 και αριστερά ο αδελφός ο Νάκος (Ιωάννης) που είχε το χασάπικο
στην Πάργα απέναντι απο το εστιατόριο του Λαμπρου και του Βασίλη Βουρεκα.
Με τα παιδιά του Βασίλη Σαραουση, πηγαίναμε
μαζί στο δημοτικό Σχολειό Μαργαριτίου.


saraoushs-euthimiou.jpg - 77.45 KB

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Ασφαλώς δεν θυμάστε τον Αναστάσιο, Τασούλη τον φώναζαν ο οποιος ήταν ο πατέρας του
πρωτου ταξιτζή που είχαμε στο Μαργαρίτι του Βασίλη Σαραουση (Ευθυμίου).
Την σπουδαία αυτή φωτό μου την έδωσαν τα εγγόνια του, ο Κώστας και ο Αλέκος Ευθυμίου,
οι οποιοι έ
χουν το βεντζιναδικο μπαίνοντας στην Πάργα, αριστερά στο δρόμο.



tasoulhs-euthimiou.jpg - 87.77 KB


Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΗΚΟΣ
Ο Μπάρμπα Νάκος, όπως τον φωνάζουμε στο Μαργαρίτι, είναι ένας από τους
λίγους επιζώντες που αφηγείται τα δραματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν
στο Μαργαρίτι με δράστες τους αλβανοτσάμηδες που είχαν στραφεί κατά
των συγχωριανών τους στο Μαργαρίτι. Η φωτό είναι από εκπομπή της
ΕΡΤ 3 το 2012 που έγινε και ένας από τους ομιλητές ήταν ο μπάρμπα Νάκος.
Το σχετικό βίντεο το έχουμε στην διάθεση μας.


nakos.jpg - 33.20 KB

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΑΡΑΤΣΑΣ
Ο Νάσιο Μπαράτσας (Καραφωτιάς).
Ο Αθανάσιος Μπαράτσας ήταν καπετάνιος στην αντίσταση με τον ΕΛΑΣ .
Ο ιστορικός Βασίλης Παυλίδης από την Παραμυθια στο βιβλίο του
 (Οι Αλβανοτσάμηδες της Περιοχής Παραμυθιας και η Κατοχή),
αναφέρει για την συμμετοχη του Νάσιο Μπαρατσα στα τραγικά γεγονότα
αναφορικά με τους αλβανοτσάμηδες. Αναφέρει επίσης την σύλληψη ενός ληστή
ο οποιος είχε επικηρυχθεί τότε από τις ελληνικές αρχές. Ο ληστής αυτός
ονόματι Κοκκινης ήταν παλαιότερα μέλος του ΕΛΑΣ, αλλα λόγο των πολλών
κλεψιών που είχε κάνει στους συντοπίτες του αποτάχθηκε και επικηρύχθηκε.
Όταν ο ληστής Κοκκινης στριμώχτηκε από τις ελληνικές Αρχές,
παρουσιάστηκε στον Τάκη Μπαρατσα, από την Βαλανιδιά, αδερφο του
Νάσιο Μπαρατσα και του ζήτησε να του υποδείξει δρόμο διαφυγής ώστε
να αποφύγει την σύλληψη του, καθότι ήταν επικυριγμενος για ένα εκατομοιριο
δραχμές τότε και 40 οκάδες αλεύρι. Ο Τάκης πληροφόρησε τον αδερφό του
Νάσιο καθώς και έναν χωροφύλακα ονόματι Κολιοζωη που ήταν στην
ιταλική καραμπινερία. Ο Κολιοζωης, μαζί με τον Νάσιο Μπαρατσα συνέλαβαν
τον ληστή Κοκκινη και τον παρέδωσαν τραυματισμένο για να εισπράξουν
τα λίτρα. Στη συνεχεια ο ληστής αυτός εκτελέστηκε από την ιταλική χωροφυλακή.
Να πούμε εδώ ότι ο ληστής αυτός είχε αποπειραθεί να βιάσει την κόρη ενός από
τους φίλους του που τον έκρυβε, ενώ αυτή του πήγαινε φαγητό στο κρησφύγετο του !!!
ήταν δηλαδή ένας βρώμικος και ανέντιμος παλιάνθρωπος.  Αργότερα ο Νάσιο
Μπαράτσας όπως και πολλοί άλλοι αγωνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ συνεργάστηκε
με τις δυνάμεις του Ζερβα, λόγο της ανθελληνικής άποψης που είχε τότε 
ειδικά ο ΕΛΑΣ στο θέμα των αλβανοτσαμηδων, (τους είχε υποσχεθεί αυτονομία),
αυτό τα στελέχη του όμως δεν το αποδέχθηκαν με αποτέλεσμα οι περισσότεροι
να αποχωρήσουν από τον ΕΛΑΣ και να ενταχθούν στον ΕΔΕΣ.
Στο βιβλίο αυτό του Παυλίδη αναφέρονται αρκετοί από τα χωρια της
Παραμυθιας  που σήμερα απόγονοι τους κατοικούν στο Μαργαρίτι,
όπως ήταν ο Τάση Ντριτσος, ο Ηλία Μπολωσης κλπ.

Sample Image

    Ο Καπετάνιος Σταυρος Μπαράτσας. Συμμετείχε στο ανταρτικο την ίδια
περίοδο με τον Νάσιο Μπαρατσα. Προς το παρόν δεν έχουμε κάποια
στοιχεια για
τον Σταυρο τον οποιο θυμόμαστε μέχρι τα γεράματα του

να φορα την παραδοσιακή στολή του στο Μαργαρίτι.    

