ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ 


ΣΠΑΝΙΕΣ ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ.   

 <<Επιτρέψτε μου μια σημαντική επισήμανση:
Ένα μεγάλο μέρος των φωτογραφιών προέρχεται από Μαργαριτιώτες που έδωσαν τις φωτογραφίες
στην αδελφότητα Μαργαριτίου στην δεκαετία 1980, τ
ις οποίες μεγένθυνε ο πρόεδρος της
αδελφότητας μας κ. Βαγγέλης Μπακαγιάννης και στη συνέχεια τις πούλησε ο σύλλογος μας στα
μέλλη του προς εξοικονόμηση εσόδων για το ταμείο του συλλόγου. Κάποιες άλλες προέρχονται από
το αρχείο του Βασίλη Μπακαγιάννη, που τις παραχώρησε στην αδελφότητα για τον ίδιο σκοπό.
Ένα ακόμη μέρος των φωτογραφιών αυτών, είναι από το προσωπικό μας αρχείο. Αρκετές από αυτές
σας τις παρουσιάζουμε στο διαδίκτυο μέσο της ιστοσελίδας
μας, (η οποία είναι μη κερδοσκοπικού
χαρακτήρα) επεξεργασμένες.

Συνεπώς επιτρέπεται να τις αντιγράψετε  μόνο για ιδιωτική χρήση και όχι για επαγγελματική και
προσωπικό  όφελος. Τα δικαιώματα αυτά τα έχει
μόνο η αδελφότητα Μαργαριτίου  και κανένας
άλλος ! (Τα κείμενα που συνοδεύουν ιδιαίτερα τις παλιές φωτογραφίες, είναι βασισμένα στις μέχρι
τώρα πληροφορίες που έχουμε, από διάφορες πηγές. Όταν συναντούμε πληροφορίες που
πιστοποιούν την αυθεντικότητα τους, τα κείμενα διορθώνονται)>>.
   

Μαργαρίτι 1571 - 22- Νοεμβρίου: Η μάχη της άλωσης του κάστρου Μαργαριτίου.Τον πίνακα
ζωγράφισε ο Αντώνιος Βασιλάκης από την  Μήλο κατά διαταγή του Βενετού  στρατηγού Πάολο
Ορσίνη.  Αντίγραφο του πίνακα, μας έστειλε το 1958 ο Φιλόλογος  Θεοδόσιος Γκούσης (αδελφός
του γιατρού τότε στο Μαργαρίτι Κώστα Γκούση), στην τότε κοινότητα Μαργαριτίου. Το
πρωτότυπο βρίσκεται στην Βενετία στο παλάτι των Δώγηδων στον 2ο όροφο.

Η φωτογραφία αυτή είναι το γνήσιο αντίγραφο του πίνακα από το ανάκτορο τ
ων Δόγηδων
στην Βενετία στον 2ο όροφο την οποία αγόρασε ο Δήμος Μαργαριτίου πρόσφατα! (
Το πρώτο
όμως
σπουδαίο αντίγραφο, προμηθεύτηκε η κοινότητα Μαργαριτίου το 1958. Έχουμε στην διάθεση
μας τις επιστολές που ανταλλάγησαν τότε μεταξύ του
Φιλόλογου κ. Θεοδοσίου Γκούση με τον τότε
πρόεδρο της Κονότητας Μαργαριτίου,
κ. Χρήστο Νικολάου τις οποίες θα δημοσιεύσουμε μελλοντικά.
Οι επιστολές αυτές και άλλα ιστορικά ντοκουμέντα είχαν εκδοθεί σε ένα όμορφο βιβλιαράκι τον
Οκτώβριο του 1981 από την Αδελφότητα Μαργαριτιωτών, με τίτλο :
<<´´Η Ιστορία  Μαργαριτίου από κτίσεως αυτού ΙΕ αιώνα μέχρι σήμερον``
Ιστορική μελέτη υπό Θεοδοσίου Γ. Γκούση (Φιλόλογου)>>.


Επιστολές που αντηλλάγησαν μεταξύ του κ. Θεοδοσίου Γκούση
και της Κοινότητας Μαργαριτίου.

<<Εν Λευκίμμη τη 25 Φεβρουαρίου 1958
Αξιότιμε Κύριε πρόεδρε. Διά της παρούσης μου έρχομαι να σας πληροφορήσω
τα κάτωθι εις τα οποία Σείς ως Πρόεδρος της Κοινότητος, παρακαλώ όπως
δώσητε, την καλλιτέραν κατεύθυνση, εάν και εφόσον ασπάζεσθε την υπόθεσιν,
που παρακάτω Σας αναπτύσσω. Από του παρελθόντος φθινοπώρου μελετώ
την Ιστορίαν του Μαργαριτίου, απο κτήσεως αυτού υπό των Ενετών, κατά τας
αρχάς του 15 αιώνος δηλαδή το έτος 1430 περίπου μέχρι σήμερον.

Από τον Γάλλον συγγραφέα Πουκεβίλ, που έμεινεν στα Ιωάννινα απο του

έτους 1805 έως το 1815, απο τους δικούς μας Έλληνας φιλολογους Αραβαντινόν και
Χρ. Σούλην κλπ που όλοι αυτοί ησχολήθησαν με την Ιστορίαν της ευάνδρου Ηπείρου,
πληροφορήθην ότι κατά το έτος 1571, έλαβεν αυτού χώρου, σφοδρά μάχη, μεταξύ

των ηνωμένων Χριστιανικών στρατιωτικών δυνάμεων της Δύσεως και Ελλήνων
ορθοδόξων, κατά των Μωαμεθανών.
Ήτο η πρώτη πάλη των Χριστιανών κατά των αλλοπίστων που έλαβεν χώραν στα μέρη
αυτά, διά να επακολουθήσει η δευτέρα και οριστική κατά το β' παγκόσμιον πόλεμον,
που είχε αποτέλεσμα την παντελή απομάκρυνσιν των, στα ενδότερα της Αλβανίας !
Αποτέλεσμα του λαμπρού αυτού αγώνος ήτο η άλωσης και η κατεδάφισης του Φρουρίου
του Μαργαριτίου, όπως σήμερα βρίσκεται. Στην άλωσιν αυτήν έλαβον μέρος Παργινοί,
Κερκυραίοι και Ενετοί. Και τοσαύτη σημασία εδόθη εις την άλωσιν αυτήν, ώστε ο τότε
Δόγης της Ενετίας, έδωσεν εντολήν εις τον μεγάλον Έλληνα, εκ Μήλου καταγόμενων,
ζωγράφων Αντώνιο Βασιλάκη όπως διά ζωγραφικού πίνακος αναπαραστήσει την
άλωσιν του Φρουρίου του Μαργαριτίου της οποίας αρχηγός ήτο όπως εις την
φωτογραφίαν βλέπετε ο Στρατηγός Πάυλος Ορσίνη.

Προ μηνός, δι' επιστολής μου ζήτησα πληροφορίες για τον ζωγραφικόν αυτόν πίνακα
απο του είς Βενετίαν ευρισκόμενον, προϊστάμενων της Ορθοδόξου Ελληνικής
Κοινότητας και εφημέριον της Ελληνικής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου,
Αρχιμανδρίτην - Θεολόγου - Σχολής Χάλκης - του κλίματος της Κωνσταντινουπόλεως,
εάν ύπαρχη ο ζωγραφικός αυτός πίναξ της αλώσεως του Φρουρίου εις το Δουκικόν
Ανάκτορον της Βενετίας. Ο Αρχιμανδριτης είχε την ευγενή καλοσύνη όχι μόνον να
μου στείλει πολλές και χρήσιμες πληροφορίες, αλλά να μου χαρίσει και μίαν διαυγή
και λαμπράν φωτογραφίαν του ζωγραφικού αυτού έργου. Τόσον την αλληλογραφίαν,
όσον και την μικράν αυτήν φωτογραφίαν, θα Σας δόση προς ανάγνωσιν ο αδελφός μου.

Στα γράμματα αυτά, Κύριε Πρόεδρε, θα διαβάσετε, ότι με 500 δραχμές, δύνασθε να
αποκτήσετε ένα υπέροχων αντίγραφον, δυο τετραγωνικών μέτρον επιφάνειας.
Δηλαδή μια φωτογραφία που θα έχει μήκος 2 μέτρα και ύψος 1 μέτρο!
Με άλλες δε 250 δρχ. τα 3-4 υπάρχοντα πολύτιμα χειρόγραφα που έχουν απόλυτον
σχέσιν με την άλωσιν του Φρουρίου του Μαργαριτίου.

Αποκτώντας αυτά η Κοινότης Σας, θα στολίζεται με μιαν απαράμιλλον εικόνα
εφάμιλλον της εξόδου του Μεσολογγίου. Διότι εκείνη του Μεσολογγίου, διαλαλεί εις
τους αιώνες την Ελευθερίαν της προσφιλούς μας Πατρίδος, αυτή δε του Μαργαριτίου,
τους Ιερούς αγώνας, για του Χριστού την Πιστη. Σε Σας τώρα εναπόκειται, Κύριε
Πρόεδρε, όπως εάν συγκατατίθεσθε, εξεύρετε το απαιτούμενον χρηματικόν ποσόν
των 500 η 750 δρχ. μαζί με τα χειρόγραφα, εν συνεργασία και πλήρει εναρμονισμού,
μετά του Κυρίου Διευθυντού του Δημοτικού Σχολείου. Τώρα πλησιάζει η εθνική
ημών εορτή, όπου μπορείτε να κάμετε μιαν μικράν περιστολήν των εξόδων προς
εξοικονόμησιν του ποσού αυτού.

Όταν λοιπόν θα έχετε συγκεντρώσει το ποσόν αυτό, τότε θα με πληροφορήσητε
και εγώ θα στείλω την παραγγελίαν στον Αρχιμανδρίτην στην Βενετίαν.
Σεις θα στείλετε το ποσό αυτό στον κ. Λαγγώνην. Εάν Κύριε Πρόεδρε,
η Κοινότης Σας αδυνατεί, διά τον άλφα η βήτα λόγον την εξεύρεσιν
των χρημάτων, τότε ας μαζευθεί, απο 10-15 άτομα. Όχι βέβαια έρανος,

απαγορεύεται. Προς το σκοπόν αυτόν τον Ιερόν θέτω και εγώ στην διάθεσιν
Σας 50 δρχ. Με τας 500 δρχ. Κύριε Πρόεδρε στας Αθήνας δεν φτιάχνουμε,
ούτε αυτήν που μας χάρισε ο Παπάς.
Όταν λοιπόν θα έχη ως ελπίζω ευωδωθεί το έργον αυτό, που θα τιμά, όχι μόνον Σάς,
επί των ημερών του οποίου έγινεν το έργον αυτό, αλλά και όλο το Μαργαρίτιον τότε,
εγώ θα γράψω πολλά στα φιλολογικά Περιοδικά της Ηπείρου για το κάδρο αυτό και
την Ιστορίαν του, όπως στην <<Εταιρίαν Ηπειρωτικών Μελετών>> του Βουλευτού
κ. Φρόντζου, στην <<Ηπειρωτικήν Εστίαν>> στις εφημερίδες
και στους Γυμνασιάρχες κλπ.
Και είμαι βέβαιος ότι όλος ο Πνευματικός Κόσμος και τα σχολεία θα κάνουν αυτού
εκδρομάς, προς μελέτην των τόσων ένδοξων Ιστορικών στοιχείων της ημετέρας
Κοινότητος. Διαβιβάστε Σας παρακαλώ τους χαιρετισμούς μου στον
κ. Βασίλειον Κακούρην.

Εν αναμονή ευχάριστων ειδήσεων
Σας Διατελώ μετά πάσης τιμής
Θεοδόσιος Γ. Γκούσης>>.

Οι ανωτέρω  γιατροί που διαδοχικά ήταν στο Μαργαρίτι, Δημήτριος Παναγιωτίδης-Μέξης, 
ο γιος του Δημητρίου ο Κωνσταντίνος
και ο Κώστας Γκούσης, είχαν συλλέξει πολλά
ιστορικά στοιχεία για το Μαργαρίτι, καθώς και ο φιλόλογος
Θεοδόσης Γκούσης. Δυστυχώς
μέχρι στγμής δεν έχουμε καμιά πληροφορία για το πού
βρίσκονται αυτά σήμερα, εκτός απο
κάποιες αναφορές του φιλολογου Θεοδόση σχετικά
με την άλωση του κάστρου Μαργαριτίου.

Όπως προκύπτει απο την επιστολή του Καθηγητή
Θεοδοσίου Γκούση, εκτός απο τον πίνακα
ζωγραφικής του κάστρου Μαργαριτίου,ο κύριος
Γκούσης γράφει ότι έχει και γραπτά ιστορικά
στοιχεια για το Μαργαρίτι της εποχής του 1571.

Προφανώς εννοεί αυτά που αφορούν την άλωση του κάστρου της Κωμόπολης
Μαργαριτίου. Επειδή όπως ο ίδιος ο Θεοδόσιος ομολογεί ότι συλλέγει ιστορικά της
πόλης του Μαργαριτίου, και ότι έχει αρκετά και ο αδελφός του ο Κώστας, μας κάνει
και αναρωτιόμαστε για το πού βρίσκονται σήμερα αυτά τα στοιχεια.




Η άλωση του φρουρίου Μαργαριτίου 22 Νοεμβρίου του έτους 1571

alosh-foto-archiv thomas.jpg - 132.76 KB

Όπως προκύπτει απο την επιστολή που έστειλε στις 14 Μαρτίου του 1958 ο κύριος Θ. Γκούσης
στον πρόεδρο της Κοινότητος Μαργαριτίου κύριο Χρήστο Νικολάου, όπου τον ενημέρωνε για
την ύπαρξη του ζωγραφικού πίνακα που αφορούσε την άλωση του φρουρίου, ο Θεοδόσιος
Γκούσης είχε ενημερωθεί και βοηθήθηκε απο τον Αρχιμανδρίτη της Ορθοδοξου Ελληνικής
Κοινότητας της Βενετίας και εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου, της Βενετίας κ. Κοττάκη.

Σύμφωνα πάντα με τα γραφόμενα του Θεοδοσίου Γκούση, ο Αρχιμανδρίτης Κοττάκης σκόπευε
να εκδόσει βιβλίο με άλλα 300 έργα ζωγραφικής του Aliense Αντωνίου Βασιλάκη, όπου θα
συμπεριελάμβανε και τον πίνακα που αφορά την περίφημη άλωση του φρουρίου Μαργαριτίου.
Για το λόγο αυτό ο κύριος Γκούσης επρότινε με επιστολή του στις 14 Μαρτίου του 1958, προς
τον πρόεδρο της Κοινότητας Μαργαριτίου κ. Χρήστο Νικολάου, μαζί με το αντίγραφο του
πίνακα, να αγοράσουν και το βιβλίο, καθώς και άλλα έγγραφα που αφορούσαν την άλωση του
φρουρίου Μαργαριτίου, το 1571.

Σήμερα δεν γνωρίζουμε κάτι για την ύπαρξη βιβλίου, ή, άλλων σχετικών εγγράφων να βρίσκονται
στο Μαργαρίτι, εκτός απο το αντίγραφο του πίνακα. Στην ίδια επιστολή ο κ. Θ. Γκούσης
ενημερώνει τον πρόεδρο της Κοινότητας, ότι έχει φωτογραφίες προ του 2ου 
παγκ. Πολέμου
απο το φρούριο Μαργαριτίου, όπου μαζί με τον αείμνηστο Περικλή Κακούρη είχαν βγάλει
και ότι επίσης έχει πάρα πολλά ιστορικά στοιχεία για το Μαργαρίτι. Προσθέτει δέ ότι αυτά
που κατέχει ο αδερφός του (γιατρός) Κώστας Γκούσης, είναι ελάχιστα στα όσα έχει
συλλέξει αυτός!
 

Διαβάζοντας λοιπόν όλα αυτά, διαπιστώνουμε ότι η μεγάλη ιστορία του Μαργαριτίου,
βρίσκετε σκορπισμένη και χρειάζεται μεγάλος αγώνας για την συγκέντρωση όλων αυτών
των ιστορικών ντοκουμέντων.


Η άλωση του κάστρου Μαργαριτίου την οποία ζωγράφισε ο Έλληνας

Αντώνιος Βασιλάκης κατ, εντολήν  του στρατηγού του Πάολο Ορσίνι.

Sample Image


Κάτω βλέπετε το  πρώτο αντίγραφο της άλωσης του κάστρου
που προμηθεύτηκε η κοινότητα Μαργαριτίου το 1958.

Sample Image


Η φωτογραφία κάτω, είναι απο το παλάτι των Δόγηδων στην Βενετία. Στο κέντρο διακρίνουμε τον
περίφημο πίνακα με την άλωση του κάστρου
του Μαργαριτίου, το έτος 1571. Ο φίλος μας
Jason Kearney επισκέφθηκε το
παλάτι των Δόγηδων και του ζητήσαμε να βρεί και να φωτογραφίσει
τον πίνακα που δείχνει την άλωση του κάστρου του Μαργαριτίου. Σε ευχαριστούμε Jason.


Dogen-palast-kastro-margaritiou.jpg - 127.21 KB


Η ΑΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

Ένα σπάνιο αντίγραφο λιθογραφίας  με θέμα την μάχη στο Μαργαρίτι στις  22 Νοεμβρίου 1571,
που για πρώτη φορά  στα χρονικά  παρουσιάζεται από την ιστοσελίδα μας. Αυτή η σπάνια
φωτογραφία που βλέπεται,είναι μια κόπια από χαλκογραφία και απεικονίζει τις θέσεις που είχαν τα στρατεύματα κατά την στιγμή της μάχης. Την βρήκα εντελώς τυχαία σε μια γκαλερί στην Γερμανία
τον Δεκέμβριο του 2008. Από ότι γράφει επάνω στην χαλκογραφία, ο καλλιτέχνης ήταν κάποιος
Balthasar Jenichen και την αντέγραψε από έναν πίνακα που είχε δεί άγνωστο πότε και πού.

Επικοινώνησα αμέσως με την γκαλερί και δυστυχώς μου απάντησαν ότι τον πίνακα δεν τον έχουν
πια και επίσης δεν έχουν ούτε την χαλκογραφία η οποία πουλήθηκε τον Οκτώμβριο του 2008 σε
άγνωστο αγοραστή, για 400 ευρώ σε προσφορά. Επάνω δεξιά της χαλκογραφίας γράφει ο Jenichen
(σε παλιά γερμανικά) , ότι αυτός που ζωγράφισε τον πίνακα ήταν αυτόπτης  μάρτυς της μάχης.
Δεν αναφέρει όμως το όνομα του καλλιτέχνη.  Ο Jenichen κατά την αντιγραφή έχει δυο λάθη, στο
όνομα που το αναφέρει MALGARITIN και
τοποθετεί την πόλη σε λάθος γεωγραφική θέση, από
άγνοια βέβαια. Μας πληροφορεί επίσης ότι αυτό το γεγονος γράφτηκε στην εφημερίδα της Βενετίας
στις 29 Νοεμβρίου του 1571 και  περιγράφει τις εφορμήσεις των Βενετικών στρατευμάτων
πλαισιωμένες από Παργινούς και Κερκυραίους, κατά των Τούρκων. 

Η επίθεση έγινε από την μεριά του κάμπου Ελευθερίου και αφού έφθασαν σε απόσταση βολής
έκαναν τρεις  διαδοχικές επιθέσεις και κατέλαβαν την πόλη και το κάστρο το  κατεδάφισαν
ολοσχερώς. Η επίθεση σχεδιάστηκε στις 7 Νοεμβρίου, τα στρατεύματα πήραν θέσεις με 2.000
άνδρες και 25 γαλέρες στο Λύχνος στις 15 του ιδίου μηνός και περικύκλωσαν το Μαργαρίτι από
την Χωνεύτρα έως και τις Κούλιες.  Η τελευταία επίθεση έγινε στις 22  Νοεμβρίου του 1571
η οποία στεύθηκε  με απόλυτη επιτυχία.


Sample Image

Μετάφραση του κειμένου από παλαιά γερμανικά στον πίνακα (την οποία έχουμε στην διάθεση
μας), σε απλά γερμανικά,  από τον  Klaus Weichel.

<<EROBERUNG DER BURG VON MARGARITI 29 NOVEMBER 1571
Wahr haftige darstellung der belagerung und eroberung der Stadt Margariti in .... nahe bei Korfu
gelegen, so Türkisch gewesen und ist von den
Venetigern erobert worden, durch die Herren
obersten Herr Franciskus
Cornar, oberster Kommandant (GUBERNATOR) zu Korfu  und Herr
Marcus Quirini Prodeditor.
Herr Antoni Canal und Herr Paulus Visinius....Oberster uber das
kriegsvolk
zu lande welche hat nach drei stürmen und  ettlichen schamützeln, Sich auf gnade erleben
doch das man die einwohner und das kriegsvolk
mit der Bürgerweur lässt abziehen. Die Stadt ist
geplündert, verbrannt
und bis auf den grund geschleift worden.
Diese neue nachricht (Zeitung) i
st nach  Venedig gekommenden 29 November 1571>>.

Η σπουδαία αυτή αναπαράσταση που βλέπετε είναι μια κόπια από την χαλκογραφία του Balthasar
Jenichen την οποία εμείς ανακαλύψαμε και σας την παρουσιάζουμε. Το σπουδαιότατο αυτό
ιστορικό κειμήλιο για την μάχη που έγινε στο Μαργαρίτι το 1571 και γλαφυρότατα μας δείχνει
τόσες σημαντικές λεπτομέρειες π.χ.
τις θέσεις των στρατευμάτων κλπ, έχει τεράστια σημασία
για την περιοχή μας
και το παραδίδουμε στον ιστορικό του μέλλοντος!!!

Πηγές:Η φωτογραφία της λιθογραφίας προέρχεται απο ένα παλαιοπωλείο στο Τάουνους της
Φρανκφούρτης  www.Reis&Sohn


Θωμάς Στ. Γκίνης- 2008
.....................................................................................................................................

 
Η ναυμαχία της Ναυπάκτου  (Lepanto) 7-10-1571 έργο του ίδιου καλλιτέχνη που έκανε και 
του Μαργαριτίου.