Sample Image


Ο Στέφανος Γκίνης από το Ελευθερι Θεσπρωτίας γεννήθηκε το 1914
και απεβίωσε στο Μαργαρίτι το 1973.
 Μέλος της Εθνικής Αντίστασης του Ελευθεριου.
Το καλοκαίρι 1935 πήγαν να τον συλλάβουν στο Γερακάρι όπου κατοικούσε,
δυο μουσουλμάνοι του Μαργαριτίου, έχοντας πληροφορίες ότι κατείχε όπλο. 
Ο Στέφανος εκείνη την στιγμή ήταν ανεβασμένος σε αμυγδαλιά και  μάζευε
τον καρπό, μαζί με την μητέρα του. Το όπλο το είχε στη ριζα του δένδρου
αφημένο μην περιμενοντας μια τέτοια δυσάρεστη επίσκεψη. Οι μουσουλμάνοι
μη αντιπροσωπεύοντας καμια αρχή τον κάλεσαν να κατεβει κάτω απειλώντας
τον και τον ρώτησαν γιατί έχει όπλο.Πετάχθηκε η μητέρα του Ελένη, μια
αντρογυναίκα που το λεγε η καρδια της, και τους απάντησε, αφήστε ήσυχο
το παιδί μου, και όσο εσείς κρατάτε όπλα στο τόπο μας θα κρατάμε και εμείς.
Αν θέλετε να ζήσουμε ήσυχα και εσεις και εμείς, (εννοώντας μουσουλμάνοι
και χριστιανοί), αφήστε αυτά που έχετε αρχίσει. Στις φωνές της, προσέτρεξε
και ένας άλλος μουσουλμάνος βοσκός, ο οποιος είχε την ίδια ηλικία με τον
Στέφανο και γνωρίζονταν μαζί. Ο βοσκός αυτός τους είπε σε επιτακτικό τόνο,
να φύγουν από εκεί και να μην ενοχλούν την οικογένεια, διότι με αυτούς έχουμε
μεγαλώσει μαζί. Τότε οι μουσουλμάνοι είπαν του Στεφανου, σήμερα την
γλίτωσες την επομενη όμως δεν σε γλιτώνει τίποτα. Άρπαξαν τον καρπό και
έφυγαν απειλώντας. Λίγα χρονια αργότερα ο Στέφανος εντάχθηκε οικειοθελώς
στην αντιστασιακή Οργάνωση του Ελευθεριου, και πολέμησε επί 9 χρονια
συνολικά. Το 1944 σε μάχη στην περιοχή Φιλιατών, τους κτύπησαν ταυτόχρονα
μουσουλμάνοι, αλλα και Ελασίτες !!! Τότε ο λόχος του διασπάστηκε και σκόρπισε
στις ρεματιές με αποτέλεσμα την νύχτα να μην ξέρουν που βρίσκονται.
Όλοι επέστρεψαν σε κάποιο σημείο πλην του Στεφανου. Ο Χρηστος Νικολάου
που συμπολεμούσε μαζί του στη μάχη αυτή τον έψαχνε αλλα δεν τον βρήκε.
Την άλλη μέρα το πρωί ο Στέφανος παρουσιάστηκε στο λόχο του.
Όλοι τη νύχτα είχε περιπλανηθεί και περπατώντας σκυφτά διπλα από
τις βάσεις των μουσουλμάνων κατάφερε και πέρασε σε ασφαλές μέρος
όπου επέστρεψε στο λόχο του. Οι σύντροφοι του όταν τον είδαν
αναφώνησαν με χαρά: νάτος δεν σκοτώθηκε είναι ζωντανός.

Sample Image


Αρχαία επιγραφή που βρέθηκε στο Μαργαρίτι, το 1959 από τον αρχαιολόγο
Σπύρο Μουσελίμη. Η πρώτη λέξη CES PES θα πει βωμός. Η δεύτερη
αναγραφει το όνομα της πόλεως, η,  του ναού εις τον οποιον ανήκει ο βωμός.
Αυτή η πέτρινη πλακα βρέθηκε στο εκκλησάκι του αγίου Σωτήρος στο
Παλαιόκαστρο Μαργαριτίου. Δεν γνωρίζουμε αν προέρχονταν από κάποιο
βωμό η ήταν όνομα κάποιας αρχαίας πολιτείας. Πρέπει να βρίσκετε στο
αρχαιολογικό μουσείο Ιωαννίνων. ( Ότι αρχαίο βρέθηκε στο Μαργαρίτι στην
δεκαετία του 1950 το μάζεψε ο ιστορικός Σωτήρης Δάκαρης (Γιαννιώτης)
και το πήγε στα Γιάννενα). Εκεί βρίσκονται και τα κανόνια που είχε το
κάστρο του Μαργαριτίου, τα οποια από το κάστρο τα μετέφεραν στο
Διοικητήριο της κωμόπολης Μαργαριτίου και στην δεκαετία
του 1960 τα μετέφεραν στα Ιωάννινα.
(Τον πλάτανο δεν μπόρεσε να τον μεταφέρει).

cespies.jpg - 29.67 KB

Επιγραφή σε πλακα διαστάσεων 1,10x0,80x0,20 μτ. κτισμένη σε βρύση στη
Δυτική πλευρά του Μαργαριτίου. Κανένας δεν ξέρει σήμερα που βρίσκετε.
Πηγες: Νέα του Μαργαριτίου 1987

epigrafi-margariti.jpg - 61.93 KB

 

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ:
Δασκαλος, Ποιητης, Εθνομαρτυρας.
Εκτελεστηκε με τους 49 προκριτους της Παραμυθιας στις 29/9/1943
απο τους Γερμανους Ναζι και τους Τουρκαλβανοτσαμηδες συνεργατες τους !
(Την λιστα με τους εκτελεσθεντες εκανε ο εξωμοτης  Νουρι Ντινο απο την Παραμυθια.)
(φωτό από την παρουσίαση του βιβλίου με τα ποιήματα του Περικλή Κακούρη).


Sample Image


Στην φωτό ο Περικλής Απ.Κακούρης 1906- 1943.



Sample Image

Η οικογένεια των Κακουραιων. Στη μέση ο Μαργαριτιωτης Περικλής Κακούρης
(δάσκαλος) που δολοφονήθηκε μαζί με τους 49 προκρίτους στη Παραμυθια,
από τους γερμανούς και τους τουρκαλβανοτσαμηδες συνεργάτες τους.





Ο Φίλιππος Μαργαρίτης 1821. Η οικογένεια Μαργαρίτη κατάγονταν
από το Μαργαρίτι της Ηπείρου. Πιστεύετε ότι από αυτή την οικογένεια
πήρε το Μαργαρίτι το όνομα του. Περισσότερα για τον
Φίλιππο Μαργαρίτη δητε στην Κατηγορια Γνωρίζετε Ότι.





 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ 1900- 1960
Η παρακάτω φωτογραφία είναι της εποχής της απελευθέρωσης του
Μαργαριτίου 1913. Ο ανθυπολοχαγός είναι ο Κωνσταντίνος Μπακούρος
στο μέσον με την στολή και με την ρεπούμπλικα ο Θωμάς Πάκος.