<<Ευθύς ως εμαθητεύθη η καταστροφή τουΤουρκικού στόλου, φόβος και τρόμος κατέλαβεν τους εξισλαμισθέντες κατοίκους της περιοχής της Ηπείρου και ιδιαιτέρως τους μουσουλμάνους του
Μαργαριτίου. Ούτοι τότε το έτος 1571 δηλαδή, φοβούμενοι αντίποινα από τους Βενετούς και τους
Παργινούς έσπευσαν να αναγείρουν Φρούριον σε χώρο προϋπάρχοντος παλαιού, κατά πάσης
ενδεχομένης προσβολής των Χριστιανών. Οι Τουρκαλβανοί, προς τον σκοπόν της συντομου
ανεγέρσεως και
αποπερατώσεως του Φρουρίου, εστρατολόγησαν πάντα δυνάμενον να εργασθεί.
Τότε ο Βενετός Ναύαρχος Βενιέρης που είχεν, το γενικόν πρόσταγμα των επιχειρήσεων,
πληροφορηθείς την οχύρωσιν της περιοχής, έστειλε κατά του Μαργαριτίου εξακόσιους (600)
στρατιώτας, Βενετούς,
Κερκυραίους και Παργινούς υπό την αρχηγίαν του Στρατηγού  Παύλου
Ορσίνη, με διαταγήν όπως το μεν Φρούριον καταστρέψει το δε Μαργαρίτιον επαναφέρει εις την
κυριαρχίαν της Βενετίας>>.
Πηγές: Π. Αραβαντινός Ιστορία Ηπείρου.

Με την συνθήκη ειρήνης μεταξύ Τούρκων και Βενετών την 7 Μαρτίου του έτους 1573 το
Μαργαρίτι παραχωρήθηκε στους Τούρκους και παρέμεινε 340 χρόνια σκλαβωμένο μέχρι
της 23 Φεβρουαρίου 1913.

Επισήμανση:
Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία απο μια εξαιρετική ιστορική εργασία της κυρίας Ευαγγελίας
Μπαλτά και απο άλλη ιστορική εργασία του καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης, κυρίου
Παναγιώτη Ιωάννου (ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΗΝΟΤΑΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΑΤΟ.
ΟΙ ΦΟΥΡΤΟΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ –ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΝΤΖΑ
«Θησαυρίσματα» τεύχ.30 Έτος 2000)  που αφορούν την άλωση του Φρουρίου Μαργαριτίου
το έτος 1571, πληροφορούμαστε  ότι στην ιστορική μάχη της άλωσης του Φρουρίου Μαργαριτίου, 
συμμετείχε και ο Κερκυραίος Καπετάν Πέτρος Λάντζας, αρχηγός των Παργίων και των
Κερκυραίων που πολέμησαν μαζί με τους Βενετούς στη μάχη αυτή. Ο Πέτρος Λάντζας είχε
καταγωγή απο την Πάργα. Γεννηθηκε το 1530 και πέθανε στη Νάπολι το 1613.Ο παππούς
του Ανδρέας, και ο πατέρας του Γεώργιος διετέλεσαν για πολλά χρόνια  διοικητές του κάστρου
της Πάργας, και μετά την άλωση του φρουρίου του Μαργαριτίου, απο το 1571 έως το 1573
διοικητής Μαργαριτίου και Πάργας ήταν ο Καπετάν Πέτρος Λάντζας.

Όταν οι Δημοκρατία της Βενετίας, συνήψε συνθήκη ειρήνης με τους Τούρκους το 1573 και
παρέδωσε το Μαργαρίτι, το Βουθρωτό και άλλες Πόλις εκτός από την Σαγιάδα (Bastia) στην
Τουρκια, ο Πέτρος Λάντζας διαφώνησε και τσακώθηκε με τους Βενετούς και αποχώρησε απο
την υπηρεσία τους και τάχθηκε με τους Ναπολιτάνους, που ανταγωνίζονταν την Βενετία στις
κτήσης της. Τότε η Βενετία, το έτος 1564 τον επικήρυξε και τον καταδίκασε εις θάνατον,
στέλνοντας πράκτορες για να τον σκοτώσουν.

 Ως αντίπαλος πλέον των Βενετών ο Πέτρος Λάντζας, ενεργώντας για λογαριασμό των
Ναπολιτάνων και ιδιαίτερα των Ελλήνων στα παράλλια της δυτικής Ηπείρου,όπου
συναντούσε Βενετσιάνικα καράβια στο Ιόνιο, τους προξενούσε μεγάλες ζημιές. Οι Βενετοί
διαπιστώνοντας τις πολεμικές του ικανότητες και την συμπάθεια των ελλήνων της δυτικής
Ηπείρου προς το πρόσωπο του, αναγκάστηκαν να άρουν την καταδίκη και επιζητούσαν
συνεργασία μαζί του.

Ο Καπετάν Πέτρος Λάντζας,ως ένθερμος πατριώτης, επιζητούσε τρόπο και συμμάχους για να
απελευθερώσει τα πάτρια εδάφη του, και όταν διαπίστωσε ότι και οι Ναπολιτάνοι, δεν
εξυπηρετούσαν τα σχέδια του, τότε στράφηκε προς τους Ισπανούς, αναζητώντας βοήθεια με
στόχο την απελευθέρωση της πατρίδας του. Σύμφωνα με στοιχεία που αντλούμε απο την εργασία >>Θησαυρίσματα>> του καθηγητή κυρίου Παναγιώτη Ιωάννου,στις αρχές του 1600 ο Πέτρος
Λάντζας λάβαινε μέρος σε μάχες κατά των Τούρκων σε όλη την ελληνική επικράτεια, και
συναντιέται με τον Διονύσιο τον Φιλόσοφο, και μαζί καταστρώνουν νέα σχέδια για την
απελευθέρωση των Ηπειρωτικών Ακτών, με αποκορύφωμα το γνωστό κίνημα του Διονυσίου
Φιλοσόφου το έτος 1611.

Κάτω σας παραθέτω ένα μικρό αυτούσιο κείμενο απο την εργασία του κ. Παναγιώτου Ιωάννου
σχετικά με τον Καπετάν Πέτρο Λάντζα.

<<.......Ο Παππούς του  Ανδρέας Λάντζας ,ήταν από το 1499 Castellano και το 1500 Capetanio
Πάργας. Ο πατέρας του Γεώργιος, ήταν το 1544-1545 επίσης Capetanιo της ίδιας πόλης.
Ο Αντώνιος Λάντζας, προφανώς συγγενής του, εκτελούσε χρέη Διερμηνέα  στην υπηρεσία
των Βενετικών αρχών  της Κέρκυρας (Παναγιώτης Ιωάννου «Θησαυρίσματα» τεύχ.30
Έτος 2000 `` ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΗΝΟΤΑΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΑΤΟ``.
ΟΙ ΦΟΥΡΤΟΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ –ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΝΤΖΑ σελ.278 σημ.4).

 Επί Καρόλου του 5ου η Ισπανία είχε καταφέρει να συγκροτήσει στη Νάπολη ένα δίκτυο
πληροφοριών που δρούσε στο Λεβάντε, στο οποίο είχαν στρατολογηθεί πολλοί Έλληνες της
Νάπολης. Ανάμεσά τους  πολλοί Ηπειρώτες, Κύπριοι και Μανιάτες. όπως επίσης και άλλοι
από διάφορες   Βαλκανικές χώρες. Στη Νάπολη λειτουργούσε ταυτόχρονα και ένα γραφείο
των μυστικών υπηρεσιών της  Γαληνότατης που συντόνιζε την κατασκοπεία στα Βαλκάνια
και παρακολουθούσε από το 1576 τις κινήσεις των πρακτόρων στην Ήπειρο, στα Επτάνησα,
στον Μοριά και ιδιαίτερα του αρχηγού της ισπανικής κατασκοπείας Pietro Lanza, πρώην
βενετσιάνου διοικητή της Πάργας>>.

Tο  1570  αιχμαλώτισε τρία τουρκικά μπριγκαντίνια στο Iόνιο Πέλαγος.

 Tο 1571 πριν από τη ναυμαχία της Nαυπάκτου, ο Λάντζας σε αιφνιδιαστική επίθεση στο Δέλβινο
άρπαξε μεγάλο αριθμό αλόγων και τα μετέφερε με ασφάλεια στην Kέρκυρα.  Αποβιβάστηκε  σε
γειτονική περιοχή της Πρέβεζας, επιτέθηκε με επιτυχία στις τουρκικές αρχές στην Παραμυθιά και
τα Γιάννενα και συνέλαβε δύο μπριγκαντίνια. Πέρασε στο εσωτερικό της Hπείρου και με τους
συντρόφους του, λεηλάτησε και μετέφερε μεγάλες ποσότητες τροφίμων στην Κέρκυρα η οποία  
βρίσκονταν γενικότερα σε ναυτικό κλοιό από την Τουρκική αρμάδα  και λεηλατημένη από
επιδρομές της απέναντι στεριάς.

Το ίδιο έτος συμβάλει σε κίνημα που ξεκίνησε στη Χιμάρα και κατέληξε στην κατάκτηση του
Σοποτού. Με τον τρόπο αυτό οι Βενετοί βάζουν πόδι μέσα στην Ήπειρο. Τον Αύγουστο του
1570 οι Μανιάτες εντόπιοι οπλαρχηγοί κατέλαβαν το Πόρτο Κάγιο, το οποίο οι Τούρκοι είχαν
οχυρώσει. Η αναταραχή επεκτάθηκε και στις γύρω περιοχές, τη Λακωνία, τη Μεσσηνία, ακόμα
και την Αργολίδα. Η Υψηλή Πύλη δεν έμεινε άπραγη. Ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις
διοχετεύθηκαν στον Βορειοδυτικό ελλαδικό χώρο υπό τον Αχμέτ πασά. Την επανάσταση
καθοδηγούσαν στην περιοχή οι Γεώργιος Ρένεσης και Πέτρος Λάντζας.

Μετά από τις επιτυχίες του αυτές, η Βενετία όχι μόνο απέσυρε την ποινή που του είχε επιβάλει το
1564, αλλά τον εφοδίασε  με πλοία και άνδρες για να συνεχίσει τις κουρσάρικες επιχειρήσεις του
στην Αδριατική. Παράλληλα με τα πιο πάνω ο Λάντζας με επιστολή του προς τον Δόγη ζητά να
του σταλούν τα απαραίτητα εφόδια σε άνδρες και υλικά για την ανοικοδόμηση της Πάργας μετά 
τις ζημιές  που είχε πάθει από τους Τούρκους, λόγω του ότι οι  Παργινοί είχαν βοηθήσει στις
εξεγέρσεις. Σημειώνεται ότι στην επιστολή αυτή προσθέτει ότι εκτός από τα πιο πάνω γνωστά
κατορθώματά του πρέπει να λάβουν υπόψη « την καθυπόταξη του χωριού Αγιά  αλλά και την
δολοφονία του Τούρκου Βοεβόδα. Τις ενέργειές του αυτές πληροφορούνταν  ταυτόχρονα και
ο Ισπανός Αντιβασιλέας της Νάπολης μέσω του προξένου του στην Κέρκυρα.

Λίγο πριν τη Ναυμαχία, στην οποία έλαβε μέρος ο Λάντζας, έκανε επιχείρηση-επιδρομή στη
Βόρεια Ήπειρο και μετέφερε τρόφιμα  στην Κέρκυρα, η οποία δοκιμάζονταν από λεηλασίες των
Τούρκων. Κατά την διάρκεια της επιχείρησης αυτής σκότωσε τον Τούρκο διοικητή της Παραμυθιάς 
και έναν Μπέη στα Γιάννενα. (Παναγιώτης Ιωάννου «Θησαυρίσματα» τεύχ.30 Έτος 2000
<< ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΗΝΟΤΑΤΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΑΤΟ.
ΟΙ ΦΟΥΡΤΟΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ –ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΝΤΖΑ» σελ.279).

Εξέγερση στην Βόρεια Ήπειρο και την Μάνη.

Ο ενθουσιασμός των ραγιάδων, οι υποσχέσεις των χριστιανών ηγεμόνων και οι φήμες για
αποβάσεις βενετικών και ισπανικών στρατευμάτων, παρακίνησαν τους Έλληνες σε ασυντόνιστες
πολεμικές ενέργειες, αφού θεωρούσαν ότι οι σύμμαχοι θα συνέχιζαν το έργο πού τόσο εντυπωσιακά
είχαν αρχίσει στις 7 Οκτωβρίου 1571. Οι συνήθεις ύποπτοι και ανυπότακτοι Μανιάτες αλλά και
οι Ηπειρώτες βρίσκονταν ήδη σε επαναστατικό αναβρασμό, οπότε ο θρίαμβος στη ναυμαχία της
Ναυπάκτου τους παρότρυνε να επεκτείνουν τις επαναστατικές επιχειρήσεις τους. Οι Χιμαριώτες σε
συνεργασία με Βενετούς και άλλους Έλληνες, υπό τις διαταγές του Θωμά Μουζάκη, Μανόλη
Μόρμορη, Χριστόφορου Κοντοκάλη, Πέτρου Λάντζα καί Γεωργίου Ρένεση κατέλαβαν τό Σοποτό
(Μπόρσι) καί ορεινά χωριά στην περιοχή του Αργυροκάστρου, του Γαρδικιού, της Άρτας καί της
Παραμυθιάς. Με τη συνδρομή του Βενετού Σεβαστιανού Venier καί επτανήσιων μαχητών
προσπάθησαν να καταλάβουν τη Λευκάδα,  χωρίς  όμως επιτυχία.
Ο Λάντζας τον Νοέμβριο πολιορκεί το Μαργαρίτι και έτσι η ευρύτερη περιοχή έρχεται στα
χέρια
των Βενετών. Απαιτεί να είναι αυτός που θα διοικεί την  όλη περιοχή .

1573

Την 9η Ιανουαρίου του 1573 γίνεται governator di Parga και ολόκληρης της περιοχής που
βρίσκονταν στην Βενετική κυριαρχία αποκτώντας τον τίτλο του ιππότη που ήδη διεκδικούσε.
Του έχουν δοθεί ευρύτατα διοικητικά,  δικαστικά και στρατιωτικά δικαιώματα. Επιφορτίζεται
και με την εντολή να στρατολογεί εθελοντές κωπηλάτες για τον Βενετσιάνικο στόλο.
Ο Πέτρος Λάντζας βαδίζει σταθερά για υψηλότερα αξιώματα..........
>>
.................................................................................


Φωτό από την Ναυμαχία της Ναυπάκτου, η οποία υπήρξε καθοριστική
για την τύχη του Μαργαριτίου.


Sample Image


Άποψη του κάστρου Μαργαριτίου 1938. Την φωτογραφία είχε βγάλει ο Αλή Σαμή Βέης
στο πέρασμα του απο το Μαργαρίτι το έτος 1938.  Είναι η δυτική πλευρά και διακρίνεται
ο πύργος, ύψους 6 μέτρων. Η είσοδος του κάστρου ήταν από την ανατολική πλευρά, όπου
ανέβαιναν με σκαλοπάτια, τα οποία όσα είχαν απομείνει καταστράφηκαν όταν έγινε η
δενδροφύτευση το 1965. 


(Οι Πηγές για τη χρονολογία της φωτογραφίας και του φωτογράφου, προέρχονται απο το βιβλίο του

Βασίλη Κραψήτη `` Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ`` σελ. 172).


Sample Image


Οι σκοτεινές κατακόμβες του κάστρου Μαργαριτίου όπου φυλακίζονταν οι κατάδικοι,
γνωστές ως (οι φυλακές Κούτσουρο).


Sample Image

Τα υπόγεια και υγρά κελλιά του κάστρου Μαργαριτίου ήταν οι τρομερές φυλακές Κούτσουρο
όπως μας λένε οι ιστορικοί μας Ηλ. Σάρας και K. Σάθας
βλέπε ιστορικές Διατριβές σελ.256,
όπου φυλακίστηκε ο Γάλλος
Πρίγκηπας Ροζέ από τον Αλή Πασά, που προσπάθησε να
ξεσηκώσει
τους Τσιάμηδες κατά του Αλή. Στις ίδιες φυλακές φυλακίστηκε και ο Διονύσιος
ο Φιλόσοφος το 1611 μεταφερόμενος προς την Κέρκυρα,
(λίγο πριν το γνωστό επαναστατικό
κίνημα που οργάνωσε τότε).

Πηγές:  Η. Σάρας, Ηλίας Τησαρχόντου βιβλ. τα φρούρια της Κέρκυρας
και K. Σάθας Ιστορικές Διατριβές.

Έως το 1911 το φρούριο του Μαργαριτίου χρησίμευε ως στρατώνας, έδρα του στρατιωτικού
διοικητού της περιοχής και ως φυλακές για τους
βαρυποινίτες και τους επαναστάτες Έλληνες
που αγωνίζονταν για
την ελευθερία της Πατρίδας. Σε αυτές τις φυλακές είχε κλειστεί ο Ιωάννης
Γκίνης του Θωμά, το 1915.
Η μικρότερη του αδελφή, η Αναστασία του πήγαινε ψωμί και νερό
δυο φορές
την εβδομάδα. Το περιστατικό μας το αφηγήθηκε η Αναστασία όταν ήταν σε ηλικία 86
ετών και είχε ως εξής: Ο πατέρας του Ιωάννη είχε τα γίδια του στην
Κλήνια πάνω από την
Καταβόθρα. Κάποια μέρα ένας μουσουλμάνος από το
χωριό αυτό του έκλεψε 5 ζώα από τα
καλύτερα που είχε στο κοπάδι ο Ιωάννης.
Μετά από αρκετό διάστημα ο Ιωάννης γνώρισε τα γίδια
του, τα οποία
είχε πλέον στο κοπάδι του ο μουσουλμάνος. Πήγε λοιπόν ο Ιωάννης και τα πήρε πίσω
και αφού πρώτα διαπληκτίστηκε με τον μουσουλμάνο,
τον έδειρε άσχημα. Ο μουσουλμάνος τον
κατήγγειλε στην Υποδιοίκηση
Μαργαριτίου με αποτέλεσμα να δικαστή δυο μήνες φυλακή.


Sample Image











 

 

 

 

 

 

 

 

(Φωτό από το αρχείο μας), ο χώρος μέσα στο κάστρο είναι ανεξερεύνητος, πολλές από της
κατακόμβες έχουν γεμίσει με μπαζώματα και πέτρες από τα
τοιχία που έχουν πέσει στο πέρασμα
του χρόνου. Αν όλα αυτά καθαρίζονταν
θα μπορούσαμε να δούμε περισσότερα και ασφαλώς θα
ήταν περισσότερο
ενδιαφέρον για τους επισκέπτες, δεδομένου ότι το κάστρο με την πλούσια
ιστορία του είναι ένα από τα αξιοθέατα που έχει το Μαργαρίτι.

Κάτω βλέπουμε την νότια πλευρά όπου διακρίνονται οι πολεμίστρες. Παλαιότερα εκεί βρίσκαμε
κάλυκες (γκιουλέδια) από σφαίρες που ε
ίχαν χρησιμοποιηθεί σε μάχες  στο παρελθόν.


Sample Image

Το κάστρο Μαργαριτίου πριν ακόμη δεντροφυτευτεί το 1960.

Το κάστρο λοιπόν αυτό δεν κτίστηκε το 1548 όπως γράφουν ορισμένοι, αλλά πολύ πιο πριν,
πιθανότατα το έχτισαν οι Έλληνες κάτοικοι της πόλεως Παναός, πριν
την Ρωμαϊκή καταστροφή
που έγινε το 167 π.χ. Το 1548, το κάστρο χτίστηκε επάνω
στα ερείπια άλλου προϋπάρχοντος
οχυρού, !!! Το ίδιο έγινε και στην περίοδο του
Αλή-Πασά των Ιωαννίνων, που όταν το χρειάστηκε
το επισκεύασε, για να το
χρησιμοποιήσει στις επιθέσεις του κατά της Πάργας. Αν υπολογίσουμε τις
πολλαπλές επιδρομές που δέχθηκε η περιοχή μας από τους Γότθους,και τους Σλαύους στο παρελθόν, πιθανότατα το κάστρο αυτό να χρησιμοποιήθηκε, αλλά δεν έχουμε προς το παρόν περισσότερα
στοιχεία.


margaritifrourio[1].jpg - 22.36 KB


Το μικρό καστράκι Κούλιες μετά την βρύση του Αράπη.
Ήταν το προπύργιο
του Μαργαριτίου. Το 1801 το κατείχε ο εξωμότης Χόντος Γκοράνης (μπέης)
και αργότερα ο Μουσά αγάς του Μαργαριτίου.
Από ότι θυμάμαι το 1965 όταν περνούσαμε από
εκεί στο μονοπάτι δίπλα στις
Κούλιες βλέπαμε σορούς από πέτρες. Οι γονείς μας μας έλεγαν ότι
οι σοροί αυτοί ήταν κιβούρια (πρόχειροι τάφοι) από κάποιους που είχαν σκοτωθεί εκεί πολεμώντας.
Αν κάποιος κάθονταν επάνω σε ένα κιβούρι τον έπιανε ένα
μυρμήγκιασμα και δεν μπορούσε να
ησυχάσει. Εκτός από τα κιβούρια εκεί
βρίσκαμε και γκιουλέδια  (κάλυκες) από σφαίρες. Κάτω
ακριβώς από το κάστρο
στις Κούλιες ήταν μια μεγάλη συκιά, που στον ίσκιο της στάλιζαν τα
γελάδια.
Δίπλα από την συκιά ήταν ένας τεράστιος ογκόλιθος ύψους 1 μετρο και κάτι, τετραγωνισμένος σε
μακρόστενο σχήμα. Από επάνω ο βράχος αυτός ήταν
λαξεμένος και χώραγε έναν μεγαλόσωμο
άνθρωπο. Εκεί παίζαμε όταν ήμασταν
μικρά, δεν ξέραμε τότε τι ήταν ο βράχος αυτός. Ήταν
λαξεμένος από ανθρώπινο
χέρι και όχι από τη φύση. Ήταν ένας αρχαίος κιβωτιόσχημος τάφος!!!

Στην περίοδο 1980 με 1982 ο βράχος αυτός εξαφανίστηκε και δεν τον ξαναείδαμε πια. Πρέπει να
τον σήκωσαν κάποιοι με Τσάπα η άλλο μηχάνημα.
Το ίδιο έγινε και με την παλιά πέτρινη βρύση
στο Γερακάρι. Στο κάστρο
αυτό κατά την διάρκεια της κατοχής 1941-1944, οι μουσουλμάνοι του
Μαργαριτίου
για να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες κατοίκους, σκότωσαν τους Μαργαριτιώτες
πατριώτες Γεώργιο Γκέρτζο και Αθανάσιο Παπαδιαμάντη.

Τα πτώματα τους βρέθηκαν οικτρά παραμορφωμένα και σκεπασμένα πρόχειρα με πέτρες. Δράστες
του διπλού αυτού στυγερού εγκλήματος ήταν ο  Μαργαριτιώτης μουσουλμάνος Τσαβήτ Χούσιας
και ο Χαμίτ Ρεφάτης, μαζί με άλλους δυο, μέλλη  της συμμορίας του Γιασίν Σαντικ και του
Αβδουλά Κασήμ, οι οποίοι σκότωναν τους συγχωριανούς τους που μέχρι πρότινος έπιναν καφέ μαζί !!!

Υπεύθυνος για το διπλό αυτό έγκλημα ήταν ο μουσουλμάνος Μαργαριτιώτης Αβδουλάς Κασήμ,
ο οποίος ήταν αρχηγός της Αστυνομίας που είχαν δημιουργήσει αυτοί καταργώντας τις Ελληνικές
Αρχές και ο πρώην
πρόεδρος του Μαργαριτίου, μουσουλάνος Γιασίν Σαντίκ, ο οποίος τότε είχε
επιστρέψει από την Αλβανία (που είχε διαφύγει πρωτύτερα), με τον βαθμό του Ταγματάρχη και
διοικούσε την τρομοκρατική Αλβανική οργάνωση ΚΣΙΛΙΑ που σκοπό
είχαν  με δολοφονίες και τραμπουκισμούς να εκφοβίσουν το ελληνικό στοιχείο ούτος ώστε να μην αντιδράσουν στην
ενσωμάτωση της ελληνικότατης Θεσπρωτίας
στην νεοσύστατη Αλβανία, η οποία ήταν ένα
κατασκευασμα των Ιταλών και Αυστριακών
με κλεμμένα εδάφη από την Ελλάδα και την Σερβια !!! 

Σε αυτό το σημείο εμείς δεν έχουμε βάλει μια τιμητική πλάκα με επιγραφή που να θυμίζει στις
νεότερες γεννιές τους αγώνες των συμπατριωτών μας !!!
Σε όλο το λοφάκι αυτό, που όπως
προανέφερα είναι διάσπαρτο με κιβούρια, διότι
κάθε επίθεση κατά του Μαργαριτίου, το καστράκι
αυτό ήταν το προπύργιο της
κωμόπολης και συνεπώς εκεί γίνονταν σκληρές μάχες για την
κατάκτηση και στην
συνέχεια οχύρωση των επιτιθέμενων. Αυτό αναφέρετε και στη μάχη της
άλωσης
του κάστρου Μαργαριτίου το 1571, όπου οι Βενετοί πλαισιωμένοι από Κερκυραίους και
Παργηνούς, πρώτα κατέλαβαν αυτό το καστράκι και οχυρωμένοι σε αυτό ε
ξαπέλυαν τις διαδοχικές
επιθεσεις κατά του κυρίως κάστρου της πόλις τ
ου Μαργαριτίου το οποίο και κατέλαβαν
κατεδαφίζοντας το ολοσχερώς !!!

Το κάστρο αυτό ξαναεπισκευάστηκε επί Αλή Πασά το 1805 που το χρησιμοποιούσε στις επιθεσεις
του κατά της Πάργας. Αυτές τις σημαντικές λεπτομέρειες που σας
γράφω δεν τις αναφέρουν στα
βιβλία που γράφτηκαν για το Μαργαρίτι, προκύπτουν όμως απο όλους τους ιστορικούς !!!


Sample Image


Το διοικητήριο προπολεμικά 1937
Περιγραφή της κ. Τούλας Στεφανίδου Μαλακάτα στο βιβλίο της Μαργαρίτι σελ.31 έως 33.

<<Από το δρόμο ανέβαινες δυο σκαλιά πλακοστρωμένα, όπως πλακοστρωμένος ήταν και
ο διάδρομος που ακολουθούσε καθώς και ο γύρω χώρος απο το κτίριο. Οι πλάκες ήταν άσπρες,
λείες γερές και πολύ καλά τοποθετημένες. Δεξιά κι αριστερά όμορφα σιδερένια
κάγκελα χώριζαν
το διάδρομο απο τον κήπο. Λεύκες καταπράσινες δέχονταν κάθε λογής
πουλιά που γέμιζαν ήχους
τον αέρα τα πρωινά και τ,αρωματισμένα δειλινά. Μέσα απο τα
κάγκελα θραψεροί θάμνοι
αγκάλιαζαν στη βάση τους κορμούς απο τις λεύκες και
δημιουργούσαν έναν ολοπράσινο φράχτη.

Την άνοιξη και το φθινόπωρο ήταν γεμάτοι απο μώβ λουλούδια. Ο διάδρομος οδηγούσε σε άλλα
σκαλιά που κατέληγαν σ,ένα μεγάλο προαύλιο αρκετά
υπερυψωμένο. Δεξιά υπήρχε ένα πηγάδι,
γι αυτό και τόση πρασινάδα. Μπαίνοντας στον
προθάλαμο έβλεπες αριστερά κοιτώνες, τραπεζαρία,
κουζίνα. Δεξιά ένας σκοτεινός χώρος
με μια πόρτα γερά αμπαρωμένη κι ένα πολύ μικρό άνοιγμα
για παράθυρο, που χρησίμευε για
φυλακή των ποινικών. Από το άνοιγμα αυτό επικοινωνούσαν  οι
έξω με τους μέσα.
Από κει ακριβώς άρχιζε μια άνετη σκάλα, θα είχε γύρω στα είκοσι σκαλιά που
οδηγούσαν στο
ανώγειο. Με φόβο και αγωνία ανέβαινα τη σκάλα αυτή, σαν τύχαινε να είναι
ανοιχτό
το παραθυράκι.
Έβλεπες να γυαλίζουν μες το σκοτάδι τα μάτια των φυλακισμένων με τ,άγρια
πρόσωπα τ,αξύριστα,
τα λιγδιασμένα μαλλιά, τα βρώμικα χέρια, σαν τα βγάζανε καμιά φορά
απο μέσα. Και μια μπόχα που
έρχονταν, την έκανε να κρατάει την αναπνοή της. Ρίζωνε τότε
αυτή στην άκρη της σκάλας κι έδινε
ένα πήδημα να προσπεράσει τρέχοντας τα πρώτα σκαλιά.

Ύστερα ανέβαινε κανονικά, και στο διάστημα αυτό περνούσε η αγωνία και η ταχυκαρδία κι έφτανε
στο ταχυδρομείο, και στο τηλεφωνείο όπου υπήρχε ένα χειροκίνητο τηλέφωνο.
Σαν ......Ένας
μεγάλος τετραγωνισμένος θάλαμος χώριζε αρκετές αίθουσες ηλιόλουστες
ψηλοτάβανες με μεγάλα
παράθυρα. Ακριβά έπιπλα και ανάλογες κουρτίνες κοσμούσαν τα
γραφεία, ίδιως του Διοικητή.
Στον προθάλαμο αυτό, το Πάσχα χορεύανε καμιά φορά.....>>


Στην αυλή του διοικητηρίου υπήρχαν τα κανόνια τα οποία τα είχαν μεταφέρει από το κάστρο. Τα
θυμάμαι ακόμη, δυο ήταν από την δεξιά μεριά όπως κοιτάζουμε
το κτίριο και δυο αριστερά μόλις
ανεβαίνεις τις σκάλες. Τα ιστορικά αυτά κειμήλια
της πόλις μας, μας τα πήραν οι Γιαννιώτες !!!
Οι πρόεδροι μας μετέπειτα δεν φρόντισαν να κρατήσουν τίποτα από την ένδοξη ιστορία του
τόπου μας. Τότε είχαμε τον Παπά-Βαγγέλη Χρηστίδη ιερέα στο Μαργαρίτι, και αυτός
σίγουρα
είναι στην φωτογραφία, τους άλλους δεν τους γνωρίζουμε, ίσως
είναι και ο πρόεδρος του χωριού,
ο Χαράλαμπος (Λιάμες) Σούλης, ο πρώτος
έλληνας πρόεδρος στο Μαργαρίτι μετά την
απελευθέρωση του 1913. (Φωτό Αλή Σαμή Βέη 1938)

marg-arxhgeio-ginis.jpg - 187.46 KB


Κάτω, μια σπάνια φωτογραφία στα σκαλιά του Διοικητηρίου Μαργαριτίου 20-4-1924.
Υπολογίζουμε να ήταν Πάσχα. Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της κ.Τούλας 
Στεφανίδου και ο κύριος με την ρεπούπλικα που κρατάει το μωρό, είναι ο  Χριστιανός Δ. Μέξης,
αδελφός του Νικολάου. Ο Νικόλαος ηταν ειρινοδίκης στο Μαργαρίτι. Ο άλλος κύριος με την
ρεμπούπλικα πιο κάτω είναι ο Ιωάννης Στεφανίδης.

(Τον Χριστιανό τον αναγνώρισε στην φωτογραφία ο καθηγητής του Πανεπιστιμίου του
Μάνχαιμ,
Νικόλαος Δ. Μέξης, με τον οποίο συναντιθήκαμε τον Ιούνιο του 2015. Ο Νικόλαος
Μέξης είναι εγγονός του ειρινοδίκη Νικολάου Μέξη που είχαμε στο Μαργαρίτι το 1925).


Sample Image


Σε αυτόν τον χάρτη βλέπουμε ότι το Μαργαρίτι ήταν στην καρδιά της αρχαίας Ελεάτιδας.
Ο δε κόλπος του Aη Γιαννάκη σήμερα, τότε ονομάζονταν κόλπος της Ελαίας. Τώρα ποιές
αρχαίες πολιτείες ήταν τότε εκεί θα μπορούσε να μας εξηγήσει αυτός ο τρισκατάρατος Ρωμαίος
στρατηγός Αιμίλιος Παύλος που το 167 Προ Χριστού κατεδάφισε κυριολεκτικά 160 πολιτείες της
αρχαίας Θεσπρωτίας, διότι στον πόλεμο τότε μεταξύ Ρωμαίων και Κερκυραίων, οι πολιτείες αυτές
πήραν το μέρος των Κερκυραίων και όχι αυτού του κανίβαλου !!! Εικάζεται ότι το Μαργαρίτι
χτίστηκε στα ερείπια της πόλεως Παναός. Άλλες πολιτείες που οι ιστορικοί δεν τις έχουν
προσδιορίσει ακριβώς, λόγο έλλειψης στοιχείων ήταν το Ηλιόρατον, πιθανόν το Liourati,
 (η σημερινή Καταβόθρα Μαργαριτίου), η Λιμναία, η Ελεάτιδα, η Ελήνα που ο Νικ. Hamond την
τοποθετεί στο Μαργαρίτι, και άλλες τέσσερις ακόμη. Για τις αρχαίες πολιτείες που υπήρχαν στο
Πυργί και στις Βρύσες, (σήμερα Ελευθερίου), στην περιοχή
μεταξύ Μάντουκας και Μορφατίου, και
στην τοποθεσία Τούρι, δεν έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία. Στο Παλαιόκαστρο ήταν η πόλη VRASTOVE.


eleatisxartis.jpg - 100.78 KB


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ξύλινο διάκοσμο στο ταβάνι δωματίου του διοικητηρίου Μαργαριτίου.

Sample Image


Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΤΖΑΜΙ  ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Στη φωτογραφία κάτω, κάποτε ήταν η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που η ιστορία της
χάνεται στα βάθη των αιώνων. Όταν οι Μαργαριτιώτες εξισλαμίστηκαν, την εκκλησία του
Αγίου Γεωργίου την μετέτρεψαν σε τέμενος, το οποίο βλέπετε στην φωτογραφία κάτω.
(Όπως γνωρίζουμε, οι μετέπειτα σπαχήδες της περιοχής μας πολεμούσαν μαζί με τα
τουρκικά
στρατεύματα, φέροντας την σημαία του Αγίου Γεωργίου !....... )

Εδώ ήταν ο ένας από τους τέσσερις  μιναρέδες που υπήρχαν στο Μαργαρίτι, το οποίο το 1815
αριθμούσε 8.500 κατοίκους, σύμφωνα με τον ιστορικό Poukevil.
Η φωτογραφία είναι απο τον 
Αλή Σαμή Βέη και την έβγαλε το 1938. Βρίσκονταν στο σημείο που σήμερα είναι χτισμένο το
Σπίτι Του Παιδιού, και απέναντι υπάρχει ακόμη η βρύση του Αγά. Την βρύση την έφτιαξαν οι
μουσουλμάνοι Μαργαριτιώτες για να πλένονται πριν μπούνε στο Τζαμί, όπως τους το επιβάλει
η θρησκεία τους.
Σύμφωνα με
μαρτυρίες του Δημητρίου Μάτη που συνομιλήσαμε στις 4-2-2014 στο χώρο
του
μιναρέ αυτού, παλαιότερα ήταν χριστιανική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου την οποία
μετέτρεψαν
σε μιναρέ οι εξισλαμισμένοι Μαργαριτιώτες.

Επισημαίνουμε ότι: για την εκκλησία του αγίου Γεωργίου, ο κ Δημ. Κακούρης μας είχε πει τον
Δεκέμβριο του 2013 ότι ήταν στην τοποθεσία Σκάλα του Μαργαριτίου, όπως
είχε ακούσει από
παλαιότερους. Ο κ. Μάτης μας είπε ότι στην Σκάλα υπήρχε τέμενος μεταγενέστερο
και ότι είχαν
αρχίσει να φτιάχνουν μιναρέ, αλλά δεν ήταν τελειωμένος. Για τον μιναρέ που ήταν
στην βρύση
του αγά, αναφέρεται και η παλιά Μαργαριτιώτισα κ. Τούλα Στεφανίδου Μαλακάτα
στο βιβλίο
της ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ σελ. 34, ότι εκεί ήταν ...το τζαμί της βρύσης του αγά, παλιά εκκλησία
που
μετατράπηκε σε τζαμί... χωρίς να αναφέρει το όνομα της εκκλησίας.

Εκεί που ήταν η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπως μου είπε ο κ. Μάτης, παλαιότερα ήταν
ένας λοφίσκος,
και ένας τεράστιος πλάτανος. Μετά την κατοχή επί προεδρίας του
Χαράλαμπου Σούλη, όταν
η MOMA έφτιαξε τον δημόσιο δρόμο, ο πρόεδρος του Μαργαριτίου
ζήτησε απο τον αξιωματικό να
του ισοπεδώσουν τον χώρο. Τότε κατεδαφίστηκε ο μιναρές και
το τέμενος....
Τον πλάτανο τον θυμάται και ο Ιωάννης Γκίνης. Δίπλα απο τη βρύση του αγά, που σήμερα
μένει ο Γιάννης Γκίνης, παλαιότερα υπήρχε ένα οίκημα μακρουλό και σχετικά χαμηλό, στο
οποίο έμενε ο Πάππου Λέκκας, όπως τον φώναζαν τότε, που φορούσε μια παραδοσιακή στολή,
άσπρη βράκα και σκούρο γιλέκο). Σε αυτό το παλιό και χαμηλό οίκημα παλαιότερα ήταν ένα
απο τα τρία Χάνια που υπήρχαν στο Μαργαρίτι, (τα άλλα δύο ήταν στο κάτω μέρος της αγοράς).
Αργότερα το οίκημα μετατράπηκε σε Ελαιοτριβείο, το οποίο λειτουργούσε μέχρι τη δεκαετία
του 1960.

Απέναντι του οικήματος αυτού ήταν ο τεράστιος πλάτανος, που δροσίζονταν απο τα τρεχούμενα
νερά της βρύσης.  Στο ίδιο μέρος ήταν και ένα απο τα τρία νεκροταφεία του Μαργαριτίου. Τα
άλλα δύο ήταν: ένα στο συνοικισμό Σκάλα, και το άλλο στο σημείο Κουμπέ, όπως κατέβαινε το
καλντερίμι προς την Καταβόθρα.

(Tην φωτογραφία, όπως προανέφερα την έχει τραβήξει ο Aλή Σάμη Βέης, ο οποίος είχε φτιάξει τρία
άλμπουμ με φωτογραφίες, ένα για τις Φιλιάτες, ένα για την Παραμυθιά και ένα για το Μαργαρίτι).
Οι φωτογραφίες των Φιλιατών και της Παραμυθιάς υπάρχουν, του Μαργαριτίου δεν γνωρίζουμε
που βρίσκονται. Ίσως κάπου να είναι καταχωνιασμένες απο κάποιους που  τις κρύβουν, στερώντας
έτσι απο τις νεότερες γενεές την ιστορία του τόπου τους,
η οποία είναι κτήμα και δικαίωμα όλων
των Μαργαριτιωτών!!!


Sample Image


ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ 1920
Μια παλιά φωτογραφία της εποχής του 1920 στην αγορά του Μαργαριτίου. Η φωτογραφία είναι
βγαλμένη απο το πηγάδι περίπου με κατεύθυνση προς τα κάτω. Διακρίνουμε κατοίκους της παλιάς
εποχής, το καλντερίμι και στο βάθος το βουνό προς τη μεριά του οικισμού Κένταλη. Η σπουδαία
και σπάνια φωτογραφία προέρχεται απο τον Γεώργιο Βαφιαδάκη (αρχείο EΛΙΑ).


Margariti-arxeio-elias.jpg - 126.68 KB



Ο Μαργαριτιώτης γραμματέας Βασίλης Κακούρης στο κοινοτικό γραφείο.


Sample Image


Μαργαρίτι 1938
Το λαδοφάναρο στο πηγάδι της αγοράς το οποίο  αργότερα αντικαταστάθηκε με γκάζι. Εκει 
ήταν το περίφημο παζάρι της Πέμπτης που γινόταν
στο Μαργαρίτι παλιά λαϊκή αγορά. Το
μπαλκόνι που βλέπουμε πρέπει να
ήταν στου Μήτσιο Πάκου και του Χρήστο Γάτου τα
μαγαζιά. Στο βάθος βλέπουμε
την (σκλέκα) βουνό, πάνω από την Παναγία της Κένταλης.
(Η φωτογραφία είναι απο τον Αλή Σαμή Βέη 1938).

Sample Image


Μαργαρίτι 1930, στο πρώτο μπαλκόνι αριστερά στεγάζονταν ο δεύτερος Λόχος
μου είχε πει ο Βαγγέλης Μπακαγιάννης. Ποιός θα μας πεί για τους δύο κυρίους
που ποζάρουν στην φωτογραφία;

Sample Image

Μαργαρίτι 1938. Η φωτό είχε δημοσιευθεί παλαιότερα στα Νέα του Μαργαριτίου,
τα κυπαρίσσια που φαίνονται δεξιά, ήταν στα σκαλοπάτια της εισόδου του Διοικητηρίου.
Ποιός θα μας πεί για τους παλιούς Μαργαριτιώτες που απεικονίζονται;

Και αυτή η φωτογραφία πρέπει να βγαλμένη απο τον Αλή Σαμή Βέη που πέρασε απο
το Μαργαρίτι 1938.
(Ο Αλής Σαμή Βέης ήταν αρχιφωτογράφος του Σουλτάν Χαμήτ, γράφει ο Βασίλης Κραψήτης στο
βιβλίο του `` H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ`` σελ. 172).


marg-palia-th-gkinhs-kld.jpg - 121.04 KB



Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΟΥΛΗΣ
Μια πολύ χαρακτηριστική φωτογραφία στην Αγορά, με τον Πατέρη που ήταν ο τσαγκάρης του
Μαργαριτίου, δεξιά όπως κοιτάζουμε πρέπει να είναι ο Νικόλαος Γιαννέλος. Ο Πατέρης,
(Ανδρέας Πουλής) εκτός απο τσαγκάρης, ήταν και μουσικός στο παρελθόν. Το τσαγκαράδικο
το είχε μέχρι αρχές του 1960, Έπασχε απο πάρκινσον ο δυστυχής, και όταν διόρθωνε
τα παπούτσια των πελατών, το κεφάλι του πήγαινε πέρα-δώθε. Ήταν ήσυχος
άνθρωπος και το χαμόγελο δεν έφευγε ποτέ απο τα χείλη του.

Η κ. Τούλα Στεφανίδου Μαλακάτα, στο βιβλίο της ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ σελ. 25 γράφει για
τον Πατέρη:
<<Τον Αντρειά Πουλή που έφτιαχνε ολοκαίνουργα παπούτσια, η, διόρθωνε τα παλιά, τον
θαυμάζανε να κερώνει την κλωστή και να δουλεύει με δύο συγχρόνως βελόνες, η, να καρφώνει
με ξυλόπροκες. Και τον πειράζανε καλοκάγαθα: Τι έχεις παππού μέσα στο γόνα και το τρυπάς με
τη βελόνα; T,απογευματάκι κουρασμένος τα παρατούσε κι έπιανε το κλαρίνο. Ήταν η καλύτερη
ώρα. Αργόσχολοι χάζευαν απο τα γύρω μαγαζιά κι άλλοι μαζεύονταν γύρω του. Τα παιδάκια τον
κοιτούσαν με θαυμασμό! Κι άφηνε αυτός τον καημό του να ξεχυθεί γεμάτος οίστρο και μεράκι και
γέμιζε το παζάρι απο ήχους και μελοδίες κι ήταν μια απόλαυση να τον ακούς. Κι ήταν μια ωδή, ένα
δοξαστικό για την ημέρα που τέλειωνε μια παράκληση για την ημέρα που θ,άρχιζε>>.


pateris-margariti.jpg - 277.34 KB


Κάτω, μια ακόμη παλιά φωτογραφία με τον Ανδρέα Πουλή, (Πατέρης), στην αγορά , με τα
περίφημα πεπόνια και τα καρπούζια του Μαργαριτίου.
Αριστερά του όπως κοιτάζουμε, πρέπει
να είναι ο Βαγγέλης Τέκας, και δεξιά του
ο μικρός, μοιάζει να είναι ο Απόστολος Ανδ. Σπύρου. 
Η φωτό είναι της εποχής του 1957 περίπου. Ο κύριος με το καρπούζι, προσπαθεί να καταλάβει εάν
είναι ώριμο, όπως κάναμε παλαιότερα, που πιέζοντας το, ακούγαμε ένα κράκ, δείγμα ότι ήταν ώριμο.
Τα πεπόνια που βλέπετε στην φωτό ήταν τα Σαγρί, μια ποικιλία που μόνο στην περιοχή του
Μαργαριτίου, στον κάμπο της λίμνης Καλοδικίου,  στον κάμπο του Φαναρίου και στον μικρό κάμπο
της Γκάμιλης Καναλακίου τα συναντούσαμε!!!


karpouzia-paterhs.jpg - 136.19 KB


Μια ωραία φωτογραφία με τον μικρό Θανάση Φ. Αντωνίου και το χαρακτηριστικό Σαγρί πεπόνι
του κάμπου Μαργαριτίου. Όταν ωρίμαζαν αυτά τα ξακουστά και πεντανόστιμα  πεπόνια,
δημιουργούνταν το σχίσιμο, όπως ακριβώς φαίνεται στην φωτό.

margar-peponi-ginis.jpg - 100.52 KB


Καστρόσπιτο βόρεια του Μαργαριτίου.

kastrospita-marg.jpg - 48.54 KB

Το ιστορικό πηγάδι της αγοράς, (φωτό Σπύρου Μελεντζή 1937.