Sample Image


Μαργαριτιωτες στην αγορά,μπροστά στο τσαρουχάδικο του Πατερη, από δεξιά:
ο εκτος είναι ο Μάρκο Γάτος, πίσω του ο Μήτσο Τέρος (Σωτηριου) και τέταρτος
ο Αποστολάκης Γκερτζος που είχε και το μοναδικό τρακτέρ (Lantz)τότε.

Οι Τζεμαιοι σε μουσική κομπανία στην Πρέβεζα. Από αριστερά πρώτος με το κλαρίνο
ο Νίκος Τσάρας, Πίσω από τον Νίκο Τσάρα είναι ο Τάκης Τζέμος με το βιολί
2ος με το κλαρίνο  είναι ο Νικος Τικος (Νταης). Ενδιάμεσα από το δεύτερο κλαρίνο και τον
ακορντεονίστα ειναι ο Αλέκος Τζέμος με την κιθαρα και από δεξιά  δεύτερος με το τσιγάρο 
είναι ο Γιώργος Τικος (Νταής). Την φωτογραφία αυτή την έχω από την κ. Κατίνα όπως την
φωνάζουν, κόρη του Τάκη Τζέμου. (Χάρηκε που εμείς οι Μαργαριτιωτες ενδιαφερθήκαμε
για τον πατέρα της, μας είπε επίσης ότι και κάποιος άλλος της ζήτησε πληροφορίες για
τους Τζεμαιους, και πρόσθεσε ευχαριστημένη,  ότι είχα σας τα έδωσα δεν έχω αλλα,
εννοώντας τις φωτογραφίες).




Ο ΦΩΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Κοιτάζοντας την φωτό από αριστερά, έχουμε τον μεγάλο λαϊκό οργανοπαίχτη του
Μαργαριτίου, Φώτη Αντωνίου, ο οποιος ήταν ένας άριστος βιολιστής και εφάμιλλος
του Νάσιο Τζέμου. Από τον μεγάλο και αυτοδίδαχτο αυτόν μουσικό της περιοχής μας
τον
Φωτ-Αντωνη, όπως τον φώναζαν παλιά, πήραν τα πρώτα τους βήματα και αρκετοί
άλλοι και ιδιαίτερος τα παιδιά του, όπως ο γνωστός σε όλους μας τραγουδιστής και κιθαρίστας
Γιάγκος Αντωνίου και ο επίσης γνωστός κλαρινίστας Σπύρος Αντωνίου, που έφυγε σχετικά
νέος από τα εγκόσμια. Διπλα από τον βιολιστή Φώτη Αντωνίου, είναι ο Αχιλλέας Λατσιος
από τα Καστρί Φαναριου, ένας εξαίρετος τραγουδιστής που δεν αξιοποίησε όσο θα έπρεπε
το ταλέντο του, στη συνεχεια ο νεαρός τότε Σπύρος Αντωνίου στο κλαρίνο, και ο  επίσης
Μαργαριτιωτης Βασίλης Μπράγιας κιθαρίστας. Στο ντραμς ο Τελης Φώτας. Με αυτά τα
λαογραφικά ντοκουμέντα που συλλέγουμε θα γραφτεί
κάποτε η σπουδαία ιστορία του Μαργαριτίου.






Φωτό από το παλιό χορευτικό του Μαργαριτίου 1980.
Από αριστερά είναι η Κλεοπάτρα Βάσιου, Αννα Ντριτσου, Κατερίνα Μάτι,
η κόρη του Νεοφυτου Γκίνη, η κόρη του Οδυσσέα Χαντζάρα,
η Δήμητρα Ζορμπαλά και η Κούλα Μπαρατσα.




Μαργαρίτι στον πλάτανο, κάπου στην δεκαετία του 1970, αριστερά όπως κοιτάζετε,
είναι ο Κωνσταντίνος Σούφης με το μαύρο σακάκι, δεξιά διπλα του
ο Θεόδωρος Χαλκης (Τσολη Τάκης), ο αστυνόμος με το παιδάκι άγνωστοι,
ο Βασίλης Πίτσιος και ο Σωτήρης Δούλης.
. Την φωτογραφία μας την έστειλε ο συμπατριώτης μας Παρις, Στέφανος Σούφης.



ntinosufis-thg.jpg - 72.51 KB


Το παρθεναγωγείο στο Μαργαρίτι 1932 (φωτό από την Έλενα Ζωη).




Ταξη του Νηπιαγωγείου στο Μαργαρίτι 1920, με την αείμνηστη
δασκάλα Ερασμια Γευματιδου. (φωτό από την Έλενα Ζωη).



Μαργαριτιωτες στον πλάτανο 1930 ;
Στο καφενείο του Τζελες στον πλάτανο του Μαργαριτίου τέταρτος από
αριστερά ο αείμνηστος Περικλής Κακούρης. Φωτό Β. Μπακαγιάννη.

Sample Image



Μαθητές του Δημοτικού σχολειου Μαργαριτίου 1938.

Φωτογραφία από το αρχείο της κ. Τούλας  Στεφανίδου Μαλακάτα.


Sample Image


Μαθητές του δημοτικού σχολειου Μαργαριτίου δεκαετίας 1930.

Sample Image

Mαργαριτιωτες στον πλάτανο ίσως 1950. Ο αγροφύλακας δεξιά ήταν ο Δημήτριος Γκίνης.
Ποιος θα μας πει για τους υπολοιπους; Φωτό, από το αρχείο της κυριας Στεφανίδου.


Sample Image


Μαργαριτιωτες στην δεκαετία του 1960,
(φωτό από τον Σπύρο Παπανδρέου).
Η φωτογραφία αυτή είναι πίσω από την εκκλησια του Aη Βασίλη και έχουμε από
αριστερά τους Μήτσο Κακούρη, Λάκη Γκερτζο, Μήτσο Μάτι, Σπύρο Κοτσάφτη,
Χάρι Σπύρου, Σπύρο Παπανδρέου, ο μικρός άγνωστο ποιος ; ο οδηγός του
λεωφορείου ποιος ήταν ; ο Τάσο Γαλανής και ακόμη ένας που δεν ξέρουμε το όνομα του.


Sample Image


Μαργαριτιωτες στην δεκαετία του 1930.
Φωτό από τα νέα του Μαργαριτίου, δεύτερος από δεξιά καθιστός,
ο Περικλής Κακούρης που κρατάει αγκαλιά τον Βαγγέλη Μπακαγιάννη.