Αυτήν την φωτογραφία κάτω την έχει βγάλει ο φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης
Σπύρος Μελεντζής το 1937. Την ανακάλυψα σε μια έκθεση του στην Αθήνα και αφού
γνωριστήκαμε με κάλεσε στο σπίτι του και ψάξαμε στο αρχείο του και
βρήκαμε ακόμη μια.

Μου είχε πει τότε ότι από την Άρτα πήγε στο Μαργαρίτι,
πότε με τα πόδια και πότε με κάποιο
άλογο που του δάνειζαν οι χωρικοί
από χωριό σε χωριό. Επίσης ότι το επόμενο συγγραφικό του
έργο θα ήταν
τα Ύδατα της Στυγός και το Παλάτι του Μορφέα στην περιοχή μας στο Μορφάτι.

Δεν πρόλαβε όμως διότι αρρώστησε και δεν μπορούσε πλέον
να ασχοληθει με τα ιστορικά της
περιοχής μας που τόσο τον ενδιέφεραν.  
Τότε ήμουν μέλος και Ταμίας του Δ.Σ.της Αδελφότητας Μαργαριτιωτών της Αθήνας. Τον σπουδαίο αυτόν φωτογράφο τον ξανασυνάντησα μετά από δυο
χρόνια στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου τον είχε καλέσει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
σε μια επίσημη δεξίωση. (Εγώ που τότε υπηρετούσα εκεί), τον πλησίασα
και τον ρώτησα αν με
θυμάται και ο αξιαγάπητος αυτός άνθρωπος μου απάντησε, -
βεβαίως σε θυμάμαι είσαι από το
Μαργαρίτι και ήρθες και στο σπίτι μου !
Λίγα χρόνια αργότερα έφυγε από την ζωή αυτός ο
φωτογράφος που έβγαλε
κάποτε για το Μαργαρίτι, συνολικά 5 φωτογραφίες και που ήθελε
να ασχοληθεί με την ιστορία της εριοχής μας. Βρήκαμε όμως μόνο  δυο σπουδαίες
φωτογραφίες,

Στην φωτό αυτή βλέπουμε το ιστορικό πηγάδι (σύμβολο) του Μαργαριτίου, δεξιά το εμπορικό
του Δημ. Πάκου, το καφενείο του Χρήστου Γάτου, το πανδοχείο του
Ανδρέα Σπύρου, το ψηλό σπίτι
του Ιωάννη Στεφανίδη, και αριστερά το σιδεράδικο και
τσαρουχάδικο του γνωστού στους παλιούς
Πατέρη (Ανδρέα Πουλή).
 Εκεί ήταν παλιά η πιάτσα του Μαργαριτίου όπου γίνονταν κάθε πέμπτη το
ονομαστό παζάρι του Μαργαριτίου
που το καλοκαίρι μοσχοβολούσε από τα νοστιμότατα
πεπόνια της περιοχής μας.


Sample Image


Στη φωτογραφία κάτω, βλέπουμε μια άποψη του Μαργαριτίου, και στο βάθος η Καταβόθρα
το έτος 1938 βγαλμένη απο τον Αλή Σαμή Βέη, γράφει ο Β. Κραψήτης στο βιβλίο του που
έχει γράψει για το Μαργαρίτι σελ. 172
.



melentzhs-marg.jpg - 223.94 KB


<<Μερική άποψις του Μαργαριτίου. Φωτογραφία στις αρχές του έτους 1960 του Β.Kayser >>,
γράφει στη λεζάντα. Η φωτογραφία προέρχεται απο το βιβλίο ´´Μαργαρίτι``
της κυρίας
Τούλας-Όλγας Στεφανίδου Μαλακάτα σελ. 65, και την έχει βγάλει ο γάλλος καθηγητής
Bernar Kayser, γράφει η Τούλα. Ο Βασίλης Κραψήτης όμως, γράφει στο βιβλίο του που
έχει γράψει για το Μαργαρίτι, σελ.172, οτι η φωτογραφία αυτή είναι απο τον τούρκο Αλή
Σαμή Βέη, 1938.
(Απο οτι βλέπουμε στη φωτό, πρέπει να είναι της εποχής του 1938, και όχι του 1960).


margariti-alh-samh-behs.jpg - 160.57 KB


ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

Με πρωτεργάτη τον ακούραστο Βαγγέλη Μπακαγιάννη τότε τα Νέα του Μαργαριτίου, που
ανέδειξαν σε μεγάλο βαθμό την περιοχή μας, κτύπησαν
πολλές πόρτες σε δημόσιες υπηρεσίες
του κράτους προβάλλοντας τα
προβλήματα της περιοχής μας.  Στην δεκαετία του 1980-1990
εκδόθηκε
από την αδελφότητα μας και ένα μικρό ας το πούμε βιβλιαράκι με θέμα το Μαργαρίτι
και τα Προβλήματα του, το οποίο είναι μέχρι σήμερα
επίκαιρο και θα έπρεπε να το έχει στο
γραφείο του μπροστά του ο κάθε
Πρόεδρος,  η,  Δήμαρχος που εκλέγουμε διότι αυτές οι
επισημάνσεις
και οι προτάσεις που γίνονται σε αυτή την ειδική έκδοση θα ανεβάσουν το Μαργαρίτι
και την περιοχή του  σε μεγάλο βαθμό. Στο διάστημα αυτό
αρκετά έργα προχώρησαν, αλλα όμως
όπως ο κάμπος, η αξιοποίηση
του κάστρου, η επάνδρωση με δημόσιες υπηρεσίες και τράπεζες δεν
έχουν προχωρήσει. 

Είναι μεγάλη απώλεια για την περιοχή μας
που ο ακούραστος αυτός εργάτης για τα κοινά του
Μαργαριτίου για
λόγους υγείας και ηλικίας, ασχολείται μεν ακόμη, αλλα όχι όπως κάποτε. Εδώ θα
πρέπει να αναφερθώ και σε κάποιους λίγους συμπατριώτες μας
που τον πίκραναν με τις άστοχες και αδικαιολόγητες επικρίσεις τους για ένα θέμα που ήταν ο χαρακτηρισμός ως παραδοσιακού οικισμού
το Μαργαρίτι. Δεν έχουν δίκιο, και στο κάτω κάτω, δεν κατακρίνουμε κάποιον που έχει προσφέρει
τα μέγιστα, που για πάνω από 30 χρόνια
αφιερώνει χιλιάδες ώρες ασχολούμενος με τα κοινά του
τόπου του,
χωρίς κανένα, μα κανένα προσωπικό όφελος, αλλά μόνο από αγάπη για το Μαργαρίτi και
την ευρύτερη περιοχή του, εάν ένα από α
υτά δεν είναι κατά την γνώμη τους σωστό !!!


Sample Image


ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ  ΣΩΤ. ΜΠΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ
Πιλότος και Ιπτάμενος Μηχανικός Αεροσκαφών.
Ο Μαργαριτιώτης Βαγγέλης Μπακαγιάννης με το μπλέ πουκάμισο, που επί σειρά ετών εκλέγονταν
πρόεδρος στην αδελφότητα Μαργαριτιωτών της
Αθήνας, ήταν ο ιδρυτής  αυτής και ο ιδρυτής της
εφημερίδας τα Νέα του
Μαργαριτίου, υπεύθυνος για την σύνταξη της εφημερίδας, αγωνιζόμενος
ακούραστα για την προβολή του Μαργαριτίου. Η φωτογραφία είναι απο την παρουσίαση του
βιβλίου τ
ου αείμνηστου Περικλή Κακούρη στο Μαργαρίτι τον Αύγουστο του 2011.
Ο Βαγγέλης είναι ένας άριστος συνεργάτης και χαίρεσαι να δουλεύεις μαζί του. Αυτός με κόλλησε
και μένα αυτή την κουραστική
αλλά ωραία (γρίπη) για τα κοινά.

Sample Image

Στην φωτό κάτω δύο παλαιοί συνεργάτες.
Στην συνάντηση αυτή που είχαμε με τον παλαίμαχο Βαγγέλη Μπακαγιάννη το καλοκαίρι
του 2012, στην Πάργα θυμηθήκαμε τις παλιές καλές εποχές που συνεργαζόμασταν μαζί για τα
κοινά της περιοχής μας. Ο Βαγγέλης Μπακαγιάννης παρά τα 80 του χρόνια,
ανησυχεί και
σκέπτεται ακόμη τα προβλήματα που απασχολούν την περιοχής μας,
μου εξέφρασε την αγωνία
του για το θέμα του κάμπου που ακόμη δεν έχει επιλυθεί,
για την προβολή του Μαργαριτίου που
δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από εμάς
τους Μαργαριτιώτες, για την αναδειξη της ιστορίας
του τόπου μας και πολλά άλλα.

Στην δίωρη αυτή συνομιλία μας, τον άκουγα να μου επισημαίνει τι πρέπει να κάνουμε στο μέλλον
για το Μαργαρίτι και την περιοχή του, αναλύοντας τα τ
ρέχοντα θέματα με μια αγωνία και
λαχτάρα έφηβου, εκφράζοντας παράλληλα
την πικρία του διότι οι Μαργαριτιώτες δεν ασχολούντε
με τα προβλήματα του
τόπου τους όσο θα έπρεπε για το καλύτερο αύριο της περιοχής μας. 

waggelis-thomas.jpg - 2.32 MB



Μια σπάνια φωτογραφία που απεικονίζει τους δυο πρώτους αντιστασιακούς της
Θεσπρωτίας, ενάντια στους κατακτητές και τους αλβανοτσιάμηδες συνεργάτες
τους, στην περίοδο του 1940, στην Θεσπρωτία.  Περισσότερα για τον Βασίλη  Μπαλούμη
και τον Κώτσιο-Νικόλα διαβάστε στην κατηγορία Ιστορικά Θέματα


Sample Image

Ο Αθανάσιος Μπάκας, οπλαρχηγός του Ελευθερίου Θεσπρωτίας, που μαζί
με άλλους συμπατριώτες του αντιστάθηκαν στα σχέδια των προδοτών
αλβανοτσιάμηδων που κάποτε κατοικούσαν στην περιοχή μας.


Sample Image


Ο ΜΑΡΚΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΟΛΙΟΥΣΗΣ (ΣΠΑΝΟΒΑΓΓΕΛΗΣ)

Ακόμη μια σπάνια και ιστορική φωτογραφία εποχής 1913 με τον Κρητικό οπλαρχηγό
Μάρκο Δεληγιαννάκη και τον Γρηγόρη Κολιούση,  (πατέρα του Παπά-Κώστα Κολιούση
ιερέα του Μαργαριτίου). Ο Δεληγιαννάκης είναι μπροστά καθιστός με το μουστάκι και
δίπλα του ο Γρηγορης Κολιούσης με την γενειάδα. Το αντάρτικο αυτό σώμα έδρασε
στην περιοχή της Θεσπρωτίας και αγωνίστηκε για την ελευθερια της περιοχής μας
ιδιαίτερα στην περιοχή της Παραμυθιάς, κατά των αλβανοτσιάμηδων και των
πατρώνων τους. (Περισσότερα για την ιστορία του Δεληγιαννάκη και του
Γρ. Κολιούση δείτε στην κατηγορια Γνωρίζετε ότι;). Πηγές: από τον συγγενή
του Δεληγιαννάκη, κ. Ιερώνυμο Βουρβαχάκη από τα Σφακιά Κρήτης, ο οποίος
επικοινώνησε μαζί μας για το θέμα αυτό. 

Sample Image


Αυτή την σπάνια και ιστορική φωτογραφία μας την έστειλε ο Μανόλης Βουρβαχάκης
(συγγενής) του Δεληγιαννάκη τον Σεπτέμβριο του 2010. Στο επάνω μέρος
γράφει 1867--1957 και κάτω γράφει:
Ο Μάρκος Δεληγιαννάκης σαν άλλος Διγενής, τα όρη εδιαννέλιζε και τα βουνά επήδα...
Σε ευχαριστούμε αγαπητέ  Κρητικέ Βουρβαχάκη για αυτό το ιστορικό κειμήλιο που
μας έστειλες. Μας πήρε αρκετό χρόνο να αποδικοπιοίσουμε το format αλλά
τελικά τα καταφέραμε !!!


Sample Image


Ο ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΟΛΙΟΥΣΗΣ (ΣΠΑΝΟΒΑΓΚΕΛΗΣ)
Ο Γρηγόρης Κολιούσης από την Βερενίκη Παραμυθιάς που αγωνίστηκε
μαζί με τον Δεληγιαννάκη στην περίοδο του 1912,
πατέρας του Παπά-Κώστα, ιερέα του Μαργαριτίου.
Περισσότερα διαβάστε στην κατιγορία, Γνωρίζετε Ότι.

Sample Image


ΑΗΔΟΝΗΣ ΣΟΦΙΑΣ.
Ο Αηδόνης Σοφίας από την Γκρίκα Παραμυθιάς.
Οπλαρχηγός της Εθνικής Αντίστασης 1940. Ο Αηδόνης Σοφίας ήταν ένας αγωνιστής
εφάμιλλος του Μπαλούμη και του Κώτσιο-Νικόλα, που αγωνίστηκε στην περίοδο
1940- 1945 στην περιοχή της Παραμυθιάς και ευρύτερα.
Στο βιβλίο του ιστορικού
Παραμυθιώτη Βασίλη Παυλίδη γίνονται εκτεταμένες αναφορές
για την οικογένεια αυτή
και ειδικά για τον Αηδόνι Σοφία, ο οποίος ήταν
ένας γνήσιος πατριώτης και αγωνίστηκε
σκληρά για την ελευθερία της
Θεσπρωτίας από τους κατακτητές και τους αλβανοτσιάμηδες
συνεργάτες τους.
Η οικογένεια του πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος στους αγώνες αυτούς.
Μελλοντικά θα γράψουμε πολλά περισσότερα για τον Αηδόνι Σοφία
και τις μάχες που έδωσε στα χωριά της Παραμυθιάς.

Sample Image



Ο Εθνομάρτυρας Παπανδρέας απο το Καρτέρι Θεσπρωτίας.
Ο Παπἄ-Ανδρεας Γ. Βασιλείου χειροτονήθηκε το 1908 στο Καρτέρι.

Για τον εθνομάρτυρα της περιοχής μας, και την δραματκή ιστορία του,
δείτε περισσότερα στην κατηγορία ΚΑΡΤΕΡΙ και στα Ιστορικά Θέματα


Sample Image

(Ο ΠΑΠΑΒΑΓΓΕΛΗΣ)
Ευάγγελος Χρηστίδης 1875-1960 χειροτονήθηκε
ιερέας στο Μαργαρίτι το 1924.

papa-waggelis.jpg - 6.26 KB



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Φωτό με τους μετέπειτα ιερωμένους  στον Αη Βασίλη:
(αριστερά ο Παπά-Κώστας Γρ. Κολιούσης και ο Παπά-Θεόδωρος Ε. Καρδάνης.


Sample Image


Μια παλιά φωτογραφία εποχής 1913
στο Καναλάκι και όχι στην Παραμυθιά όπως γραφει.


Sample Image



 
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΟΥΛΗΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ 1913
Περισσότερα δείτε στην Κατηγορία: ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Χαράλαμπος (Λιαμες) Σούλης.






Μαργαριτιώτες στην είσοδο του Διοικητηρίου, στην περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά,
εποχής του 1936. Εάν κάποιος γνωρίζει τους κυρίους, παρακαλούμε να μας πληροφορήσει.


neolea-met.jpg - 127.34 KB


ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ (ΣΑΡΑΟΥΣΗΣ)
Στην φωτογραφία κάτω, δεξιά είναι ο Βασίλης Ευθυμίου (Σαραούσης), ο πρώτος ταξιτζής του Μαργαριτίου
στην δεκαετία του 1960 και αριστερά ο αδελφός ο Νάκος (Ιωάννης) που είχε το χασάπικο στην Πάργα
απέναντι απο το εστιατόριο του Λάμπρου και του Βασίλη Βουρεκά. Με τα παιδιά του Βασίλη Ευθυμίου
(Σαραούση), πηγαίναμε μαζί στο δημοτικό Σχολειό Μαργαριτίου. Η φωτογραφία είναι απο τούς Κώστα
και Αλέξανδρο Ευθυμίου, παιδιά του Ιωάννου.


saraoushs-euthimiou.jpg - 77.45 KB

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Ασφαλώς δεν θυμάστε τον Αναστάσιο, Τασούλη τον φώναζαν ο οποίος ήταν ο πατέρας του
πρώτου ταξιτζή που είχαμε στο Μαργαρίτι του Βασίλη Ευθιμίου (Σαραούση).
Την σπουδαία αυτή φωτό μου την έδωσαν τα εγγόνια του, ο Κώστας και ο Αλέξανδρος Ευθυμίου,
οι οποίοι έ
χουν το βεντζιναδικο μπαίνοντας στην Πάργα, αριστερά στο δρόμο.



tasoulhs-euthimiou.jpg - 87.77 KB


Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΗΚΟΣ
Ο Μπάρμπα Νάκος, όπως τον φωνάζουμε στο Μαργαρίτι, είναι ένας από τους
λίγους επιζώντες που αφηγείται τα δραματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν
στο Μαργαρίτι με δράστες τους αλβανοτσάμηδες που είχαν στραφεί κατά
των συγχωριανών τους στο Μαργαρίτι. Η φωτό είναι από εκπομπή της
ΕΡΤ 3  που έγινε το 2012 και ένας από τους ομιλητές ήταν ο μπάρμπα Νάκος.
Το σχετικό βίντεο το έχουμε στην διάθεση σας στην κατιγορία Βίντεο.


nakos.jpg - 33.20 KB

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΑΡΑΤΣΑΣ
Ο Νάσιο Μπαράτσας (Καραφωτιάς).
Ο Αθανάσιος Μπαράτσας ήταν καπετάνιος στην αντίσταση με τον ΕΛΑΣ . Ο ιστορικός
Βασίλης Παυλίδης από την Παραμυθιά στο βιβλίο του
(Οι Αλβανοτσάμηδες της Περιοχής
Παραμυθιάς και η Κατοχή),
αναφέρει για την συμμετοχή του Νάσιο Μπαράτσα στα τραγικά
γεγονότα
αναφορικά με τους αλβανοτσιάμηδες. Αναφέρει επίσης την σύλληψη ενός ληστή
ο οποιος είχε επικηρυχθεί τότε από τις ελληνικές αρχές. Ο ληστής αυτός ονόματι Κοκκίνης
ήταν παλαιότερα μέλος του ΕΛΑΣ, αλλά λόγο των πολλών
κλεψιών που είχε κάνει στους
συντοπίτες του αποτάχθηκε και επικηρύχθηκε
.

Όταν ο ληστής Κοκκίνης στριμώχτηκε από τις ελληνικές Αρχές, παρουσιάστηκε στον Τάκη
Μπαράτσα, από την Βαλανιδιά, αδερφο του
Νάσιου Μπαράτσα και του ζήτησε να του
υποδείξει δρόμο διαφυγής ώστε
να αποφύγει την σύλληψη του, καθότι ήταν επικυριγμένος
για ένα εκατομοίριο
δραχμές τότε και 40 οκάδες αλεύρι. Ο Τάκης πληροφόρησε τον αδερφό
του
Νάσιο καθώς και έναν χωροφύλακα ονόματι Κολιοζώη που ήταν στην ιταλική
καραμπινερία. Ο Κολιοζώης, μαζί με τον Νάσιο Μπαράτσα συνέλαβαν
τον ληστή Κοκκίνη και
τον παρέδωσαν τραυματισμένο για να εισπράξουν
τα λίτρα. Στη συνεχεια ο ληστής αυτός
εκτελέστηκε από την ιταλική χωροφυλακή.

Να πούμε εδώ ότι ο ληστής αυτός είχε αποπειραθεί να βιάσει την κόρη ενός από τους φίλους του
που τον έκρυβε, ενώ αυτή του πήγαινε φαγητό στο κρησφύγετο του !!!
ήταν δηλαδή ένας
βρώμικος και ανέντιμος παλιάνθρωπος.  Αργότερα ο Νάσιο
Μπαράτσας όπως και πολλοί άλλοι
αγωνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ συνεργάστηκε
με τις δυνάμεις του Ζέρβα, λόγο της ανθελληνικής
άποψης που είχε τότε ε
ιδικά ο ΕΛΑΣ στο θέμα των αλβανοτσιάμηδων, (τους είχε υποσχεθεί
αυτονομία),
αυτό τα στελέχη του όμως δεν το αποδέχθηκαν με αποτέλεσμα οι περισσότεροι
να αποχωρήσουν από τον ΕΛΑΣ και να ενταχθούν στον ΕΔΕΣ.

Στο βιβλίο αυτό του Παυλίδη αναφέρονται αρκετοί από τα χωριά της Παραμυθιάς  που σήμερα
κατοικούν στο Μαργαρίτι,
όπως ήταν ο Τάση Ντρίτσος, ο Ηλίας Μπόλωσης κλπ.

Sample Image

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Καπετάνιος Σταύρος Μπαράτσας.
Ο Σταύρος συμμετείχε στο αντάρτικο την ίδια
περίοδο με τον Νάσιο Μπαράτσα. Προς το
παρόν δεν έχουμε κάποια στοιχεία για τον Σταύρο τον οποίο θυμόμαστε μέχρι τα γεράματα
του
να φορά την παραδοσιακή στολή του στο Μαργαρίτι. Οι φωτογραφίες του Νάσιου και
του Σταύρου Μπαράτσα, προέρχονται απο τους συγγενείς τους που κατοικούν στο Μαργαρίτι.
   

Sample Image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΙΩ. ΓΚΙΝΗΣ
Ο Στέφανος Γκίνης γεννήθηκε στο Ελευθέρι Θεσπρωτίας  το 1914 και απεβίωσε στο Μαργαρίτι
τον Αύγουστο του  1973.
Ήταν μέλος της Εθνικής Αντίστασης του Ελευθερίου. Το καλοκαίρι
του 1935 πήγαν να τον συλλάβουν στο Γερακάρι όπου κατοικούσε, δύο μουσουλμάνοι του
Μαργαριτίου, έχοντας πληροφορίες ότι κατείχε όπλο. 
Ο Στέφανος εκείνη την στιγμή ήταν
ανεβασμένος σε μια αμυγδαλιά και  μάζευε
τον καρπό, μαζί με την μητέρα του. Το όπλο το είχε
στη ρίζα του δένδρου
αφημένο μην περιμένοντας μια τέτοια δυσάρεστη επίσκεψη. Οι μουσουλμάνοι
μη αντιπροσωπεύοντας καμιά αρχή τον κάλεσαν να κατέβει κάτω απειλώντας τον και τον ρώτησαν
γιατί έχει όπλο. Τότε πετάχτηκε η μητέρα του η Ελένη, μια
αντρογυναίκα που τόλεγε η καρδιά της,
και τους απάντησε, αφήστε ήσυχο
το παιδί μου, και όσο εσείς κρατάτε όπλα στο τόπο μας θα
κρατάμε και εμείς.

Αν θέλετε να ζήσουμε ήσυχα και εσείς και εμείς, (εννοώντας μουσουλμάνοι και χριστιανοί), αφήστε
αυτά που έχετε αρχίσει. Στις φωνές της, προσέτρεξε
και ένας άλλος μουσουλμάνος βοσκός, ο οποιος
είχε την ίδια ηλικία με τον
Στέφανο και γνωρίζονταν μαζί. Ο βοσκός αυτός τους είπε σε επιτακτικό
τόνο,
να φύγουν από εκεί και να μην ενοχλούν την οικογένεια, διότι με αυτούς έχουμε μεγαλώσει
μαζί. Τότε οι μουσουλμάνοι είπαν του Στέφανου, ....σήμερα την
γλίτωσες την επόμενη όμως δεν σε
γλιτώνει τίποτα.... Άρπαξαν τον καρπό και
έφυγαν απειλώντας. Λίγους μήνες αργότερα ο Στέφανος
εντάχθηκε οικειοθελώς
στην αντιστασιακή Οργάνωση του Ελευθεριου, και πολέμησε επί 9 χρόνια
συνολικά.
Το 1944 σε μάχη στην περιοχή Φιλιατών, τους κτύπησαν ταυτόχρονα
μουσουλμάνοι, αλλά και
Ελασίτες !!! Τότε ο λόχος του διασπάστηκε και σκόρπισε
στις ρεματιές με αποτέλεσμα την νύχτα
να μην ξέρουν που βρίσκονται.
Όλοι επέστρεψαν σε κάποιο σημείο πλην του Στέφανου.
Ο Χρήστος Νικολάου
(που αργότερα διετέλεσε Κοινοτάρχης του Μαργαριτίου για πολλά χρόνια),
συμπολεμούσε μαζί του στη μάχη αυτή και τον έψαχνε αλλά δεν τον βρήκε.
Την άλλη μέρα το
πρωί ο Στέφανος παρουσιάστηκε στο λόχο του.

Όλοι τη νύχτα είχε περιπλανηθεί και περπατώντας σκυφτά δίπλα από τις βάσεις των μουσουλμάνων
κατάφερε και πέρασε σε ασφαλές μέρος
όπου επέστρεψε στο λόχο του. Οι σύντροφοι του όταν
τον είδαν,
αναφώνησαν ολοι με χαρά: νάτος δεν σκοτώθηκε είναι ζωντανός.

<<Η φωτογραφία προέρχεται απο το οικογενειακό μου αρχείο. Απο δεξιά όπως κοιτάζετε
απεικονίζεται ο Στέφανος Ιω. Γκίνης,
στη μέση ενας φίλος του απο την Αράχωβα Φιλιατών ονόματι
Μπαλαούρας, και ακόμη ενας που δεν γνωρίζο το όνομα του.
Ηταν και οι τρεις τους οπλοβολητές.
Η φωτογραφία έχει βγεί στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας λίγο πριν αναχωρήσουν για την
Κέρκυρα το
έτος 1942 για να ενισχύσουν άλλες Αντάρτικες Ομάδες του Ναπολέωντα Ζέρβα>>.



Stefanos-Ginis-.jpg - 111.47 KB
 
 
 ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ 1971 
Ο μάστορας με το άσπρο πουκάμισο, είναι ο αείμνηστος Στέφανος Γκίνης.
Εδώ βλέπουμε να φτιάχνουν το κανάλι  επάνω απο τον πλάτανο της κάτω πλατείας στο Μαργαρίτι.
Εκεί ήταν παλιά το Κοινοτικό Κατάστημα.  Ο Στέφανος Γκίνης, εκτός απο άριστος κτίστης και
αγρότης, ήταν ο καλύτερος μπολιαστής για τα οπωροφόρα δέντρα και ιδιαίτερα για της αγριοελιές
τις οποίες μπόλιαζε και τις έκανε ήμερες. Τα ελεοπερίβολα που σήμερα βρίσκονται στο Μαργαρίτι
ιδιαίτερα των βλάχων που εγκαταστάθηκαν στο Μαργαρίτι μετά την κατοχή, είναι όλα μπολιασμένα
απο τα χέρια του Στέφανου. Είχε εργαστεί και στο υπόγειο κανάλι που φεύγουν τα νερά απο την
κάτω πλατεία του χωριού έως στη βρύση Μπάγιο, και στο τοιχίο που σήμερα στηρίζει την πλατεία
στον Πλάτανο απο την κάτω μεριά κολλητά στην ταβέρνα του Σούρλα. Εκεί έβγαιναν οι ρίζες
απο τον τεράστιο πλάτανο του χωριού μας ο οποίος είναι τουλάχιστον τριακοσίων πενήντα ετών,
σύμφωνα με μαρτυρίες των παλαιότερων κατοίκων της Κωμόπολης του Μαργαριτίου.

ginhs-stefanos-kld.jpg - 113.87 KB

ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙ
Μια πανέμορφη και σπάνια φωτογραφία, όπου απεικονίζονται αγαπημένα και προσφιλή μας
πρόσωπα απο την περιφέρεια Μαργαριτίου, πολλά απο τα οποία σήμερα δεν ζούν πλέον. Λοιπόν
απο αριστερά όπως κοιτάζετε είναι η Χρυσαυγή (Γκίνη) Κυριάκη σύζυγος του Σπυρίδωνα, με
τα δύο μικρά στην αγκαλιά της τα οποία πιθανόν να είναι τα παιδιά της κόρης της Όλγας,
δίπλα της η αδελφή της η Αναστασία, ο Στέφανος Ιωάννου Γκίνης (πατέρας μου), στον οποίο
και την αφιερώνω, δίπλα του ο Δημήτριος Γκίνης (Μήτ Γκίνης), μια κυρία της οποίας δεν γνωρίζω
το όνομα, η Δάφνη κόρη του Δημ. Γκίνη, ο Σπύρος Τσάνης με την σύζυγο του, κάποια άλλη
γυναίκα πιθανόν του Παπαδόπουλου, ακολουθούν κάποιες άγνωστες σε εμένα, τελευταίος
ο Αντώνης Γκίνης καθιστός, γιός του Δημητρίου και όρθιοι απο αριστερά ο Δημήτριος Γκίνης του
Στέφανου, η Αρετή Κυριάκη, η Παρασκευή Στεφ. Γκίνη, και η Δέσποινα του Τσολή Κώνστα.

Εάν γνωρίζετε τους υπόλοιπους μπορείτε να μας πληροφορήσετε. Η φωτογραφία εποχής του 1961,
είναι βγαλμένη στην Αγία Παρασκευή του Ελευθερίου, στο πανηγύρι. Τα κοφίνια που βλέπουμε
στην ελιά, ήταν του Στέφανου Γκίνη που είχε μεταφέρει πεπόνια και καρπούζια απο το μποστάνι
του στην Γιωρίτσα (τοποθεσία ενδιάμεσα στον κάμπο Μαργαριτίου και Ελευθερίου, που στα παλιά
χρόνια ήταν το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου). Λίγο πιο πάνω υπάρχει σήμερα η τοποθεσία
(γκρόπα του Μοναστηριού), όπως διασώθηκε στο πέρασμα των αιώνων το όνομα και μας
μαρτυράει τα περασμένα.
<<Ο Άγιος Γεώργιος ήταν ο προστάτης των σπαχήδων, οι οποίοι όταν πολεμούσαν, είχαν
σημαία με τον Άγιό τους. Με την Οθωμανική κατάκτηση του 1439, οι σπαχήδες αυτοί συνέχισαν
να πολεμούν με την πλευρά των Οθωμανών οι οποίοι τους είχαν υποσχεθεί ότι θα παραμένουν
άρχοντες της περιοχής αυτής. Όταν οι Οθωμανοί είδαν ότι οι σπαχήδες ήταν δεινοί πολεμιστές,
φοβήθηκαν και άλλαξαν το νόμο και τους έθεσαν τον όρο, ότι για να παραμένουν άρχοντες στην
περιοχή τους, έπρεπε να ασπαστούν τον μωαμεθανισμό, πράγμα το οποίο και έγινε. Με το πέρασμα
των χρόνων, οι σπαχήδες πίεσαν τους εργάτες τους (κολίγους) να γίνουν και αυτοί μωαμεθανοί.

Ποτέ όμως δεν ξέχασαν την πρότερη καταγωγή τους, για αυτό και πάντα ενεργούσαν σαν
αυτόνομοι, και είχαν προστριβές με τους κατακτητές τούρκους και μετέπειτα με τους
τουρκαλβανούς, υποστηριζόμενοι απο τους Ενετούς...>> Το κτήμα λοιπόν της Γιωρίτσας,
που ανήκε στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, η Γιαγιά μου η Ελένη έλεγε πάντα ότι αυτό
είναι (βακούφικο) δηλαδή ανήκει σε εκκλησία! Στα κατοπινά χρόνια το κτήμα περιήλθε στον
Στέργιο Χήρα και μετέπειτα στους Μπομπαίους της Σενίτσας, και στην δεκαετία του 1930
στους Γκιναίους, όπως μου έχουν πεί οι γονείς μου και το συμβόλαιο που έχω στο αρχείο μου.
Αυτά τα ωραία αγαπητοί συμπατριώτες, μας θυμίζει η ωραία φωτογραφία κειμήλιο που βλέπετε!!!


stefanos-ginis-kld.jpg - 211.80 KB


Πανηγύρι στον Αη Γιάννη του Γερακαρίου Μαργαριτίου.
Πίσω απο την φωτογραφία γράφει:
Χορεύοντας τους κλέφτες 1964. Στην φωτογραφία αυτή απεικονίζεται ο θείος μου Θεόδωρος
Ιωαν. Γκίνης και τον κρατάει ο ανιψιός του ο Γιάννης. Ο κύριος με το καπέλο (αν θυμάμαι καλά)
ήταν ο Αηδόνης Μουσελίμης, ο κύριος με τ
α γυαλιά προ τελευταίος στο χορό είναι ο Μάρκος
Δημ.Τζίμας. Θυμάμαι ακόμη ότι τα ποτά στη βρύση (Χάρε) του Γερακαρίου, τα πούλαγε ο Κίτσιο
Γάτος, παρέα με τον μοναδικό μουσουλμάνο που είχε παραμείνει στο Μαργαρίτι, τον Λιάζ
Καραμέτι.
Ο Γιάννης Γκίνης και ο Μάρκος Τζίμας είχαν έρθει τότε απο την Γερμανία όπου εργάζονταν.
Στο βάθος διακρίνουμε τους χωρικούς απο τα τριγύρω χωριά, που κατά σόια,κάθονταν κάτω
απο τις ελιές με στρωμένα τα (κιλίμια) τους, και έτρωγαν τις πίτες και τα φαγητά που κάθε
οικογένεια είχε φέρει μαζί της. Το πανηγύρι του Αγίου Ιωάννου στο Γερακάρι, εκείνα τα
χρόνια το τιμούσαν με την παρουσία τους όλοι οι κάτοικοι των γύρω χωριών.



Ginis-theodoros.jpg - 184.38 KB


Ο Πήλιο Βαγγέλης.
Στην φωτογραφία κάτω απεικονίζονται δυο εκλιπόντες σήμερα συμπατριώτες μας.
Από αριστερά όπως κοιτάζετε, είναι ο Σπυρίδων Κώστας απο το Λιβαδάρι (σήμερα Πρεβέζης)
με τον γιό του Ευάγγελο. Ο Σπυρίδων Κώστας, γνωστός στους παλαιότερους ως
(Πήλιο Βαγγέλης) είχε και έναν ακόμη αδελφό τον Κώστα, (η σύζυγος του Κώστα ήταν
κάποια Παναγιώτα, όπως μας πληροφορεί η κ. Μουσελίμη).
Γεννήθηκε περίπου το έτος 1890 στο Λιβαδάρι. Με την σύζυγο του Παρασκευή, είχαν αποκτήσει
έξη παιδιά, τους Ευάγγελο, Αντώνιο, Γεώργιο, Σωτήρη (ο Σωτήρης απεβίωσε σε ηλικία έξη ετών)
και δυο κόρες, την Μαρία (σύζυγο του Βασιλείου Τσάνη) και την Χρυσαυγή (σύζυγο του Θωμά
Νικολάου). Ο ένας γιός του ο Ευάγγελος είχε εγκατασταθεί στην Πρέβεζα, όπου παντρεύτηκε
και απέκτησαν τον Γρηγόρι, οι Αντώνης και Γεώργιος ζούσαν στο Μαργαρίτι, όπου
εγκαταστάθηκαν μετά το έτος 1944 και απέκτησαν οικογένειες.

Ο Σπυρίδων Κώστας πιθανότατα ήταν γιός του Βαγγέλη, και για αυτό τον φώναζαν
παλιά Πήλιο Βαγγέλη. Όταν εγκαταστάθηκε στο Μαργαρίτι, το σπίτι του ήταν στο κέντρο
της αγοράς, δίπλα στο εμπορικό μαγαζί του Νάσιο Πάκου. Για κάποιο διάστημα ο Πήλιο
Βαγγέλης  είχε καφενείο στο ισόγειο του σπιτιού του και ο γιός Αντώνης είχε κοπάδι με
γίδια τα οποία συντηρούσε με την οικογένεια του, και η στάνη τους ήταν στην άκρη του
βουνού 600 μέτρα πριν το εκκλησάκι της Παναγίας του Μαργαριτίου.

Πότε ακριβώς απεβίωσε ο Πήλιο Βαγγέλης δεν γνωρίζουμε, αλλά από ότι θυμάμαι
ήταν στη δεκαετία του 1960. (η κυρία Δήμητρα Μουσελίμη μας πληροφορεί ότι
απεβίωσε τον Δεκέμβριο του  έτους 1962, ήταν ο Προ-Παππούς της).
Την σπουδαία και παλιά φωτογραφία την έχω απο τον εγγονό του τον Σπύρο Κώστα
τον νεότερο, ο οποίος είναι ξάδελφος μου (απο το σόι της μητέρας μου).
Για την οικογένεια του Πήλιο Βαγγέλη, τις πληροφορίες της έχω απο την
κ. Δέσποινα η οποία είναι σύζυγος του εκλιπόντος σήμερα γιού του Πήλιο Βαγγέλη,
του Γεωργίου, ο οποίος ήταν μετανάστης στη Γερμανία.
Ευχαριστούμε  την κυρία Δήμητρα Αθ. Μουσελίμη για την παρέμβαση της,
όπου μας διόρθωσε σε όσα είχαμε γράψει λανθασμένα.


pilios-wa.png - 669.45 KB

............................................................................

Αρχαία επιγραφή που βρέθηκε στο Παλαιόκαστρο Μαργαριτίου στην τοποθεσία (Λακιά
Μοναστιριού) στις 30-10 του έτους 1959 από τον αρχαιολόγο
Σπύρο Μουσελίμη.
Η πρώτη λέξη CES PES θα πει βωμός. Η δεύτερη λέξη
αναγράφει το όνομα της πόλεως,
η, του ναού  στον οποίον ανήκε ο βωμός.
Δεν γνωρίζουμε αν προέρχονταν από κάποιο βωμό,
ή, ήταν όνομα κάποιας αρχαίας πολιτείας. Πρέπει να βρίσκετε στο
αρχαιολογικό μουσείο
Ιωαννίνων.
( Ότι αρχαίο βρέθηκε στο Μαργαρίτι στην
δεκαετία του 1950 το μάζεψε ο ιστορικός Σωτήρης
Δάκαρης (Γιαννιώτης)
και το πήγε στα Γιάννενα). Εκεί βρίσκονται και τα κανόνια που είχε το
κάστρο του Μαργαριτίου, τα οποία από το κάστρο τα μετέφεραν στο Διοικητήριο της
κωμόπολης Μαργαριτίου και στην δεκαετία
του 1960 τα μετέφεραν στα Ιωάννινα.
(Τον πλάτανο δεν μπόρεσε να τον μεταφέρει).

cespies-Margariti.jpg - 77.77 KB


Επιγραφή σε πλάκα διαστάσεων 1,10x0,80x0,20 μτ. κτισμένη σε βρύση στη
Δυτική πλευρά του Μαργαριτίου. Κανένας δεν ξέρει σήμερα που βρίσκετε.
Πηγές: Νέα του Μαργαριτίου 1987

epigrafi-margariti.jpg - 61.93 KB

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 

Από το ξακουστό πανηγύρι (Λάμποβο) στην Παραμυθιά. Από δεξιά όπως κοιτάζετε
απεικονίζονται οι: Χρήστος Ράπτης απο το Μαργαρίτι και οι Ελευθεριώτες Μάρκος
Θάνος και Βασίλης Τσοβίλης. Η φωτογραφία προέρχεται απο τον Μάρκο Θάνο.


tsobilis-thanos-raftis.jpg - 147.88 KB


ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ
Δάσκαλος, Ποιητής, Εθνομάρτυρας.
Εκτελάστηκε με τους 49 προκρίτους της Παραμυθιάς στις 29-9-1943 απο τους Γερμανούς
Ναζί και τους Τουρκαλβανοτσιάμηδες συνεργάτες τους !
Την λίστα με τους εκτελεσθέντες
έκανε ο εξωμότης  Νουρί Ντίνο απο την Παραμυθιά.)

(φωτό από την παρουσίαση του βιβλίου με τα ποιήματα του Περικλή Κακούρη).


Sample Image


Στην φωτό ο Περικλής Απ.Κακούρης 1906- 1943.



Sample Image

Η οικογένεια των Κακούρηδων. Στη μέση ο Μαργαριτιώτης Περικλής Κακούρης
(δάσκαλος) που δολοφονήθηκε μαζί με τους 49 προκρίτους στη Παραμυθιά,
από τους γερμανούς και τους τουρκαλβανοτσιάαμηδες συνεργάτες τους.


periklhs.jpg - 29.69 KB


Ο Φίλιππος Μαργαρίτης 1821. Η οικογένεια Μαργαρίτη κατάγονταν από το Μαργαρίτι
της Ηπείρου. Πιστεύετε ότι από αυτή την οικογένεια
πήρε το Μαργαρίτι το όνομα του.
Περισσότερα για τον
Φίλιππο Μαργαρίτη δείτε στην Κατηγορια Γνωρίζετε Ότι.

margariths-filippos2.jpg - 51.62 KB

...............................................................................................

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ 1900- 1960
Η παρακάτω φωτογραφία είναι της εποχής της απελευθέρωσης του
Μαργαριτίου 1913. Ο ανθυπολοχαγός είναι ο Κωνσταντίνος Μπακούρος
στο μέσον με την στολή και με την ρεπούμπλικα ο Θωμάς Πάκος.