Sample Image

Η δασκάλα Ερασμια Γευματιδου, 1923
με την τάξη του σχολειου της στο Μαργαρίτι.

Sample Image


Μαργαριτιωτες 1945. (Φωτο απο τα Νεα Μαργαριτιου).

Sample Image

Μαργαριτιωτες 1900
Φωτο απο το αρχειο του Βαγγελη Μπακαγιαννη.

Sample Image


Πλατεία Διοικητηρίου Μαργαριτίου - 22-6-1923.
Αυτό έγραφε πίσω η ιστορική αυτή φωτογραφία,την οποια δημοσίευσαν τα
νέα του Μαργαριτίου τον Φεβρουάριο του 1985. Δεν γνωρίζουμε όμως τους
κυριους που ποζάρουν. Η φωτό είναι από το αρχείο της Τούλας Στεφανίδου.




Για ενθύμιο της μαθητικής ζωής στο ήσυχο κύλισμα του χρόνου.
Μαργαρίτι 13 Ιουνίου 1947. Αυτά είχε γράψει πίσω από τη φωτογραφία
η Ιφιγένεια Χορμοβίτη (Κίτσιου)  (με το άσπρο φόρεμα) την οποια έστειλε
στα Νέα του Μαργαριτίου τον Ιανουάριο του 2000. Η οικογένεια αυτή είχε έρθει στο
Μαργαρίτι από την Βόρειο Ήπειρο. Στην Πάργα είχε εγκατασταθεί ο Τηλέμαχος Χορμοβίτης,
τον οποιο γνώριζα πολύ καλά,είχε εμπορικό κατάστημα με οικιακά σκευη διπλα
στο εστιατόριο του Λαμπρου Βουρεκα (Μπασιου), στο οποιο  εργαζόμουν το 1968.




Η νεαρή τότε δασκάλα Ερασμια σε εκδρομή, ίσως στον Αη Γιάννη στο Γερακαρι
με συναδέλφους  της, η άλλη κυρια αριστερά πρέπει να είναι από το Ελευθερι.




Η Ερασμια Γευματιδου γεννήθηκε στον Ελαφότοπο Ζαγορίου. Μετοίκησε με την
οικογένεια της στη Θεσσαλία και αργότερα στην Αθηνα, όπου παρακολούθησε
μαθήματα στη Χαροκόπειο Σχολη και αργοτερα στο διδασκαλείο των Ιωαννίνων.
Το 1923 ήρθε στο Μαργαρίτι νεοδιορισμένη. Απεβίωσε σε νεότατη ηλικία στα 35 της χρονια.
Από ότι μαθαίνουμε από το βιβλίο (Μαργαρίτι Γενέθλια Γη) της Τούλας Μαλακάτα Στεφανίδου,
που ήταν τότε μαθήτρια της, η Ερασμια ήταν υπόδειγμα δασκάλας και την υπεραγαπούσαν
όλα τα παιδιά. Η Ερασμια είχε μια κόρη την Ελισάβετ, η οποια ήταν στενά δεμένη με το
Μαργαρίτι, ήταν μάλιστα για αρκετά χρονια μέλος στο διοικητικό συμβούλιο στην Αδελφότητα
Μαργαριτιωτων της Αθηνας, όπου συνεργαστήκαμε μαζί στο Δ. Σ.
για δέκα χρονια στη δεκαετία 1980-1990

(Η Δασκάλα Ερασμια Γευματιδου με μια ταξη στο σχολειο Μορφατίου).




Φωτογραφία από το πανηγύρι στο Λιβαδάρι 1940.
Ποίες είναι οι κυριες στη Φωτό; (από το αρχείο της κυριας Στεφανίδου.)
Η μικρή με το άσπρο φόρεμα και την χωρίστρα είναι η Τούλα-Ολγα Στεφανίδου.
Οι άλλες ίσως κάποτε μάθουμε.

 
Sample Image


Λιβαδάρι 1940, Ο Πήλιο Λυκας με συγγενής του
καθιστός, διπλα η γυναικα του, και την μικρή

Τούλα Στεφανίδου και την μητέρα της.

Sample Image

Προπολεμική φωτογραφία από το δημοτικό σχολειο Μαργαριτίου.
Η μια δασκάλα από αριστερά ήταν η Ερασμια Γευματιδου.





Ο Άγιος Βασίλειος ενοριακός ναός του Μαργαριτίου, κτίστηκε το 1913 άμεσως  μετά
την απελευθέρωση. Το 1930, η, το 1932, τον ναό τον έκαψαν κάποιοι μουσουλμάνοι
Μαργαριτιωτες, (ενώ είχαν δηλώσει έλληνες πολίτες), το 1937 ξαναεπισκευαστηκε
από τους χριστιανούς κατοικους του Μαργαριτίου.








Η Κενταλη (οικισμός Μαργαριτίου) ντυμένη χειμωνιάτικα 1986.





Μαργαριτιωτικη οικογένεια στη δεκαετία του 1960, μαζί με τα αγαπημένα της
οικιακά ζώα που από αυτά εξαρτιόταν  η συντήρηση της πολυπληθούς οικογενειας.
Ζούσαν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο ζωής, όπως οι πρόγονοι τους το 1800, 
λόγο του κατεστραμμένου οικονομικού και βιοποριστικού τους επιπεδου από
τις αλλεπάλληλες επιδρομές που γνώρισε αυτός εδώ ο τόπος.
Και όμως τα κατάφεραν και παρέμειναν υπερήφανοι Έλληνες !!!

ginis-arxeio-ena.jpg - 221.72 KB


Μαργαριτιωτες 1960




Απο δεξια, ο Γερασιμος Γκινης, η Μαριγω Χρηστιδη, ο Ηλιας Γκινης
(οδοντιατρος σημερα), η Σταματια και ο Βαγγελης Χρηστιδης , (ενας
αριστος μπαλαδορος στα νιατα του η Φριδερικη  Μποτσιου απο Αγια Κυριακη,
και η Γιαννουλα Γκινη ,στο καφενείο του Ηλία Αναστασίου στο Μαργαρίτι.




Μαργαρίτι με το καλντερίμι στην αγορά 1965.





ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΜΕΞΗΣ




ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ ΜΕΞΗ

Ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΜΕΞΗΣ γεννήθηκε στο Λάμποβο της Βορειου Ηπείρου το 1855.
Τελειώνοντας το δημοτικό σχολειό, με οικονομικές δυσκολίες εφοίτησε στα Ιωάννινα.
Έλαβε το διπλωμα της ιατρικής το 1883 και την ίδι
α χρονια έγραψε για Διδακτορικό διπλωμα
με θέμα (εξ ανωμαλιών της πυέλου). Αναγνωρίζοντας το πτυχίο του στην Κωνσταντινούπολη
παίρνει την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος σε όλη την τουρκικη επικράτεια.
Έρχεται στην Θεσπρωτία όπου υπηρέτησε ως Δημαρχιακός γιατρός στο Μαργαρίτι, την Πάργα,
την Παραμυθια (1887- 1902 και τελικά από το 1903 ξανά στο Μαργαρίτι. Απεβίωσε στη γενέτειρα του
όπου είχε ταξιδεύσει για λίγες εβδομάδες νωρίτερα, το 1910. Οι σεισμοί της Παραμυθιας κατέστρεψαν
ολοκληρωτικά τη Δραγάνη και το Καρβουνάρι το 1895. Το Δημαρχείο Παραμυθιας με προϊστάμενο
τον Χουσειν Εφέντη στέλνει για ιατροφαρμακευτικη περίθαλψη των τραυματιών τους Δημαρχιακούς
γιατρούς της Παραμυθιας, τον Δημήτριο Παναγιωτίδη και τον Τελιατ Εφέντη των Ιωαννίνων
που έφτασαν την άλλη μέρα, στους σισμοπλιγεντες κατοικους. Ο Παναγιωτίδης αφιέρωσε όλη του
τη ζωή στην ερευνα του αρχαίου χωρου, στην Ιστορία,
Γεωγραφία και Εθνογραφία.


Υπήρξε μέγας ερευνητής του ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Μελέτησε τα μοναστήρια
του Γηρομερίου και Ράγιου. Τη μονη Βελιανης και τα Πελασγικά Τείχη στην αρχαία Φωτικη.
Μελέτησε επίσης την κοινωνική και ιδιωτική ζωή των Θεσπρωτών, όπως: Οι Τσάμηδες-Ήθη και Έθιμα.
Έχει καταγράψει παρα πολλά λαογραφικά της περιοχής Θεσπρωτίας τα οποια δημοσιεύθηκαν
στην εφημερίδα Νεολόγος της Κωνσταντινούπολης. Ο Ελληνικός Φιλολογικός Σύλλογος της
Κωνσταντινούπολης τον εβράβευσε με δεκαληρο και πολλούς επαίνους. Με το χρηματικό αυτό
ποσο σπούδασε και πήρε το διπλωμα της ιατρικής ο μεγάλος του γιος ο Κωνσταντίνος, ο οποιος
εργάστηκε ως άριστος επιστημων παθολόγος στο Αγρίνιο και σε όλη την περιφέρεια.

Στην Παραμυθια ο Δημήτρης Παναγιωτίδης συνελήφθη από τους Τούρκους και φυλακίστηκε
στα Ιωάννινα, διότι τον ανακάλυψαν που έστελνε άρθρα στην εφημερίδα Νεολόγος
Κωνσταντινουπόλεως με το ψευδώνυμο Ασκληπιάδης, πατριωτικού περιεχομενου για την
ελευθερια της πατρίδος του. Κατάφερε να αποφυλακιστεί, καταβάλλοντας τεράστιο οικονομικό
ποσο σε λίρες.... Αυτά τα άκρως ενδιαφέροντα μας εξιστορεί η Τούλα-Ολγα Στεφανίδη,
για αυτήν την Μαργαριτιωτικη παλιά οικογένεια, η οποια έζησε στο Μαργαρίτι.
Ο Δημήτριος Παναγιωτίδης Μέξης ήταν ο Παππούς της από την μητέρα της.


ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ 1960.




Μαργαρίτι όπως ήταν μέχρι το 1955, εκεί που σήμερα είναι η νέα πλατεία,
κατέβαινε ένας τεράστιος λάκκος που έφτανε έως την βρυση Μπαίος.
Στη συνεχεια ο λάκκος αυτός έγινε κανάλι και τον πετρότοιχο τον έκαναν με
προσωπική εργασία, με μάστορες τους Στέφανο Γκίνη και Θωμά Κατσιώτη.


Ο παλιός Αλευρόμυλος και Ελαιοτριβείο στο Μαργαρίτι
του αειμνηστου Γεωργιου Μάτη.

Ήταν σε λειτουργία μέχρι την δεκαετία του 1975. Στην φωτό βλέπουμε την βόρεια
είσοδο του που ήταν το ελαιοπιεστήριο και την επίβλεψη είχε ο Δημήτριος Μάτης.
Αρκετοί θυμόμαστε τους εργάτες να δουλεύουν μέχρι τα μεσάνυχτα τον
χειμώνα
για να προλάβουν τις παραγγελιες των ελαιοπαραγωγών της
περιοχής Μαργαριτίου,
που παράλληλα ήταν και μια καλή ευκαιρία
να βγάλουν μεροκάματο στους δύσκολους
καιρούς της εποχής
αυτής, οι νέοι του Μαργαριτίου και της ευρύτερης περιοχής.
Από την νότια πλευρά του κτιρίου, ήταν η είσοδος
του αλευρόμυλου, τον οποιο διεύθυνε
ο αείμνηστος
Γεώργιος Μάτης, με μηχανικό τον Τόκλη Κουρη,

(έναν Κεφαλλονίτη που είχε
εγκατασταθεί στο Μαργαρίτι).

Θυμάμαι την εποχή του 1963, πηγαίναμε τις ελιές που είχαμε μαζέψει, μουσκεμένοι
μέχρι
το κόκαλο, τις βροχερές ημερες του χειμώνα, στα ζώα φορτωμένες, άλογα,
γαϊδούρια, και
μουλάρια και τις παραδίναμε στον Μήτσο Μάτη. Εκεί ζυγίζονταν
και γράφονταν σε ένα τετράδιο
το όνομα και η ποσότητα. Τα εξηνταρια
σακιά, δεν τα ζύγιζαν καν καθότι υπολογίζονταν τα σακιά.