Sample Image























Μαργαριτιώτες στην αγορά,μπροστά στο τσαρουχάδικο του Πατέρη, από δεξιά:
ο έκτος είναι ο Μάρκο Γάτος, πίσω του ο Μήτσο Τέρος (Σωτηρίου) και τέταρτος
ο Αποστολάκης Γκέρτζος που είχε και το μοναδικό τρακτέρ (Lantz)τότε.

agora-palia-ginis.jpg - 145.25 KB


Οι Τζεμαίοι σε μουσική κομπανία στην Πρέβεζα. Από αριστερά πρώτος με το κλαρίνο
ο Νίκος Τσάρας, Πίσω από τον Νίκο Τσάρα είναι ο Τάκης Τζέμος με το βιολί
2ος με το κλαρίνο  είναι ο Νίκος Τίκος (Νταής). Ενδιάμεσα από το δεύτερο κλαρίνο και τον
ακορντεονίστα ειναι ο Αλέκος Τζέμος με την κιθάρα και από δεξιά  δεύτερος με το τσιγάρο 
είναι ο Γιώργος Τίκος (Νταής). Την φωτογραφία αυτή την έχω από την κ. Κατίνα όπως την
φωνάζουν, κόρη του Τάκη Τζέμου. (Χάρηκε που εμείς οι Μαργαριτιώτες ενδιαφερθήκαμε
για τον πατέρα της, μας είπε επίσης ότι και κάποιος άλλος της ζήτησε πληροφορίες για
τους Τζεμαίους, και πρόσθεσε ευχαριστημένη,  ότι είχα σας τα έδωσα δεν έχω άλλα,
εννοώντας τις φωτογραφίες).

tzemaioi.jpg - 65.38 KB


Ο ΦΩΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Κοιτάζοντας την φωτό από αριστερά, έχουμε τον μεγάλο λαϊκό οργανοπαίχτη του
Μαργαριτίου, Φώτη Αντωνίου, ο οποίος ήταν ένας άριστος βιολιστής και εφάμιλλος
του Νάσιο Τζέμου. Από τον μεγάλο και αυτοδίδαχτο αυτόν μουσικό της περιοχής μας
τον
Φώτ-Αντώνη, όπως τον φώναζαν παλιά, πήραν τα πρώτα τους βήματα και αρκετοί
άλλοι και ιδιαιτέρος τα παιδιά του, όπως ο γνωστός σε όλους μας τραγουδιστής και κιθαρίστας
Γιάγκος Αντωνίου και ο επίσης γνωστός κλαρινίστας Σπύρος Αντωνίου, που έφυγε σχετικά
νέος από τα εγκόσμια. Δίπλα από τον βιολιστή Φώτη Αντωνίου, είναι ο Αχιλλέας Λατσιός
από τα Καστρί Φαναρίου, ένας εξαίρετος τραγουδιστής που δεν αξιοποίησε όσο θα έπρεπε
το ταλέντο του, στη συνέχεια ο νεαρός τότε Σπύρος Αντωνίου στο κλαρίνο, και ο  επίσης
Μαργαριτιώτης Βασίλης Μπράγιας κιθαρίστας. Στο ντράμς ο Τέλης Φώτας. Με αυτά τα
λαογραφικά ντοκουμέντα που συλλέγουμε θα γραφτεί
κάποτε η σπουδαία ιστορία του Μαργαριτίου.



fotantonis.jpg - 92.71 KB


Φωτό από το παλιό χορευτικό του Μαργαριτίου 1980.
Από αριστερά είναι η Κλεοπάτρα Βάσιου, Άννα Ντρίτσου, Κατερίνα Μάτι, η κόρη του
Νεόφυτου Γκίνη, η κόρη του Οδυσσέα Χαντζάρα,
η Δήμητρα Ζορμπαλά και
η Κούλα Μπαράτσα.


koritsia-xor.jpg - 29.07 KB


Μαργαρίτι στον πλάτανο, το 1959, ή 1960, όπως μας πληροφορεί ο Σπύρος Σούφης γιος του
Κωνσταντίνου, αριστερά όπως κοιτάζετε, είναι ο Κωνσταντίνος ( Ντίνος) Σούφης με το μαύρο
σακάκι, δεξιά δίπλα του ο Θεόδωρος Χαλκής (Τσολή Τάκης), ο αστυνόμος με το παιδάκι
άγνωστοι, ο Βασίλης Πίτσιος και ο Σωτήρης Δούλης.Την φωτογραφία μας την έστειλε ο
συμπατριώτης μας Πάρις Στέφανος Σούφης.



ntinosufis-thg.jpg - 72.51 KB


Το παρθεναγωγείο στο Μαργαρίτι 1932 (φωτό από την Έλενα Ζώη).

parthenag-ginis.jpg - 127.37 KB


Τάξη του Νηπιαγωγείου στο Μαργαρίτι 1920, με την αείμνηστη
δασκάλα Ερασμία Γευματίδου. (φωτό από την Έλενα Ζώη).
Την ίδια φωτογραφία, καθώς και την πιο επάνω τις συναντούμε και στο βιβλίο
ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ της
κ. Τούλας Όλγας Στεφανίδου Μαλακάτα στις σελίδες 24 και 118.

geumatidou.jpg - 95.19 KB


Μαργαριτιώτες στον πλάτανο 1930 ;
Στο καφενείο του Τζέλες στον πλάτανο του Μαργαριτίου τέταρτος από
αριστερά ο αείμνηστος Περικλής Κακούρης. Φωτό Βασ. Μπακαγιάννη

Sample Image


Στην φωτογραφία κάτω, και δεξιά όπως κοιτάζουμε απεικονίζεται ο Ηλίας Χρηστίδης,
 κάποιος χωροφύλακας,
ο Απόστολος Γκέρτζος, και ο Γιάδης Χρηστίδης. Ο Ηλίας
Χρηστίδης ήταν σημαντικό στέλεχος της
αριστεράς,στην περιοχή Μαργαριτίου,
μαζί με τις Τούλα και Βούλη Στεφανίδου καθώς και τον
Κερκυραίο Γεράσιμο
Πρίφτη τηλεγραφητή στο Μαργαρίτι. Αγωνίστηκαν μέσα απο τις τάξεις
της
πολιτικής τους παράταξης ενάντια στους κατακτητές στην περίοδο της κατοχής...

 Hlias-Xristidhs.jpg - 137.60 KB


Ετούτη η σπουδαία και παλιά φωτογραφία κάτω, είναι βγαλμένη στο
προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου στο Μαργαρίτι, προστά
στο παλιό καμπαναριό. Διακρίνουμε και τον ξερότοιχο που είχε τότε εκεί.
Από δεξιά όπως κοιτάζουμε. Όρθιοι: Απο δεξιά, ο Βασίλης Κ
ακούρης, ο
Γιάδης Χρηστίδης, ο Σωκράτης Κοσμάς, ο επόμενος άγνωστος, και με το
ανοιχτόχρωμο παλτό
πρέπει να είναι ο Ηλίας Χρηστίδης. Δίπλα του ο
Γιάνγκος Γκέρτζος με το σακάκι ξεκούμπωτο, και
παρά δίπλα μοιάζει με
κάποιον Πάσχου, ίσως ο πατέρας του Μιχάλη Πάσχου. Αριστερά του Πάσχου,

είναι ο Μήνος Κοσμάς. Πίσω τους στέκονται άλλοι τρεις, άγνωστοι σε μένα.

Από τους καθιστούς,
απο δεξιά: Ο πρώτος, άγνωστος, μετά είναι ο Αποστολάκης
Γκέρτζος, οι υπόλοιποι άγνωστοι προς
το παρόν. Την ωραία φωτογραφία, μας την
πρόσφερε ο συμπατριώτης μας Απόστολος Ανδρ. Σπύρου.

Σε ευχαριστούμε Αποστόλη,

 kakourhs-sto kampanario.jpg - 97.96 KB

 

Κάτω σε τούτη την παλιά φωτογραφία, απο δεξιά όπως βλέπουμε, απεικονίζονται
καθιστοί: Ο Κωνσταντίνος Γάτος (πατέρας του Κίτσιου που είχε το καφενείο στο
πηγάδι), ο Σωκράτης Κοσμάς, ο Γιάδης Χρηστίδης, ο Ιωάννης Νικολάου, ο
Αθανάσιος Δούκας απο το Ελευθέρι, και ο Χρήστος Ντήντορας. Όρθιοι απο δεξιά:
Ο Βασίλης Κακούρης, ο επόμενος μοιάζει με τον Γιάνγκο Γκέρτζο, ακολουθούν
άλλοι τρεις τους οποίους δεν αναγνωρίζω και ο τελευταίος είναι ο αγροφύλακας
Σπύρος Καρδάνης. Την φωτογραφία μου την έδωσε ο Μαργαριτιώτης
Αποστόλης Aνδ. Σπύρου.

sokratis-kosmas.jpg - 83.76 KB

 

Από το πανηγύρι του Άη Γιάννη στο Γερακάρι:

Στην φωτό κάτω, απεικονίζονται Μαργαριτιώτες και πολλά παιδιά. Στο μέσο
της φωτογραφίας ξαπλωμένος είναι ο Αποστολάκης Γκέρτζος και δεξιά του με
το ανοιχτόχρωμο γκρι σακάκι είναι ο Αποστόλης Aνδρ. Σπύρου. Η φωτογραφία
είναι μετά το 1950-53 μου είπε ο συμπατριώτης μας ο Αποστόλης Σπύρου, που
μας έδωσε και αυτή τη ωραία παλιά φωτογραφία.

Κοιτάζοντας τη φωτογραφία προσεκτικότερα, στη ρίζα του δέντρου δεξιά,
αναγνωρίζω τον Λάκη (Βασίλη) Γκέρτζο, και δεξιότερα τον Παπά-Βαγγέλη
με την άσπρη γενειάδα. Επίσης δεξιά, ανάμεσα στα μικρά παιδιά, βλέπω
τον Χάρι Σπύρου.

Apostolos-Spurou.jpg - 115.02 KB

 


Μαθητές του δημοτικού σχολείου Μαργαριτίου δεκαετίας 1938.
Για αυτή τη φωτό, ο Βασίλης Κραψήτης γράφει: <<No 11. Εικόνα (1938)
του Δημοτ. Σχολείου του Μαργαριτίου.>> .
Πηγές: απο το βιβλίο του
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ σελ. 172


Sample Image

Mαργαριτιώτες στον πλάτανο ίσως 1950. Ο ταχυδρόμος δεξιά ήταν ο Δημήτριος Γκίνης.
Ποιός θα μας πει για τους υπόλοιπους; Φωτό, από το αρχείο της κυρίας Στεφανίδου.


Sample Image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μαργαριτιώτες στην δεκαετία του 1960, (φωτό από τον Σπύρο Παπανδρέου).
Η φωτογραφία αυτή είναι πίσω από την εκκλησία του Aη Βασίλη και έχουμε από
αριστερά τους Μήτσο Κακούρη, Λάκη Γκέρτζο, Μήτσο Μάτι, Σπύρο Κοτσάφτη,
Χάρι Σπύρου, Σπύρο Παπανδρέου, ο μικρός άγνωστο ποιός ; ο οδηγός του
λεωφορείου ποιός ήταν ; ο Τάσος Γαλάνης και ακόμη ένας που δεν ξέρουμε το όνομα του.


Sample Image


Μαργαριτιώτες στην δεκαετία του 1930.
Φωτό από τα νέα του Μαργαριτίου, δεύτερος από δεξιά καθιστός,
ο Περικλής Κακούρης που κρατάει αγκαλιά τον Βαγγέλη Μπακαγιάννη.

Sample Image


Η δασκάλα Ερασμία Γευματίδου, 1923με την τάξη του σχολείου της στο Μαργαρίτι.

Sample Image


Μαργαριτιώτες 1945. (Φωτό απο τα Νέα Μαργαριτίου).

Sample Image


Μαργαριτιώτες 1900. Φωτό απο το αρχείο του Βαγγέλη Μπακαγιάννη.

Sample Image


Πλατεία Διοικητηρίου Μαργαριτίου - 22-6-1923.
Αυτό έγραφε πίσω η ιστορική αυτή φωτογραφία,την οποία δημοσίευσαν τα νέα του
Μαργαριτίου τον Φεβρουάριο του 1985. Δεν γνωρίζουμε όμως τους
κυρίυς που ποζάρουν.  
Την έδειξα στον Προφέσορα Νικόλαο Μέξη, και αναγνώρισε τον παππού του Νικόλαο που
ήταν ειρηνοδίκης στο Μαργαρίτι, και τον Χριστιανό Μέξη αδελφό του πατέρα του. Για τον
Προφέσορα Μέξη διαβάστε στα Ιστορικά Θέματα, Οι Μέξηδες του Μαργαριτίου.

Τον Αύγουστο του 2015 ο Βαγγέλης Μπακαγιάννης μου έδειξε κάποιες παλιές φωτογραφίες,
τις οποίες είχε απο την κ. Τούλα-Όλγα Στεφανίδου Μαλακάτα. Μεταξύ αυτών είδα και την
παρούσα φωτογραφία. Οι Μέξηδες που προανέφερα είναι οι δύο κύριοι δεξιά και αριστερά
που φορούν ρεμπούπλικα (καπέλο). Πίσω απο τους εικονιζόμενους, αριστερά ήταν το σπίτι
του Θεόδωρου Χαλκή, και αριστερότερα ο αιωνόβιος πλάτανος της κάτω πλατείας και πιο
χαμηλά η τεράστια λεύκα στο κτήμα του Αναστασίου Νάκη. Η άλλη λεύκα δεξιά ήταν
 λίγα μέτρα πριν το παλιό Δημοτικό Σχολείο.

Δεξιά το κτίριο που βλέπετε, υπάρχει και σήμερα, είναι αυτό που ο Ελευθέριος Κώστας έχει
το Χρωματοπωλείο. Δίπλα απο το κτίριο αυτό που κατεβαίνει ο δρόμος για το Λύκειο,
παλαιότερα υπήρχε ένα απο τα τρία Χάνια που λειτουργούσαν παλιά στο Μαργαρίτι, μας
πληροφορεί ο συμπατριώτης μας Μήτσος Κακούρης, που σήμερα μένει στην Ηγουμενίτσα.


margariti-palio-kld.jpg - 98.83 KB


Για ενθύμιο της μαθητικής ζωής στο ήσυχο κύλισμα του χρόνου.

Μαργαρίτι 13 Ιουνίου 1947.

Αυτά είχε γράψει πίσω από τη φωτογραφία
η Ιφιγένεια Χορμοβίτη (Κίτσιου)  (με
το άσπρο φόρεμα) την οποία έστειλε
στα Νέα του Μαργαριτίου τον Ιανουάριο του
2000. Η οικογένεια αυτή είχε έρθει στο
Μαργαρίτι από την Βόρειο Ήπειρο. 
(Ο Τηλέμαχος Χορμοβίτης, αρχικά είχε εγκατασταθεί στο Μαργαρίτι και μετά πήγε
στην Πάργα. Τ
ον γνώριζα πολύ καλά, είχε εμπορικό κατάστημα με οικιακά σκεύη
δίπλα
στο εστιατόριο του Λάμπρου Βουρεκά (Μπάσιου), στο οποίο  εργαζόμουν
το 1968).


ifigeneia-xormobith.jpg - 46.78 KB


Η νεαρή τότε δασκάλα Ερασμία σε εκδρομή, ίσως στον Αη Γιάννη στο Γερακάρι με
συναδέλφους της, η άλλη κυρία αριστερά πρέπει να είναι από το Ελευθέρι Μαργαριτίου.
Η Ερασμία Γευματιδου γεννήθηκε στον Ελαφότοπο Ζαγορίου. Μετοίκησε με την οικογένεια
της στη Θεσσαλία και αργότερα στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε
μαθήματα στη
Χαροκόπειο Σχολή και αργότερα στο διδασκαλείο των Ιωαννίνων.

Το 1923 ήρθε στο Μαργαρίτι νεοδιορισμένη. Απεβίωσε σε νεότατη ηλικία στα 35 της χρόνια.
Από ότι μαθαίνουμε από το βιβλίο (Μαργαρίτι Γενέθλια Γη) της Τούλας Μαλακάτα Στεφανίδου,
που ήταν τότε μαθήτρια της, η Ερασμία ήταν υπόδειγμα δασκάλας και την υπεραγαπούσαν
όλα τα παιδιά. Η Ερασμία είχε μια κόρη την Ελισάβετ, η οποία ήταν στενά δεμένη με το
Μαργαρίτι, ήταν μάλιστα για αρκετά χρόνια μέλος στο διοικητικό συμβούλιο στην Αδελφότητα
Μαργαριτιωτών της Αθήνας, όπου συνεργαστήκαμε μαζί στο Δ. Σ. για δέκα χρόνια στη
δεκαετία 1980-1990


fototoulas.jpg - 54.00 KB


Φωτογραφία από το πανηγύρι του Άη Ηλιός στο Λιβαδάρι 1940.
Ποιές είναι οι κυρίες στη φωτό; (από το αρχείο της κυρίας Στεφανίδου-Μαλακάτα.)
Η μικρή με το άσπρο μαντίλι δεξιά  είναι η Τούλα-Όλγα Στεφανίδου. Αριστερά
η άλλη μικκρή είναι η αδελφή της η Βούλη. Οι άλλες, ίσως κάποτε μάθουμε.

 
Sample Image


Λιβαδάρι 1940,
Ο Σπύρος (Πήλιο) Λύκας με συγγενής του καθιστός δίπλα η γυναίκα του,
και την μικρή
Τούλα Στεφανίδου και την μητέρα της με το άσπρο φόρεμα.

Sample Image

Μαθητές του Δημοτικού σχολείου Μαργαριτίου 1938.
Φωτογραφία από το αρχείο της κ. Τούλας  Στεφανίδου Μαλακάτα.

.Η μια δασκάλα από αριστερά ήταν η Ερασμία Γευματίδου.

sxo-margariti.jpg - 46.08 KB


Ο Άγιος Βασίλειος ενοριακός ναός του Μαργαριτίου.
Κτίστηκε το 1913 αμέσως  μετά
την απελευθέρωση. Το 1930, ή, το 1932, τον ναό
τον έκαψαν κάποιοι μουσουλμάνοι
Μαργαριτιώτες, (ενώ είχαν δηλώσει έλληνες
πολίτες). Το 1937 ξαναεπισκευάστηκε
από τους χριστιανούς κατοίκους του
Μαργαριτίου.
Αυτά μου τα είπε ο Μαργαριτιώτης Βαγγέλης Τόκας τον Ιούλιο του 2008.

Ο Βασίλης Κραψήτης στο βιβλίο του ``Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ``
 σελ. 172 γράφει οτι την φωτογραφία έχει βγάλει ο Αλής Σαμή Βέης το 1938


ah-wasili.jpg - 72.30 KB


Ο Άγιος Βασίλειος ενοριακός ναός του Μαργαριτίου.

Φωτό απο το αρχείο μας 12-08-2011

agiosbasileios.jpg - 92.06 KB

Μαργαρίτι.
Μαργαριτιώτικη οικογένεια στη δεκαετία του 1960, μαζί με τα αγαπημένα της
οικιακά ζώα που από αυτά εξαρτιόταν  η συντήρηση της πολυπληθούς οικογένειας.
Ζούσαν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο ζωής, όπως οι πρόγονοι τους το 1800,  λόγο
του κατεστραμμένου οικονομικού και βιοποριστικού τους επιπέδου από
τις
αλλεπάλληλες επιδρομές που γνώρισε αυτός εδώ ο τόπος.

Και όμως τα κατάφεραν και παρέμειναν υπερήφανοι Έλληνες !!!

ginis-arxeio-ena.jpg - 221.72 KB


Μαργαριτιώτες της δεκαετίας 1955-1965 στον πλάτανο της κάτω πλατείας.

xorianoi-margariti.jpg - 100.56 KB


Απο δεξιά, ο Γεράσιμος Γκίνης, η Μαριγώ Χρηστίδη, ο Ηλίας Γκίνης
(οδοντίατρος σήμερα), η Σταματία Γκίνη και ο Βαγγέλης Χρηστίδης , (ενας
άριστος μπαλαδόρος στα νιάτα του) η Φριδερίκη  Μπότσιου απο Αγία Κυριακή,
και η Γιαννούλα Γκίνη, στο καφενείο του Ηλία Αναστασίου στο Μαργαρίτι.

stamatia.jpg - 44.06 KB


Μαργαρίτι με το καλντερίμι στην αγορά  1958.
Ο άνδρας που απεικονίζεται καθιστός, είναι ο Χρήστος Ζάχος με
τα πεπόνια του απο τον κάμπο της Καταβόθρας

zaxos-kitsos.jpg - 56.10 KB


Γραμματόσημα της εποχής του 1912 αφιερωμένα στο Μαργαρίτι

Το τέταρτο απο αριστερά, γράφει ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΝ και επάνω απο το σταυρό γράφουν Εν Τούτω Νίκα.

grammatoshma.jpg - 64.53 KB

Μια σπουδαία παλιά έκδοση γραμματοσήμων της εποχής του 1912, η οποία είναι αφιερωμένη
στις κωμοπόλεις που βλέπετε. Η σειρά αναφέρεται στις εξής κωμοπόλεις, Άγιοι Σαράντα,
Κόνιτσα, Κολώνια, Μαργαρίτι, Παραμυθιά και Τεπελένι. Από ότι καταλαβαίνουμε απο την
ένδειξη (ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ 1912), έχει να κάνει με τις επιχειρήσεις του Ελληνικού Στρατού
εκείνη την περίοδο.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στα γραμματόσημα επάνω υπάρχει
η ένδειξη:
Εν Τούτω Νίκα.

..........................................................................................................................................................


ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΜΕΞΗΣ

D-meksis-Pan.jpg - 202.11 KB


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ ΜΕΞΗ

Ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ ΜΕΞΗΣ γεννήθηκε στο Λάμποβο της Βορείου Ηπείρου το 1855.
Τελειώνοντας το δημοτικό σχολείο, με οικονομικές δυσκολίες εφοίτησε στα Ιωάννινα.
Έλαβε το δίπλωμα της ιατρικής το 1883 και την ίδια χρονιά έγραψε για Διδακτορικό δίπλωμα
με θέμα (εξ ανωμαλιών της πυέλου). Αναγνωρίζοντας το πτυχίο του στην Κωνσταντινούπολη
παίρνει την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος σε όλη την τουρκική επικράτεια.
Έρχεται στην Θεσπρωτία όπου υπηρέτησε ως Δημαρχιακός γιατρός στο Μαργαρίτι, την Πάργα,
την Παραμυθιά (1887- 1902 και τελικά από το 1903 ξανά στο Μαργαρίτι. Απεβίωσε στη γενέτειρα του
όπου είχε ταξιδεύσει για λίγες εβδομάδες νωρίτερα, το 1910. Οι σεισμοί της Παραμυθιάς κατέστρεψαν
ολοκληρωτικά τη Δράγανη και το Καρβουνάρι το 1895. Το Δημαρχείο Παραμυθιάς με προϊστάμενο
τον Χουσείν Εφέντη στέλνει για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των τραυματιών τους Δημαρχιακούς
γιατρούς της Παραμυθιάς, τον Δημήτριο Παναγιωτίδη και τον Τελιάτ Εφέντη των Ιωαννίνων
που έφτασαν την άλλη μέρα, στους σισμοπλιγέντες κατοίκους. Ο Παναγιωτίδης αφιέρωσε όλη του
τη ζωή στην έρευνα του αρχαίου χώρου, στην Ιστορία, Γεωγραφία και Εθνογραφία.


Υπήρξε μέγας ερευνητής του ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Μελέτησε τα μοναστήρια

του Γηρομερίου και Ράγιου. Τη μονή Βέλλιανης και τα Πελασγικά Τείχη στην αρχαία Φωτική.
Μελέτησε επίσης την κοινωνική και ιδιωτική ζωή των Θεσπρωτών, όπως: Οι Τσάμηδες-Ήθη και Έθιμα.
Έχει καταγράψει πάρα πολλά λαογραφικά της περιοχής Θεσπρωτίας τα οποία δημοσιεύθηκαν
στην εφημερίδα Νεολόγος της Κωνσταντινούπολης. Ο Ελληνικός Φιλολογικός Σύλλογος της
Κωνσταντινούπολης τον εβράβευσε με δεκάληρο και πολλούς επαίνους. Με το χρηματικό αυτό
ποσό σπούδασε και πήρε το δίπλωμα της ιατρικής ο μεγάλος του γιός ο Κωνσταντίνος, ο οποίος
εργάστηκε ως άριστος επιστήμων παθολόγος στο Αγρίνιο και σε όλη την περιφέρεια.

Στην Παραμυθιά ο Δημήτρης Παναγιωτίδης συνελήφθη από τους Τούρκους και φυλακίστηκε

στα Ιωάννινα, διότι τον ανακάλυψαν που έστελνε άρθρα στην εφημερίδα Νεολόγος
Κωνσταντινουπόλεως με το ψευδώνυμο Ασκληπιάδης, πατριωτικού περιεχόμενου για την
ελευθερία της πατρίδος του. Κατάφερε να αποφυλακιστεί, καταβάλλοντας τεράστιο οικονομικό
ποσό σε λίρες.... Αυτά τα άκρως ενδιαφέροντα μας εξιστορεί η κ. Τούλα-Ολγα Στεφανίδη,
για αυτήν την Μαργαριτιώτικη παλιά οικογένεια, η οποία έζησε στο Μαργαρίτι.
Ο Δημήτριος Παναγιωτίδης Μέξης ήταν ο Παππούς της από την μητέρα της.

Περισσότερα για τον Δημήτριο Παναγιωτίδη Μέξη, διαβάστε στην κατιγορία
Ιστορικά Θέματα ( Οι Μέξηδες του Μαργαριτίου)

Επιμέλεια και παρουσίαση: Θωμάς Στ.Γκίνης
...........................................................................

ΔΗΜΟΣ ΝΙΚ. ΜΕΞΗΣ

Dhmos-mexhs.jpg - 50.11 KB

(Πηγές: Δημοσίευμα της Μαργαριτιώτησσας Τούλας-Όλγας Στεφανίδου στα Νέα Του
Μαργαριτίου, αρ. Φύλλου 9 σελίδα 2, Νοέμβρης 1982).
Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να γνωρίζουν οι νεώτεροι.

Δήμος Μέξης ο Θεσπρωτός).

Πέρασαν κιόλας δυό χρόνια που ο Δήμος έφυγε απο κοντά μας.
Ο Δήμος Μέξης ήταν γιός της Ελισάβετ και του Νικολάου Μέξη.( Η μητέρα του η
Ελισάβετ Φράγκου κατάγονταν απο την Κέρκυρα και εργάζονταν στο Μαργαρίτι ως
Δημοδηδασκάλισσα και ο πατέρας του Νικόλαος Μέξης ηταν Ειρηνοδίκης στο Μαργαρίτι.
 
Γέννημα και θρέμμα της Θεσπρωτικής γης, προέρχονταν απο την ιστορική οικογένεια των
Μέξηδων του Κάτω Λαμπόβου της Βορείου Ηπείρου, που οι ρίζες της φτάνουν έως τις
σταυροφορίες του 1204.

Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στο Μαργαρίτι καθώς και ο αδελφός του. Αργότερα η
οικογένεια φεύγει γιατί ακολουθεί τις μεταθέσεις του πατέρα του. Στα Γιάννενα στη
Ζωσιμαία Σχολή παρακολουθεί μαθήματα του Γυμνασίου και στην Αθήνα σπουδάζει νομικά,
οικονομικές και πολιτικές επιστήμες όπου απο το 1945 δικηγορεί. Στα Ελληνικά Γράμματα
έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις μετά την λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου. Έγραψε σε
διάφορα Περιοδικά και εφημερίδες όπως στο Νομικό Βήμα, στην Επιθεώρηση
Τέχνης, στην πολιτική και οικονομική έρευνα, στην Αυγή, και στην Καθημερινή.

Εκδίδει μαζί με τον πατέρα του το βιβλίο ο Ειρηνοδίκης το έτος 1955 και σε β)έκδοση το
έτος 1969. Το 1962 εκδίδει το βιβλίο, (το Δίκαιο του Αυτοκινήτου), ακολουθούν: το
Δικαίωμα Αντίστασης του Κυπριακού Λαού στην καταπίεση. Ο ιστορικός Γιάννης
Κορδάτος, έγραψε για τον Δήμο Μέξη:
<<Η Αυτοκριτική με το ψευδώνυμο Θεσπρωτός και το 1978 (Η Μάνη και οι Μανιάτες),
είναι τα τελευταία απο τα βιβλία του που είδαν το φώς γιατί άφησε υλικό για έκδοση>>.

Πολυγραφότατος ξόδευσε περισσότερο χρόνο στο γράψιμο παρά στο επάγγελμα του.
Αδιαφορούσε για υλικά αγαθά και χαιρότανε τη μόνη του περιουσία όπως έλεγε τη
βιβλιοθήκη του με τους έξη χιλιάδες τόμους. Οι δικοί του σύντομα θα εκδώσουν ένα βιβλίο
για τον K. Παλαμά και άλλο για τον Θουκυδίδη. Το πρώτο μέρος απο το βιβλίο "Η Μάνη και
Μανιάτες", (διότι θα ακολουθήσει και δεύτερο) πολύμοχθο και υπεύθυνο έργο, που τον
κατέταξε στους Μανιατολόγους και όπως ο ίδιος έγραφε:
(Έχω την αγαθή τύχη να είμαι Μανιατόγαμπρος), και οι άγραφοι Νόμοι της Μάνης
αναγνώριζαν στους
  Μανιατόγαμπρους δικαιώματα θετού τέκνου, για αυτό σαν ακριβογιό
 της, τον μοιρολόγησε η Μάνη τον εκλεκτό της Δήμο Μέξη.

Στους Μαργαριτιωτες άγνωστος ο ίδιος και το έργο του, μένει το χρέος να τον μάθουν απο
τα βιβλία του. Ολότελα ξεκομμένος προσπαθούσε τελευταία, ταξιδεύοντας για την Κέρκυρα
να ψάχνει στα ερείπια των σπιτιών του Μαργαριτίου να βρεί το δικό του πατρικό σπίτι.
Το επιχείρησε δυό τρείς φορές, άγνωστος, ανάμεσα σε άγνωστους χωρίς να τα καταφέρει.
Όταν σε φωτογραφία του δείξαμε τα απομεινάρια απο τα ερείπια και άρχισαν οι μνήμες να
ζωντανεύουν, πέταξε ο νούς και η καρδιά του ως εκεί, στο σπίτι το συνεχόμενο με των Ζακαίων
με τη στενή είσοδο τη μαντρωμένη και την κληματαργιά
 στην άκρη.
Έδειξε ευχαριστημένος και κατατοπιασμένος
  και θα ξαναπερνούσε.

Δεν πρόλαβε. Όρθιο τον βρήκε ο θάνατος παραμονή Χριστουγέννων το 1980. 
Λίγα κυκλάμινα και ζουμπούλια απο τη Μαργαριτιώτικη γη στη μνήμη του
Δήμου Μέξη του Θεσπρωτού.

Τούλα-Όλγα Στεφανίδου-Μαλακάτα.


(Εμείς οι Μαργαριτιώτες λυπούμαστε που έφυγες γρήγορα και δε σε γνωρίσαμε,
Δήμο Μέξη αλλά και γιατί δεν πρόλαβες να πραγματοποιήσεις το όνειρο σου, να
γράψεις για το Μαργαρίτι και την Ήπειρο).

.............................................................................................................................

ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ 1955.
Μαργαρίτι όπως ήταν μέχρι το 1955, εκεί που σήμερα είναι η νέα πλατεία, κατέβαινε
ένας τεράστιος λάκκος που έφτανε έως την βρύση Μπάγιος.
Στη συνέχεια ο λάκκος αυτός
έγινε κανάλι και τον πετρότοιχο τον έκαναν με
προσωπική εργασία, με μάστορες τους
Στέφανο Γκίνη και Θωμά Κατσιώτη.
Το σπίτι με την καμπυλωτή πόρτα που βλέπετε, ήταν
εκεί που σήμερα βρίσκετε το
πατάρι (καφενείο) του Σπ. Κοκκόση. Στα περασμένα χρόνια
εκεί ήταν ένα απο τα τρία
χάνια που υπήρχαν στο Μαργαρίτι τα οποία εξυπηρετούσαν
τους αγωγιάτες της
εποχής αυτής. Στην κάτω μεριά του δρόμου, που σήμερα κατεβαίνει για
τις
βρύσες Μπάγιος, ήταν το γεφύρι που απο κάτω κυλούσε το ρέμα του νερού.
Δεξιά διακρίνουμε το σπίτι που σήμερα υπάρχουν μόνο τα τοιχάρια του στον πλάτανο.

marg-gefyri.jpg - 107.08 KB

Ο Ιωάννης Στεφανίδης έμπορος του Μαργαριτίου στη δεκαετία του 1920
και πατέρας της Τούλας Όλγας Στεφανίδου.

ioannhs-stefanidhs.jpg - 62.03 KB

.....................................................................................

Ο Κωνσταντίνος Γκούσης γιατρός  στο Μαργαρίτι.

Ο Κώστας Γκούσης (Λευκιμιώτης), πρώτα πήγε στην Πέρδικα Θεσπρωτίας και μετά
ήρθε στο Μαργαρίτι. Λίγοι γνωρίζουν ότι είχε περισυλλέξει πολλά ιστορικά στοιχεία
για το Μαργαρίτι, όπως επίσης και ο αδελφός του Φιλόλογος Θεοδόσης Γκούσης.
Ο Θεοδόσης ήταν αυτός που μας προμήθευσε την ιστορική φωτογραφία με θέμα
την άλωση του κάστρου Μαργαριτίου εποχής του 1571. Έχουμε στο αρχείο μας την
επιστολή που έστειλε το 1958 στον τότε Πρόεδρο της Κοινότητας Μαργαριτίου
Χρήστο Νικολάου, την οποια και παραθέτουμε. Όσον αφορά τα ιστορικά που
είχαν συλλέξει οι δυό τους, μας είναι άγνωστο που κατέληξαν.

Τον Νοέμβρη του 2014, επικοινώνησα με κάποιον συγγενή του Κώστα Γκούση απο την

Λευκίμμη της Κέρκυρας, ο οποίος με πληροφόρησε ότι η οικογένεια Γκούση (τα παιδιά
του
Κώστα και της συζύγου του Ζαχαρένιας που βλέπετε στην φωτογραφία), συνεχίζουν
και
διαπρέπουν στην ιατρική σε νοσοκομεία της Πάτρας. Ο Μαργαριτιώτης Δημήτριος
Μάτης μου
έχει πεί επίσης ότι τον Κώστα Γκούση τον έφεραν οι μουσουλμάνοι προύχοντες
της Σκάλας
Μαργαριτίου, καθότι είχαν ακούσει ότι ήταν πολύ καλός γιατρός.

Όταν λοιπόν ήρθε
στο Μαργαρίτι, ο νεαρός γιατρός, για να τον δοκιμάσουν του έστειλαν
τρία άτομα τα
οποία παρίσταναν τους ασθενείς, ενώ δεν ήταν. Τότε ο Κώστας Γκούσης,
τους έδωσε
απο ένα κινίνο (χάπι συνηθισμένο) λέγοντας τους,
 <<πηγαίνετε σπίτι σας και θα γίνετε καλά>>.


k-goushs-zaxarenia.jpg - 147.30 KB

Επιστολές που αντηλλάγησαν μεταξύ του κ. Θεοδοσίου Γκούση
και της Κοινότητας Μαργαριτίου.

<<Εν Λευκίμμη τη 25 Φεβρουαρίου 1958
Αξιότιμε Κύριε πρόεδρε. Διά της παρούσης μου έρχομαι να σας πληροφορήσω
τα κάτωθι εις τα οποία Σείς ως Πρόεδρος της Κοινότητος, παρακαλώ όπως
δώσητε, την καλλιτέραν κατεύθυνση, εάν και εφόσον ασπάζεσθε την υπόθεσιν,
που παρακάτω Σας αναπτύσσω. Από του παρελθόντος φθινοπώρου μελετώ
την Ιστορίαν του Μαργαριτίου, απο κτήσεως αυτού υπό των Ενετών, κατά τας
αρχάς του 15 αιώνος δηλαδή το έτος 1430 περίπου μέχρι σήμερον.

Από τον Γάλλον συγγραφέα Πουκεβίλ, που έμεινεν στα Ιωάννινα απο του

έτους 1805 έως το 1815, απο τους δικούς μας Έλληνας φιλολογους Αραβαντινόν και
Χρ. Σούλην κλπ που όλοι αυτοί ησχολήθησαν με την Ιστορίαν της ευάνδρου Ηπείρου,
πληροφορήθην ότι κατά το έτος 1571, έλαβεν αυτού χώρου, σφοδρά μάχη, μεταξύ

των ηνωμένων Χριστιανικών στρατιωτικών δυνάμεων της Δύσεως και Ελλήνων
ορθοδόξων, κατά των Μωαμεθανών.
Ήτο η πρώτη πάλη των Χριστιανών κατά των αλλοπίστων που έλαβεν χώραν στα μέρη
αυτά, διά να επακολουθήσει η δευτέρα και οριστική κατά το β' παγκόσμιον πόλεμον,
που είχε αποτέλεσμα την παντελή απομάκρυνσιν των, στα ενδότερα της Αλβανίας !
Αποτέλεσμα του λαμπρού αυτού αγώνος ήτο η άλωσης και η κατεδάφισης του Φρουρίου
του Μαργαριτίου, όπως σήμερα βρίσκεται. Στην άλωσιν αυτήν έλαβον μέρος Παργινοί,
Κερκυραίοι και Ενετοί. Και τοσαύτη σημασία εδόθη εις την άλωσιν αυτήν, ώστε ο τότε
Δόγης της Ενετίας, έδωσεν εντολήν εις τον μεγάλον Έλληνα, εκ Μήλου καταγόμενων,
ζωγράφων Αντώνιο Βασιλάκη όπως διά ζωγραφικού πίνακος αναπαραστήσει την
άλωσιν του Φρουρίου του Μαργαριτίου της οποίας αρχηγός ήτο όπως εις την
φωτογραφίαν βλέπετε ο Στρατηγός Πάυλος Ορσίνη.

Προ μηνός, δι' επιστολής μου ζήτησα πληροφορίες για τον ζωγραφικόν αυτόν πίνακα
απο του είς Βενετίαν ευρισκόμενον, προϊστάμενων της Ορθοδόξου Ελληνικής
Κοινότητας και εφημέριον της Ελληνικής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου,
Αρχιμανδρίτην - Θεολόγου - Σχολής Χάλκης - του κλίματος της Κωνσταντινουπόλεως,
εάν ύπαρχη ο ζωγραφικός αυτός πίναξ της αλώσεως του Φρουρίου εις το Δουκικόν
Ανάκτορον της Βενετίας. Ο Αρχιμανδριτης είχε την ευγενή καλοσύνη όχι μόνον να
μου στείλει πολλές και χρήσιμες πληροφορίες, αλλά να μου χαρίσει και μίαν διαυγή
και λαμπράν φωτογραφίαν του ζωγραφικού αυτού έργου. Τόσον την αλληλογραφίαν,
όσον και την μικράν αυτήν φωτογραφίαν, θα Σας δόση προς ανάγνωσιν ο αδελφός μου.
Στα γράμματα αυτά, Κύριε Πρόεδρε, θα διαβάσετε, ότι με 500 δραχμές, δύνασθε να
αποκτήσετε ένα υπέροχων αντίγραφον, δυο τετραγωνικών μέτρον επιφάνειας.
Δηλαδή μια φωτογραφία που θα έχει μήκος 2 μέτρα και ύψος 1 μέτρο!
Με άλλες δε 250 δρχ. τα 3-4 υπάρχοντα πολύτιμα χειρόγραφα που έχουν απόλυτον
σχέσιν με την άλωσιν του Φρουρίου του Μαργαριτίου.

Αποκτώντας αυτά η Κοινότης Σας, θα στολίζεται με μιαν απαράμιλλον εικόνα
εφάμιλλον της εξόδου του Μεσολογγίου. Διότι εκείνη του Μεσολογγίου, διαλαλεί εις
τους αιώνες την Ελευθερίαν της προσφιλούς μας Πατρίδος, αυτή δε του Μαργαριτίου,
τους Ιερούς αγώνας, για του Χριστού την Πιστη. Σε Σας τώρα εναπόκειται, Κύριε
Πρόεδρε, όπως εάν συγκατατίθεσθε, εξεύρετε το απαιτούμενον χρηματικόν ποσόν
των 500 η 750 δρχ. μαζί με τα χειρόγραφα, εν συνεργασία και πλήρει εναρμονισμού,
μετά του Κυρίου Διευθυντού του Δημοτικού Σχολείου. Τώρα πλησιάζει η εθνική
ημών εορτή, όπου μπορείτε να κάμετε μιαν μικράν περιστολήν των εξόδων προς
εξοικονόμησιν του ποσού αυτού.

Όταν λοιπόν θα έχετε συγκεντρώσει το ποσόν αυτό, τότε θα με πληροφορήσητε
και εγώ θα στείλω την παραγγελίαν στον Αρχιμανδρίτην στην Βενετίαν.
Σεις θα στείλετε το ποσό αυτό στον κ. Λαγγώνην. Εάν Κύριε Πρόεδρε,
η Κοινότης Σας αδυνατεί, διά τον άλφα η βήτα λόγον την εξεύρεσιν
των χρημάτων, τότε ας μαζευθεί, απο 10-15 άτομα. Όχι βέβαια έρανος,

απαγορεύεται. Προς το σκοπόν αυτόν τον Ιερόν θέτω και εγώ στην διάθεσιν
Σας 50 δρχ. Με τας 500 δρχ. Κύριε Πρόεδρε στας Αθήνας δεν φτιάχνουμε,
ούτε αυτήν που μας χάρισε ο Παπάς.
Όταν λοιπόν θα έχη ως ελπίζω ευωδωθεί το έργον αυτό, που θα τιμά, όχι μόνον Σάς,
επί των ημερών του οποίου έγινεν το έργον αυτό, αλλά και όλο το Μαργαρίτιον τότε,
εγώ θα γράψω πολλά στα φιλολογικά Περιοδικά της Ηπείρου για το κάδρο αυτό και
την Ιστορίαν του, όπως στην <<Εταιρίαν Ηπειρωτικών Μελετών>> του Βουλευτού
κ. Φρόντζου, στην <<Ηπειρωτικήν Εστίαν>> στις εφημερίδες
και στους Γυμνασιάρχες κλπ.
Και είμαι βέβαιος ότι όλος ο Πνευματικός Κόσμος και τα σχολεία θα κάνουν αυτού
εκδρομάς, προς μελέτην των τόσων ένδοξων Ιστορικών στοιχείων της ημετέρας
Κοινότητος. Διαβιβάστε Σας παρακαλώ τους χαιρετισμούς μου στον
κ. Βασίλειον Κακούρην.

Εν αναμονή ευχάριστων ειδήσεων
Σας Διατελώ μετά πάσης τιμής
Θεοδόσιος Γ. Γκούσης>>.

Οι ανωτέρω  γιατροί που διαδοχικά ήταν στο Μαργαρίτι, Παναγιωτίδης, 
και Γκούσης,
είχαν συλλέξει πολλά ιστορικά στοιχεία για το Μαργαρίτι, καθώς και ο φιλόλογος
Θεοδόσης Γκούσης. Δυστυχώς μέχρι στγμής δεν έχουμε καμιά πληροφορία για
το πού
βρίσκονται αυτά σήμερα, εκτός απο κάποιες αναφορές του φιλολογου Θεοδόση
σχετικά
με την άλωση του κάστρου Μαργαριτίου. Όπως προκύπτει απο την επιστολή του
Καθηγητή
Θεοδοσίου Γκούση, εκτος απο τον πίνακα ζωγραφικής του κάστρου Μαργαριτίου,
ο κύριος
Γκούσης γράφει ότι έχει και γραπτά ιστορικά στοιχεια για το Μαργαρίτι της εποχής
του 1571.

Προφανώς εννοεί αυτά που αφορούν την άλωση του κάστρου της Κωμόπολης
Μαργαριτίου. Επειδή όπως ο ίδιος ο Θεοδόσιος ομολογεί ότι συλλέγει ιστορικά της
πόλης του Μαργαριτίου, και ότι έχει αρκετά και ο αδελφός του ο Κώστας, μας κάνει
και αναρωτιόμαστε για το πού βρίσκονται σήμερα αυτά τα στοιχεια.
.............................................................

Ο Γεώργιος Μάτης

Ελάχιστοι γνωρίζουν τις προσπάθειες και τους αγώνες για την επιβίωση των παλαιών
κατοίκων του Μαργαριτίου, όπως η οικογένεια του Γεωργίου Μάτη, (πατέρα του
Δημητρίου  πρόεδρο του Μαργαριτίου), που είχαν τον αλευρόμυλο στο Μαργαρίτι.
Είχα την πληροφορία απο πρόσφατη επικοινωνία μου με τον Δημήτριο (Μήτσο)  Μάτη,
ότι εκτός απο τον Λουκά Σούλη και τον γιο του Χαράλαμπο, τον Ιωάννη Μέξη, γιο του
Δημητρίου και τον Χαράλαμπο Παπά, απο τους Σπαθαραίους, ο οποίος ήταν θείος της
Ελένης Καρδανη, (το γένος Παπά  σύζυγος του Βασιλείου Καρδάνη που κατοικούσαν
στον παλιό οικισμό του Γερακαρίου), στην δεκαετία του 1910 είχε μεταναστεύσει στην
Αμερική και ο Γεώργιος Μάτης.


Ο Γεώργιος Μάτης ήταν γιος του Ιωάνου και αδελφός του Χρήστου (που είχε το καφενείο
στο Μαργαρίτι στο κάτω μέρος της αγοράς, που σήμερα είναι το μαγαζί του Χαράλαμπου
Μπάκα).

Ο πατέρας του ο Ιωάννης (Νάκος), είχε έρθει απο το Λάμποβο της Βορείου Ηπείρου και
εγκαταστάθηκε στο Μαργαρίτι πρίν το έτος 1900.  Περισσότερα για τον Ιωάνη Μάτη, δείτε
στην Κατιγορία  Ιστορικα Θέματα,  Νάκος Ιωάννης Μάτης.