Μπαίνοντας στο (λιτουρβιο), το οποιο φωτίζονταν αμυδρά
με κάποιες λάμπες του γκαζιού, έβλεπες
τους εργάτες
με τα μανίκια σηκωμένα μέχρι τα μπράτσα και
καταϊδρωμένους, να δουλεύουν, άλλος
να
ανακατεύει την ελαιόμαζα, άλλος να
ρίχνει ζεστό νερό στις
σφυρίδες που ήταν ντανιασμενες και

άλλος να ρίχνει τα λιοστρα στην φωτιά. Στα ματια ενός δεκάχρονου παιδιού, όλη
αυτή η εικόνα
θύμιζε μεσαίωνα που ο λιγοστός φωτισμός την έκανε ακόμη πιο
βιβλική. Με δέος πλησιάζαμε
στις τεράστιες μυλόπετρες που στριφογύριζαν
μέσα στο πατητήρι, και τα λουριά (ιμάντες),
να πηγαινοέρχονται. Σε
ένα σημείο, έβλεπες το λάδι να πέφτει σε ένα μεγάλο καζάνι και
απο
εκεί να το βάζουν σε τσίγκινα δοχεία (λατες) για
τούς ελαιοπαραγωγούς που με τόσο
κοπιαστική
εργασία και μόχθο, περνοντας το πολυπόθητο
λαδάκι τους, έβρισκαν
τον τρόπονα
πληρώσουν το δευτερι που είχαν
στον μπακάλη του χωριου

στον καλοκάγαθο Νάσιο Πάκο, και να αγοράσουν κάποιο κομμάτι ύφασμα στον
Σωτήρη Μπακαγιάννη, για φορέματα κλπ κρατώντας
και λίγο απο το αγιο
αυτό απόσταγμα για την οικογένεια τους,
κάνοντας οικονομία μέχρι
την επομενη σοδειά!!!
Ορισμένοι χωριανοί, στα τέλη Νοεμβρίου
αρχές Δεκεμβρίου, έπαιρναν και κάποια μπουκάλια
αγουρόλαδο
για να φτιάξουν την πεντανόστιμη
πορτοκαλοσαλατα με ξερο κρεμμύδι και ελιές,
που όταν την
έτρωγες με το ζεστό ζυμωτό
ψωμί της μάνας, νόμιζες ότι
βρισκόσουν στον παράδεισο. 
<< Αρκετοί δεν γνωρίζουν σήμερα την νοστιμότατη αυτή σαλάτα που προανέφερα,
ότι είναι μια πολύ παλιά Θεσπρωτική συνταγή. Ένα υγιεινότατο έδεσμα με γνήσια
τοπικά προϊόντα και πολύτιμες βιταμίνες για τον χειμώνα, όπως το αγουρέλαιο,
το πορτοκαλι, το ξερο κρεμμύδι, η ελιές και το ζυμωτό χωριάτικο ψωμί >>.
Σήμερα ο Μήλος και το Ελαιοτριβείο της οικογενειας Μάτη, στέκι εκεί
στην άκρη του δρόμου σιωπηλό, αλλα περήφανο  και όταν το
συναντάς, σου θυμίζει τις παλιές εποχές του, που σε δύσκολους
καιρούς για τους συντοπίτες του, βοηθούσε όσους είχαν
ανάγκη, δανείζοντας τους κάποιο μικροποσό, το
οποιο πλήρωναν με την επομενη σοδειά τους
σε καλαμπόκι, η, λάδι.  Στέκει εκεί
περήφανο διότι έδωσε μεροκάματο σε σπουδαστές κατά τις χριστουγεννιάτικες
διακοπές τους, έδωσε μεροκάματο στους φαντάρους, που όταν τύχαινε να
βρίσκονται χειμώνα στο χωριο με άδεια, δούλευαν και έπαιρναν χρήματα για
την θητεία τους, για τους ανεργους επίσης ήταν μια μικρή παρηγοριά.
Στέκει εκεί υπομονετικά και περιμένει κάποιο πρόγραμμα αναστήλωσης
και λειτουργίας Μουσείου παραγωγής ελαιολαδου της
τοπικής ιστορίας του Μαργαριτίου.

Στην φωτό κάτω, ο Μήλος του Γεωργίου Μάτη στο Μαργαρίτι.


liotriwi-marg.jpg - 191.26 KB
 

Το βιβλίο της κυριας Στεφανίδου, μια ανεκτίμητη προσφορα για το Μαργαρίτι.



Sample Image


Η Μαργαριτιωτησα Τούλα Στεφανίδη κόρη του γιατρού Γιάννη Στεφανίδη.

Sample Image






ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΓΑΣ 1968


(Η φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Γεράσιμου Γκίνη).


Sample Image


Μια σπανια φωτογραφία με μαθητές του Γυμνασίου της Πάργας, μεταξύ  αυτων και
καποιοι Μαργαριτιωτες. Η φωτογραφία αυτή πρέπει να είναι
από το 1968
( ίσως η Μαρίνα να θυμάται καλύτερα ) και από ότι φαίνεται 
πρέπει να ήταν από
κάποια εθνική εορτή. Αυτό το συμπεραίνουμε από 
τις εθνικές πατροπαραδοτες στολές
που φέρουν τα κορίτσια της
φωτογραφίας. Από δεξιά λοιπόν καθιστός ο Ηλίας Γκίνης,
πισσω του με
το σακάκι ο Γεράσιμος Γκίνης. Από τα κορίτσια όρθια δεξιά η Μαρίνα Τζάκου
ντυμένη Σουλιώτισσα ( και οι τρις  αυτοι Μαργαριτιωτες). Από αριστερά όρθιοι,
δεύτερος με την
χωρίστρα ο Μιχάλης ο Πόπος από το Μορφάτι που από ότι θυμάμαι
ήταν το πειραχτήρι της παρέας. Για τους υπολοιπους, τους γνωρίζω   εξ όψεως όλους,
αλλα έχω ξεχάσει τα ονόματα τους.

(Μια μικρή παρένθεση με σπουδαία σημασία: Όταν ανέβαζα στην ιστοσελίδα
αυτές τις φωτογραφίες με τα παιδιά του Γυμνασίου,σκεφτόμουν ότι κάποια μέρα
θα μάθουμε και τα ονόματα όλων των μαθητών. Τον Μάρτιο του 2012 έβαλα την
ανωτερω φωτογραφία στο fb και την ίδια μέρα η συμπατριώτισσα μας  Μαρίνα Τζάκου
(καθηγήτρια) πλέον και εκπρόσωπος της αδελφότητας 
Μαργαριτιωτων στην 
Πανηπειρωτική Συνοσπονδία Ελλάδος την είδε και
μου έκανε την ακόλουθη διευκρίνιση.
Την παραθέτω λοιπόν αυτούσια:

(Τι γίνεται βρε Θωμά; Τι είναι αυτά που μου θυμίζεις !  Λοιπόν: επάνω σειρά
Αριστείδης Ράπτης, Μιχάλης Πόπος, μπροστά τους Ειρήνη Κόντου  και Σοφία
Ευθυμιάδη, στη συνέχεια Τάτη Καστρινάκη, Παρασκευή Ζαραβούτση, Μαρίνα Τζάκου,
Κασιανή Νικολάου, Αυγή Νάστα, Γεράσιμος Γκίνης. καθιστοί μάλλον ο Κώστας Ράπτης
(φαίνεται ο μισός), Φρόσω Σκάρπου, Τασία Γκούνα, Σοφία Νάκου και Ηλίας Γκίνης.)

Μαρίνα σε ευχαριστούμε για τα ονόματα που μας δίνεις με τους συμμαθητές σου τότε.
Πάντα ήσουν μια μεγάλη Μαργαριτιωτησα  !!!

Την ωραία αυτή φωτογραφία την βρηκά στο αρχείο του Γεράσιμου  (που χάσαμε
πριν 2 χρονια) μαζί με κάποιες άλλες επίσης μαθητικές,
οπου αφού τις επεξεργαστώ
θα σας τις παρουσιάσω σύντομα, διότι
πιστεύω ότι είναι κειμήλια ιστορικά αν σκεφτούμε
τις κακουχίες και τις
δυσκολίες που πέρναγαν τότε οι μαθητές των περιχώρων της
Πάργας,
πηγαίνοντας πολλές φορες 3,30 ώρες ποδαρόδρομο ( Μαργαρίτι εως Πάργα),
δεδομένου ότι η πλειοψηφία των μαθητών προέρχονταν από φτωχές οικογένειες
και λόγο έλλειψης συγκοινωνίας έπρεπε να μένουν στην 
Πάργα ενοικιάζοντας
δωμάτια, να μαγειρεύουν μονοι τους πρόχειρα
και που και που να έρχονται στο
εστιατόριο του Λαμπρου και του
Βασίλη Μπάσιου (Βουρεκα) και να τρώνε καμια
φασολάδα η φακές,
η,  ρύζι πιλάφι με σάλτσα χωρίς κρέας όμως. Αυτά τα
θυμάμαι διότι
εργαζόμουν στο μαγαζί αυτό τότε και τους σέρβιρα τακτικά όλους
τους
μαθητές που έρχονταν για φαγητό, όταν βεβαια τους περίσσευαν κάποιες δραχμές.
Εδώ θα πρέπει να τονίσω την καλοσύνη που έδειξαν
τότε ο Λαμπρος και ο Βασίλης
καθώς και η μητέρα τους και γενικά όλοι
αυτή η οικογενεια των Μπασαιων, διότι
αρκετοί από τους γονείς των 
παιδιών δεν είχαν χρήματα και έγραφαν τα έξοδα
διατροφης των
παιδιών στο δευτερι και ο μεγαλόψυχος Λαμπρος ποτε δεν είχε
πιεσει
κάποιον να του δόση τα χρωστούμενα, πλήρωναν οποτε είχαν.



Γ.
 γυμνασίου γραφει πίσω στη φωτογραφία.  Από δεξιά όπως κοιτάζετε
είναι οι Γεράσιμος Γκίνης,
Ηλίας Γκίνης, Μιχάλης Πόπος
και ο τεταρτος, δεν ξέρω το όνομα του.



Sample Image


Τα τρία αγόρια επάνω είναι:
από δεξιά ο Γεράσιμος, ο Μιχάλης Ποπος και ο Αντώνης Αθανασίου.
Κάτω καθιστός ο Ηλίας  Γκινης και ο άλλος Παργινός αλλα ποιος ;
Από τα κορίτσια δεν θυμάμαι τα ονόματα τους.


Sample Image


Σε αυτή τη φωτογραφία κάτω, που είναι από μια εκδρομή στη Νικόπολη
γνωρίζω τους: Γεράσιμο Γκίνη, Ηλία Γκίνη, Αντώνη Αθανασίου, Μιχάλη Ποπο,
Κώστα Ράπτη, Θοδωρή Βουρέκα, Μαρίνα Τζάκου και Ευγενία Σερίφη.

Sample Image

Ο Γεράσιμος Γκίνης και ο Μιχάλης Πόπος
Ενθυμιον μετά του συμμαθητού μου
Μιχάλη Πόπου τάξης B Δεσκιου Γυμνασίου Πάργης,
(γραφει πίσω σε αυτήν την φωτογραφία).

Sample Image


Μαθητές του Γυμνασίου Πάργας Γ ταξη, σε εκδρομή στη Νικόπολη Πρέβεζας,
 ο κύριος με το καπέλο είναι ο καθηγητής Σινάκος.

Sample Image



Και εδώ τα παιδιά του Γυμνασίου Πάργας στη Νικόπολη.
Το κορίτσι με τα γυαλιά είναι η Μαρίνα Τζάκου, πίσω
δεξιά με το μαύρο πουκάμισο ο Γεράσιμος Γκίνης.

Sample Image


ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΓΑ
Μια παλιά μουσική ορχήστρα της Πάργας αποτελούμενη απο μαθητές του Γυμνασίου,
ο μεσαίος με την μαύρη κιθάρα είναι ο Κωνσταντίνος Ευθυμίου, (γιος του Νάκου που
είχε το χασάπικο στην Πάργα και ανιψιός του ταξιτζή μας στο Μαργαρίτι,
του Βασίλη Ευθυμίου Σαραουση.

euthimiou-kostas.jpg - 91.66 KB

Μέ την ευκαιρία να πούμε ότι το γυμνάσιο της Πάργας κτίστηκε το 1964
από δωρεά του μεγάλου ευεργέτη της πόλις αυτής Αθανασίου Δέσκα,
σύμφωνα με τα γραφόμενα μιας παλιάς εφημερίδας του συλλόγου των
Παργινων του 2002 που έχω στο αρχείο μου. Για τον μεγάλο αυτό
ευεργέτη τον Αθανάσιο Δέσκα, θα γράψουμε προσεχώς περισσότερα.
Σε αυτό το γυμνάσιο που σπούδασαν τότε τα παιδιά αυτά
καμαρώνουμε εδώ και αρκετά χρονια τους επιστήμονες που
προέρχονται από τα φτωχά χωρια της περιοχής μας.