Η φωτογραφία αυτή που βλέπετε δείχνει το καράβι (PANNONIA) με το οποίο ο Γεώργιος
Μάτης ταξίδεψε  στις 11 Αυγούστου του 1920 απο το λιμάνι της Πάτρας για την Αμερική.
Στην φωτό βλέπουμε επίσης και διάφορα στοιχεία για το εκτόπισμα του καραβιού,
το όνομα κλπ. 

Στον κατάλογο των μεταναστών της εποχής αυτής, βλέπουμε να αναφέρεται το όνομα του
Γεωργίου Μάτη, με την ένδειξη: (45.GEORGE ΜΑΤΙS Μargariti, Grecce 1920)
και δίπλα τον αριθμό 23, ο οποίος υποδηλώνει την ηλικία του Γεωργίου. Τα στοιχεία αυτά
που σας παρουσιάζω προέρχονται απο την επίσημη ιστοσελίδα και το αρχείο της
Αμερικάνικης Υπηρεσίας του Ellis Island
.

Στην φωτογραφία κάτω, το καράβι Παννονία με το οποίο στις 11 Αυγούστου του έτους 1920
ταξίδεψε
ο Μαργαριτιώτης Γεώργιος Μάτης απο την Πάτρα με προορισμό την Νέα Υόρκη.

georgios-maths-margariti.jpg - 117.46 KB


Ο παλιός Αλευρόμυλος και Ελαιοτριβείο στο Μαργαρίτι του αείμνηστου 
Γεωργίου Μάτη.

Ήταν σε λειτουργία μέχρι την δεκαετία του 1975. Στην φωτό βλέπουμε την βόρεια
είσοδο του που ήταν το ελαιοπιεστήριο και την επίβλεψη είχε ο Δημήτριος Μάτης.
Αρκετοί θυμόμαστε τους εργάτες να δουλεύουν μέχρι τα μεσάνυχτα τον χειμώνα για να
προλάβουν τις παραγγελιες των ελαιοπαραγωγών της περιοχής Μαργαριτίου, που παράλληλα
ήταν και μια καλή ευκαιρία να βγάλουν μεροκάματο στους δύσκολους καιρούς της εποχής
αυτής, οι νέοι του Μαργαριτίου και της ευρύτερης περιοχής.

Από την νότια πλευρά του κτιρίου, ήταν η είσοδος του αλευρόμυλου, τον οποίο διεύθυνε
ο αείμνηστος Γεώργιος Μάτης, με μηχανικό τον Τόκλη Κουρή,
(έναν Κερκυραίο που είχε
εγκατασταθεί στο Μαργαρίτι).
Θυμάμαι την εποχή του 1963, πηγαίναμε τις ελιές που είχαμε
μαζέψει, μουσκεμένοι μέχρι το κόκαλο, τις βροχερές ημέρες του χειμώνα, στα ζώα
φορτωμένες, άλογα, γαϊδούρια και μουλάρια και τις παραδίναμε στον Μήτσο Μάτη.
Εκεί ζυγίζονταν και γράφονταν σε ένα τετράδιο το όνομα και η ποσότητα. Τα εξηντάρια
σακιά, δεν τα ζύγιζαν κάν καθότι υπολογίζονταν τα σακιά.

Μπαίνοντας στο (λιτουρβιό), το οποίο φωτίζονταν αμυδρά με κάποιες λάμπες του γκαζιού,
έβλεπες τους εργάτες με τα μανίκια σηκωμένα μέχρι τα μπράτσα και καταϊδρωμένους, να
δουλεύουν, άλλος να ανακατεύει την ελαιόμαζα, άλλος να ρίχνει ζεστό νερό στις σφυρίδες
που ήταν ντανιασμένες και
άλλος να ρίχνει τα λιόστρα στην φωτιά. Στα μάτια ενός
δεκάχρονου παιδιού, όλη αυτή η εικόνα θύμιζε μεσαίωνα που ο λιγοστός φωτισμός την έκανε
ακόμη πιο βιβλική. Με δέος πλησιάζαμε στις τεράστιες μυλόπετρες που στριφογύριζαν μέσα
στο πατητήρι, και τα λουριά (ιμάντες), να πηγαινοέρχονται που όταν πλησίαζαν προς το μέρος σου
νόμιζες οτι θα σε καταπλακόσουν .

Σε ένα σημείο, έβλεπες το λάδι να πέφτει σε ένα μεγάλο καζάνι και απο εκεί να το βάζουν σε
τσίγκινα δοχεία (λάτες) για τούς ελαιοπαραγωγούς που με τόσο κοπιαστική εργασία και
μόχθο, πέρνοντας το πολυπόθητο λαδάκι τους, έβρισκαν τον τρόπο να πληρώσουν το δευτέρι
που είχαν στον μπακάλη του χωριού
στον καλοκάγαθο Νάσιο Πάκο, και να αγοράσουν κάποιο
κομμάτι ύφασμα στον Σωτήρη Μπακαγιάννη, για φορέματα κλπ κρατώντας και λίγο απο το
άγιο αυτό απόσταγμα για την οικογένεια τους, κάνοντας οικονομία μέχρι την επομενη σοδειά!!!

Ορισμένοι χωριανοί, στα τέλη Νοεμβρίου αρχές Δεκεμβρίου, έπαιρναν και κάποια μπουκάλια
αγουρόλαδο για να φτιάξουν την πεντανόστιμη πορτοκαλοσαλάτα με ξερό κρεμμύδι και ελιές,
που όταν την έτρωγες με το ζεστό ζυμωτό ψωμί της μάνας, νόμιζες ότι βρισκόσουν στον
παράδεισο. 
<< Αρκετοί δεν γνωρίζουν σήμερα την νοστιμότατη αυτή σαλάτα που προανέφερα,
ότι
είναι μια πολύ παλιά Θεσπρωτική συνταγή. Ένα υγιεινότατο έδεσμα με γνήσια
τοπικά
προϊόντα και πολύτιμες βιταμίνες για τον χειμώνα, όπως το αγουρέλαιο,
το πορτοκάλι,
το ξερό κρεμμύδι, η ελιές και το ζυμωτό χωριάτικο ψωμί >>.

Σήμερα ο Μήλος και το Ελαιοτριβείο της οικογένειας Μάτη, στέκι εκεί στην άκρη του
δρόμου σιωπηλό, αλλά περήφανο  και όταν το
συναντάς, σου θυμίζει τις παλιές εποχές του,
που σε δύσκολους
καιρούς για τους συντοπίτες του, βοηθούσε όσους είχαν ανάγκη,
δανείζοντας τους κάποιο μικροποσό, το
οποίο πλήρωναν με την επόμενη σοδειά τους
σε καλαμπόκι, η, λάδι.  Στέκει εκεί περήφανο διότι έδωσε μεροκάματο σε σπουδαστές
κατά τις χριστουγεννιάτικες
διακοπές τους, έδωσε μεροκάματο στους φαντάρους, που
όταν τύχαινε να
βρίσκονται χειμώνα στο χωριό με άδεια, δούλευαν και έπαιρναν χρήματα
για
την θητεία τους, για τους άνεργους επίσης ήταν μια μικρή παρηγοριά.

Στέκει εκεί υπομονετικά και περιμένει κάποιο πρόγραμμα αναστήλωσης και λειτουργίας
Μουσείου παραγωγής ελαιόλαδου της
τοπικής ιστορίας του Μαργαριτίου....

Στην φωτό κάτω, ο Μήλος του Γεωργίου Μάτη στο Μαργαρίτι.


liotriwi-marg.jpg - 191.26 KB
 
...................................................................................

Το βιβλίο της κ. Τούλας Όλγας Στεφανίδου Μαλακάτα,
μια ανεκτίμητη προσφορά για το Μαργαρίτι.

Sample Image


Η Μαργαριτιώτησα Τούλα Όλγα Στεφανίδη κόρη του  Γιάννη Στεφανίδη.

Sample Image

...................................................................................................


ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΑΡΓΑΣ 1968


(Η φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Γεράσιμου Γκίνη).


Sample Image


Μια σπάνια φωτογραφία με μαθητές του Γυμνασίου της Πάργας, μεταξύ  αυτών και
κάποιοι Μαργαριτιώτες. Η φωτογραφία αυτή πρέπει να είναι από το 1968
( ίσως η Μαρίνα να θυμάται καλύτερα ) και από ότι φαίνεται  πρέπει να ήταν από
κάποια εθνική εορτή. Αυτό το συμπεραίνουμε από  τις εθνικές πατροπαράδοτες στολές
που φέρουν τα κορίτσια της φωτογραφίας.
Από δεξιά λοιπόν καθιστός ο Ηλίας Γκίνης, πίσσω του με το σακάκι ο Γεράσιμος Γκίνης.
Από τα κορίτσια όρθια δεξιά η Μαρίνα Τζάκου
ντυμένη Σουλιώτισσα ( και οι τρις  αυτοί
Μαργαριτιώτες). Από αριστερά όρθιοι, δεύτερος με την χωρίστρα ο Μιχάλης ο Πόπος από
το Μορφάτι που από ότι θυμάμαι
ήταν το πειραχτήρι της παρέας. Για τους υπόλοιπους,
τους γνωρίζω   εξ όψεως όλους, αλλά έχω ξεχάσει τα ονόματα τους.

(Μια μικρή παρένθεση με σπουδαία σημασία: Όταν ανέβαζα στην ιστοσελίδα αυτές τις
φωτογραφίες με τα παιδιά του Γυμνασίου,σκεφτόμουν ότι κάποια μέρα
θα μάθουμε
και τα ονόματα όλων των μαθητών. Τον Μάρτιο του 2012 έβαλα την
ανωτέρω
φωτογραφία στο fb και την ίδια μέρα η συμπατριώτισσα μας  η Μαρίνα Τζάκου
(καθηγήτρια) πλέον και εκπρόσωπος της αδελφότητας  Μαργαριτιωτών στην 
Πανηπειρωτική Συνοσπονδία Ελλάδος την είδε και μου έκανε την ακόλουθη διευκρίνιση.

Την παραθέτω λοιπόν αυτούσια:

<<Τι γίνεται βρε Θωμά; Τι είναι αυτά που μου θυμίζεις !  Λοιπόν: επάνω σειρά
Αριστείδης Ράπτης, Μιχάλης Πόπος, μπροστά τους Ειρήνη Κόντου  και Σοφία
Ευθυμιάδη, στη συνέχεια Τάτη Καστρινάκη, Παρασκευή Ζαραβούτση, Μαρίνα Τζάκου,
Κασιανή Νικολάου, Αυγή Νάστα, Γεράσιμος Γκίνης. καθιστοί μάλλον ο Κώστας Ράπτης
(φαίνεται ο μισός), Φρόσω Σκάρπου, Τασία Γκούνα, Σοφία Νάκου και Ηλίας Γκίνης>>.

Μαρίνα σε ευχαριστούμε για τα ονόματα που μας δίνεις με τους συμμαθητές σου τότε.
Πάντα ήσουν μια μεγάλη Μαργαριτιωτησα  !!!

Την ωραία αυτή φωτογραφία την βρήκα στο αρχείο του Γεράσιμου  (που χάσαμε
πριν 2 χρόνια) μαζί με κάποιες άλλες επίσης μαθητικές, όπου αφού τις επεξεργαστώ
θα σας τις παρουσιάσω σύντομα, διότι πιστεύω ότι είναι κειμήλια ιστορικά αν σκεφτούμε
τις κακουχίες και τις δυσκολίες που πέρναγαν τότε οι μαθητές των περιχώρων της
Πάργας, πηγαίνοντας πολλές φορές 3,30 ώρες ποδαρόδρομο ( Μαργαρίτι εως Πάργα),

δεδομένου ότι η πλειοψηφία των μαθητών προέρχονταν από φτωχές οικογένειες και
λόγο έλλειψης συγκοινωνίας έπρεπε να μένουν στην  Πάργα ενοικιάζοντας δωμάτια,
να μαγειρεύουν μόνοι τους πρόχειρα και που και που να έρχονται στο εστιατόριο
του Λάμπρου και του Βασίλη Βουρεκά (Μπάσιου) και να τρώνε καμιά φασολάδα 
ή φακές, ή,  ρύζι πιλάφι με σάλτσα χωρίς κρέας όμως.

Αυτά τα θυμάμαι διότι εργαζόμουν στο μαγαζί αυτό τότε και τους σέρβιρα τακτικά όλους
τους μαθητές που έρχονταν για φαγητό, όταν βεβαια τους περίσσευαν κάποιες δραχμές.
Εδώ θα πρέπει να τονίσω την καλοσύνη που έδειξαν τότε ο Λάμπρος και ο Βασίλης
καθώς και η μητέρα τους και γενικά όλοι αυτή η οικογένεια των Μπασαίων, διότι
αρκετοί από τους γονείς των  παιδιών δεν είχαν χρήματα και έγραφαν τα έξοδα
διατροφής των παιδιών στο δευτέρι και ο μεγαλόψυχος Λάμπρος ποτέ δεν είχε
πιέσει κάποιον να του δόση τα χρωστούμενα, πλήρωναν όποτε είχαν.

*******************************************************

Γ'  γυμνασίου γρqaφει πίσω στη φωτογραφία.  Από δεξιά όπως κοιτάζετε είναι οι
Γεράσιμος Γκίνης, Ηλίας Γκίνης, Μιχάλης Πόπος και ο τέταρτος, δεν θυμάμαι το
όνομα του.



Sample Image


Τα τρία αγόρια επάνω είναι:
από δεξιά ο Γεράσιμος Γκίνης, ο Μιχάλης Πόπος και ο Αντώνης Αθανασίου.
Κάτω καθιστός ο Ηλίας  Γκινης και ο άλλος Παργινός αλλά ποιος ; ο Καλογεράς;
Από τα κορίτσια δεν θυμάμαι τα ονόματα τους.


Sample Image


Σε αυτή τη φωτογραφία κάτω, που είναι από μια εκδρομή στη Νικόπολη
γνωρίζω τους: Γεράσιμο Γκίνη, Ηλία Γκίνη, Αντώνη Αθανασίου, Μιχάλη Πόπο,
Κώστα Ράπτη, Θοδωρή Βουρέκα, Μαρίνα Τζάκου και Ευγενία Σερίφη.

Sample Image

Ο Γεράσιμος Γκίνης και ο Μιχάλης Πόπος.

Ενθύμιον μετά του συμμαθητού μου Μιχάλη Πόπου τάξης B Δεσκίου Γυμνασίου
Πάργης,
(γράφει πίσω σε αυτήν την φωτογραφία).

Sample Image


Μαθητές του Γυμνασίου Πάργας Γ τάξη, σε εκδρομή στη Νικόπολη Πρέβεζας,
 ο κύριος με το καπέλο είναι ο καθηγητής Σινάκος.

Sample Image



Και εδώ τα παιδιά του Γυμνασίου Πάργας στη Νικόπολη.
Το κορίτσι με τα γυαλιά είναι η Μαρίνα Τζάκου, πίσω δεξιά με το
μαύρο πουκάμισο ο Γεράσιμος Γκίνης.


Sample Image


ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΓΑ
Μια παλιά μουσική ορχήστρα της Πάργας αποτελούμενη απο μαθητές του Γυμνασίου,
ο μεσαίος με την μαύρη κιθάρα είναι ο Κωνσταντίνος Ευθυμίου, (γιός του Νάκου που
είχε το χασάπικο στην Πάργα και ανιψιός του ταξιτζή μας στο Μαργαρίτι,
του Βασίλη Ευθυμίου (Σαραούση).

euthimiou-kostas.jpg - 91.66 KB

Μέ την ευκαιρία να πούμε ότι το γυμνάσιο της Πάργας κτίστηκε το 1964 από δωρεά
του μεγάλου ευεργέτη της πόλις αυτής Αθανασίου Δέσκα,
σύμφωνα με τα γραφόμενα μιας
παλιάς εφημερίδας του συλλόγου των
Παργινών του 2002 που έχω στο αρχείο μου.
Για τον μεγάλο αυτό ε
υεργέτη τον Αθανάσιο Δέσκα, θα γράψουμε προσεχώς περισσότερα.
Σε αυτό το γυμνάσιο που σπούδασαν τότε τα παιδιά, καμαρώνουμε εδώ και αρκετά χρόνια
τους επιστήμονες που
προέρχονται από τα φτωχά χωριά της περιοχής μας.

Στην φοτογραφία κάτω, ο ευεργέτης της Πάργας Αθανάσιος Δέσκας
που διέθεσε όλο το χρηματικό ποσό για την ανέγερση του Γυμνασίου  το 1964.
(Η φωτό είναι από την εφημερίδα του συλλόγου των Παργινων).



Sample Image



Αν γνωρίζετε κάποιους από τις φωτογραφίες και θέλετε
να μας βοηθήσετε στείλτε μας eMail στην διεύθυνση,

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it


Επεξεργασία και παρουσίαση : Θωμάς Στ. Γκΐνης 2010.
.............................................................................................................

 

Παλιό αρχοντικό στη Σκάλα Μαργαριτίου.

Sample Image

Παλαιά αρχοντικά στο Μαργαρίτι.

Sample Image

Απ,το Μαργαρίτι που χάθηκε.

Sample Image

Χαρακτικό με θέμα την άλωση του κάστρου Μαργαριτίου.

Sample Image

Ακόμη ένα χαρακτικό με το ίδιο θέμα.

Sample Image


Ο EDWARD LEAR πέρασε απο το Μαργαρίτι στις 8 Μαΐου του 1849 και
ζωγράφισε μια υδατογραφία την οποία βλέπετε πάρα κάτω.

lear.jpg - 34.31 KB


Μια ακόμη σπάνια υδατογραφία με Θέμα το Μαργαρίτι, εποχής του 1849
απο τον διάσημο Άγγλο ζωγράφο Edward Lear. Ο Lear είχε επισκεφθεί την Ήπειρο
δύο φορές, μια το 1833 και μια το 1849. Στην δεύτερη επίσκεψη του, πέρασε απο
την Αμμουδιά, το Σούλι, τον Αχ
έροντα, την Παραμυθιά, το Μαργαρίτι, τα Ιωάννινα,
την Κέρκυρα, την Πρέβεζα, την Πάργα, και σχεδόν γύρισε όλη την Ελλάδα,
καθώς και περιοχές της βορείου Αφρικής.
Η εξαιρετικής ιστορικής αξίας υδατογραφία που απεικονίζει το Μαργαρίτι, έχει
διαστάσεις 23,5 x 36,4 εκατοστά. Από ότι βλέπουμε πρέπει να έγινε απο κάποιο σημείο
προς την πλευρά του φρουρίου. Δεξιά μεριά έχει ζωγραφίσει κάποια μεγαλοπρεπή κτίρια,
(πιθανόν το Διοικητήριο), πιο πάνω φαίνονται κάποια κτίρια του οικισμού Σκάλας, και
αριστερά, τον μιναρέ που ήταν στου Γιαννέλου, ακριβώς στην έξοδο προς Ηγουμενίτσα,
και πιο πάνω απο τον μιναρέ διακρίνονται τα καστρόσπιτα στους λοφίσκους του
Μαργαριτίου, τα οποία διατηρούνται μέχρι και σήμερα. Στο κέντρο της υδατογραφίας,
έχει ζωγραφίσει κάποιο βραχώδες τοπίο με το οποίο πιθανόν να υπονοεί το κάστρο..

Το κάστρο δεν το βλέπουμε στο έργο του καλλιτέχνη. Στο αριστερό μέρος
γράφει 8 Μαΐου 1849. Επειδή έχω και μια άλλη υδατογραφία του Edward Lear με θέμα
την Παραμυθιά και ημερομηνία 9 Μαΐου 1849, σημαίνει ότι πρώτα πέρασε απο το Μαργαρίτι
και μετά πήγε στην Παραμυθιά. Τα έργα του διασημου αυτού καλλιτέχνη ξεπερνάνε τα 500,
μεταξύ αυτών έχει ζωγραφίσει την Σκάλα της Τζαβέλαινας, το Σούλι, και πολλές άλλες
περιοχές της Ηπείρου και γενικότερα της Ελλάδος. Αυτό σημαίνει ότι το Μαργαρίτι
με την πλούσια ιστορία του, ατύχησε στα τραγικά γεγονότα της κατοχής και το πλούσιο
ιστορικό του αρχείο, που σίγουρα θα υπήρχε καταστράφηκε απο τους
Αλβανοτσιάμηδες το 1944.


edwart-lear-idatofrafia.jpg - 117.95 KB



Πίνακας ζωγραφικής με θέμα το Μαργαρίτι και συγκεκριμένα στην αγορά,
βρέθηκε στο διαδίκτυο απο την συμπατριώτισσα μας Ξανθή Ντρίτσου. Έψαξα
το θέμα περισσότερο και ανακάλυψα ότι είναι απο έναν σπουδαίο Ηπειρώτη
ζωγράφο, τον Κώστα Μαλάμο. Από ότι γράφει, είναι ζωγραφισμένος το 1971-72.
Από ότι είδα ο ζωγράφος αυτός έχει ακόμη έναν πίνακα με τον Αχέροντα και τρεις
με την Πάργα. Δεν νομίζω αυτός ο πίνακας να είναι γνωστόςσε εμάς τους Μαργαριτιώτες
και αποφάσισα να  ανεβάσω την φωτογραφία επεξεργασμένη και πιο έντονη.
Περισσότερα για τον Γιαννιώτη καλλιτέχνη
Κώστα Μαλάμο δείτε στην αρχική.

margariti-malamos.jpg - 138.54 KB



Η σελίδα αυτή θα εμπλουτίζεται σταδιακά. Αν έχετε κάποιες παλιές φωτό της
περιοχής Μαργαριτίου και θέλετε να συμβάλετε στην παρουσίαση της ιστορίας
του τόπου μας μπορείτε να μας στείλετε φωτογραφίες, η, κάποια ιστορικά θέματα
τα οποία θα δημοσιευτούν με το όνομα σας.

Παρουσίαση Θωμάς Στ. Γκίνης.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙΩΤΩΝ



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ





















 

 
ΑΚΟΥΣΤΕ LIVE
 ΤΟ ΡΑΔΙΟ-ΛΑΚΚΑ-ΣΟΥΛΙ 
ΜΕ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ




Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
ΣΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΙ

Wetter Widget
YoWindow.com yr.no


ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΩΡΑ


Large Visitor Map

Impressum