Ο ευεργέτης της Πάργας Αθανάσιος Δεσκας
που διέθεσε όλο το χρηματικό ποσο για την ανέγερση του
Γυμνασίου  το 1964.
(Η φωτό είναι από την εφημερίδα του συλλόγου των Παργινων).



Sample Image



Αν γνωρίζετε κάποιους από τις φωτογραφίες και θέλετε
να μας βοηθησετε στείλτε μας eMail στην διεύθυνση,

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it


Επεξεργασία και παρουσίαση : Θωμας Στ. Γκΐνης 2010.


 

Παλιό αρχοντικό στη Σκάλα Μαργαριτίου.

Sample Image

Παλαιά αρχοντικά στο Μαργαρίτι.

Sample Image

Απ,το Μαργαριτι που χαθηκε.

Sample Image

Χαρακτικό με θέμα την άλωση του κάστρου Μαργαριτίου.

Sample Image

Ακόμη ένα χαρακτικό με το ίδιο θέμα.

Sample Image


Ο EDWARD LEAR πέρασε απο το Μαργαρίτι στις 8 Μαΐου του 1849 και
ζωγράφισε μια υδατογραφία την οποια βλέπετε παρα κάτω.

lear.jpg - 34.31 KB


Μια ακόμη σπανια υδατογραφία με Θέμα το Μαργαρίτι, εποχής του 1849
απο τον διάσημο Άγγλο ζωγράφο Edward Lear. Ο Lear είχε επισκεφθεί την Ήπειρο
δυο φορες, μια το 1833 και μια το 1849. Στην δεύτερη επίσκεψη του, πέρασε απο
την Αμμουδιά, το Σούλι, τον Αχ
έροντα, την Παραμυθια, το Μαργαρίτι, τα Ιωάννινα,
την Κέρκυρα, την Πρέβεζα, την Πάργα, και σχεδόν γύρισε όλη την Ελλάδα,
καθώς και περιοχές της βορειου Αφρικής.
Η εξαιρετικής ιστορικής αξιας υδατογραφία που απεικονίζει το Μαργαρίτι, έχει
διαστάσεις 23,5 x 36,4 εκατοστά. Από ότι βλέπουμε πρέπει να έγινε απο κάποιο σημείο
προς την πλευρά του φρουρίου. Δεξιά μεριά έχει ζωγραφίσει κάποια μεγαλοπρεπη κτίρια,
(πιθανόν το Διοικητήριο), πιο πάνω φαίνονται κάποια κτίρια του οικισμού Σκάλας, και αριστερά,
τον μιναρέ που ήταν στου Γιαννέλου, ακριβώς στην έξοδο προς Ηγουμενίτσα, και πιο πάνω
απο τον μιναρέ διακρίνονται τα καστρόσπιτα στους λοφίσκους του Μαργαριτίου, τα οποια
διατηρούνται μέχρι και σήμερα. Στο κέντρο της υδατογραφίας, έχει ζωγραφίσει
κάποιο βραχώδες τοπίο με το οποιο πιθανόν να υπονοεί το κάστρο..

Το κάστρο δεν το βλέπουμε στο έργο του καλλιτέχνη. Στο αριστερό μέρος
γραφει 8 Μαΐου 1849. Επειδή έχω και μια άλλη υδατογραφία του Edward Lear με θέμα
την Παραμυθια και ημερομηνία 9 Μαΐου 1849, σημαίνει ότι πρώτα πέρασε απο το Μαργαρίτι
και μετά πήγε στην Παραμυθια. Τα έργα του διασημου αυτού καλλιτέχνη ξεπερνάνε τα 500,
μεταξύ αυτων έχει ζωγραφίσει την Σκάλα της Τζαβέλαινας, το Σούλι, και πολλές άλλες
περιοχές της Ηπείρου και γενικότερα της Ελλάδος. Αυτό σημαίνει ότι το Μαργαρίτι
με την πλούσια ιστορία του, ατύχησε στα τραγικά γεγονότα της κατοχής και
το πλούσιο ιστορικό του αρχείο, που σίγουρα θα υπήρχε
καταστράφηκε απο τους Αλβανοτσιαμηδες το 1944.


edwart-lear-idatofrafia.jpg - 117.95 KB



Πινακας ζωγραφικής με θέμα το Μαργαρίτι και συγκεκριμένα στην
αγορά, βρέθηκε στο διαδίκτυο απο κάποια συμπατριώτισσα μας. Έψαξα
το θέμα περισσότερο και ανακάλυψα ότι είναι απο έναν σπουδαίο Ηπειρώτη
ζωγράφο, τον Κώστα Μαλάμο. Από ότι γραφει, είναι ζωγραφισμένος το 1971-72.
Από ότι είδα ο ζωγράφος αυτός έχει ακόμη έναν πινακα με τον Αχέροντα
και τρεις με την Πάργα. Δεν νομίζω αυτός ο πινακας να είναι γνωστός
σε εμάς τους Μαργαριτιωτες και αποφάσισα να  ανεβάσω 
την φωτογραφια επεξεργασμένη και πιο έντονη.
Περισσότερα για τον Γιαννιώτη καλλιτέχνη
Κώστα Μαλάμο δείτε στην αρχική.

margariti-malamos.jpg - 138.54 KB



Η σελίδα αυτή θα εμπλουτίζεται σταδιακά. Αν έχετε κάποιες παλιές φωτό της
περιοχής Μαργαριτίου και θέλετε να συμβάλετε στην παρουσίαση της ιστορίας
του τόπου μας μπορείτε να μας στείλετε φωτογραφίες, η, κάποια ιστορικά θέματα
τα οποια θα δημοσιευτούν με το όνομα σας.
Παρουσίαση Θωμας Στ. Γκίνης.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΩΤΩΝ



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ





















 

 
ΑΚΟΥΣΤΕ LIVE
 ΤΟ ΡΑΔΙΟ-ΛΑΚΚΑ-ΣΟΥΛΙ 
ΜΕ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ




Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
ΣΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ

Wetter Widget
YoWindow.com yr.no


ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΩΡΑ


Large Visitor Map

Impressum